ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਸਸਂਜ੍ਞੋ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਲਪਾਦਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਯਸ੍ਤੁ ਮਾਮੁਪਸਰ੍ਪਤਿ
ਜੋ ਜਾਲਪਾਦ ਖਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮ੍ਭੀਰੋ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਸੂਕਰਃ
ਉਹ ਦਸ ਸਾਲ ਮਗਰਮੱਛ ਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਸੂਅਰ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੁष੍ਕਰਂ ਕਰ੍ਮ ਜਾਯਤੇ ਵਿਪੁਲੇ ਕੁਲੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਰਨ੍ਤਿ ਮਨੁਜਾ ਯੇਨ ਘੋਰਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਭਿਆਨਕ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਫਲਭਕ੍ਸ਼ੋ ਦਿਨਤ੍ਰਯ੍ਯਾਂ ਤਿਲਭਕ੍ਸ਼ੋ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਫਲ ਖਾਣਾ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤਿਲ ਖਾਣਾ।
ਦਸ਼ਪਞ੍ਚ ਦਿਨਾਨ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਵਿਨੀਤਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਯ ਇਚ੍ਛੇਤ੍ਸੁਸ਼ੁਭਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਨਿਯਮਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਰਸਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਜਾਲਪਾਦਭਕ੍ਸ਼ਣਾਪਰਾਧਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਨਾਮ ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਜਾਲਪਾਦ ਖਾਣ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਾਮਕ ਇਕਸੌ ਪੈਂਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਕਰ੍ਮਸੂਤ੍ਰਮ੍ ਦੀਪਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਯੋ ਦੇਵਿ ਮਮ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਹੁਣ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ: ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਕੋਈ ਦੀਵਾ ਛੂਹ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਮਹਾਭਾਗੇ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾऽਨਘੇ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਚਾਣ੍ਡਾਲਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਤਤ੍ਰ ਏਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯੇਤ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਭਾਗਵਤੇ ਗृਹੇ
ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਪਵਿੱਤਰ ਭਗਵਤ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਰਨ੍ਤਿ ਮਨੁਜਾ ਯੇਨ ਕष੍ਟਂ ਚਾਣ੍ਡਾਲਯੋਨਿषੁ
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਚੰਡਾਲਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਥਭਕ੍ਤਮਾਹਾਰਮਾਕਾਸ਼ਸ਼ਯਨੇ ਸ੍ਵਪੇਤ੍
ਉਹ ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਵੇ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਸੁੱਤੇ।
ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਥੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਸਾਫ ਸੁਥਰਾ ਹੋ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੇ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ।
ਸਂਸਾਰਸ਼ੋਧਨਂ ਚੈਵ ਯਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਲਭਤੇ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੈਲ ਧੋ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਮ ਦੋषਾਪਰਾਧਸ੍ਯ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਤੇ ਪਾਪ ਦਾ ਅਸਲ ਫਲ ਸੁਣ।
ਗृਧ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤ ਵਰ੍षਾਣਿ ਜਾਯਤੇ ਖਚਰੇਸ਼੍ਵਰਃ 136.
ਉਹ ਸੱਤ ਸਾਲ ਲਈ ਗਿੱਧ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਿਸ਼ਾਚੋ ਜਾਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਵਰ੍षਾਣਿ ਨਵ ਪਂਚ ਚ
ਫਿਰ ਉਹ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਪਿਸਾਚ ਬਣ ਕੇ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਾਰਾਯਣਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰਣੀ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਨਾਰਾਇਣ ਤੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਦੇਵ ਨਿਖਿਲਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਚਾਉ ਹੈ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ।
ਕਿਨ੍ਤ੍ਵਤ੍ਰ ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਦੇਵ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਸ਼ਿਵਭਾषਿਤੇ
ਪਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਬਚਨ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਗੁਣ ਕੀ ਹਨ?
ਕਪਾਲਂ ਗृਹ੍ਯ ਦੇਵੋऽਤ੍ਰ ਦੀਪ੍ਤਿਮਨ੍ਤਂ ਮਹੌਜਸਮ੍
ਇਥੇ, ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਖੋਪੜੀ ਚੁੱਕ ਲਈ।
ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਨਿਸ਼ਿ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਮੇ ਦੇਵਿ ਇਦਮਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਕਮਲ ਨੈਨੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ ਵਿਚ, ਜੋ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ—ਮੇਰੀ ਇਹ ਵਧੀਆ ਕਹਾਣੀ ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਦੇਵੀ।
ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਤੇ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਹ੍ਯਨਘੇ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਅਜੇ ਵੀ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਜੋ ਪੱਕੀ ਨਿਯਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਬਾਲਾਨ੍ਵृਦ੍ਧਾਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰੇ ਰੂਪਿਣੀਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਨਗਰੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਣष੍ਟਮਾਨਸੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯੋ ਨष੍ਟਾ ਮਾਯਾ ਚ ਯੋਗਿਨਃ
ਉਸ ਯੋਗੀ ਦੀ ਅਕਲ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਨੇ ਸ਼ਿਵੋ ਭੂਮੇ ਗਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮਾਵृਤਃ 136.
ਉਥੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਧ੍ਯਾਤੋ ਮਯਾ ਦੇਵਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਪੁਨਰੇष੍ਯਤਿ
ਫਿਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਮੁੜ ਆਉਣਗੇ।