ਵਰਾਹੋ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾਨੁਚਰਤੇ ਵਨੇ
ਉਹ ਦਸ ਸਾਲ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸੂਰ ਬਣ ਕੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਮੂषਕੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਰ੍षਾਣਿ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਫਿਰ ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਚੂਹਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਲ੍ਲਕੀ ਚਾष੍ਟਵਰ੍षਾਣਿ ਜਾਯਤੇ ਭਵਨੇ ਬਹੁ
ਫਿਰ ਉਹ ਅੱਠ ਸਾਲ ਲਈ ਕਈ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਗਿਰਗਿੱਟ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਸਾਰਿਤਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਰਾਹਾਮਿषਭਕ੍ਸ਼ਕਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ, ਜੋ ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਹृषੀਕੇਸ਼ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਬਦ, ਜੋ ਪੂਰੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੱਛਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਏਤਨ੍ਮੇ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਤਵ ਭਕ੍ਤਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਤਰਨ੍ਤਿ ਮਾਨੁषਾ ਯੇਨ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਲੇ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਨੀਯਂ ਤੁ ਤਤੋ ਭੁਕ੍ਤਾ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਸਪ੍ਤਦਿਨਂ ਤਤਃ
ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਿਰ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਭਕ੍ਸ਼ੋ ਦਿਨਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਪਾषਾਣਸ੍ਯ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਕਃ 135.
ਜੋ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਤਿਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਦਾਨ੍ਤਂ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਅਹਙ੍ਕਾਰਵਿਵਰ੍ਜ੍ਜਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਧੀਰਜਵਾਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਸਸਂਜ੍ਞੋ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਲਪਾਦਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਯਸ੍ਤੁ ਮਾਮੁਪਸਰ੍ਪਤਿ
ਜੋ ਜਾਲਪਾਦ ਖਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮ੍ਭੀਰੋ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਸੂਕਰਃ
ਉਹ ਦਸ ਸਾਲ ਮਗਰਮੱਛ ਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਸੂਅਰ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੁष੍ਕਰਂ ਕਰ੍ਮ ਜਾਯਤੇ ਵਿਪੁਲੇ ਕੁਲੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਰਨ੍ਤਿ ਮਨੁਜਾ ਯੇਨ ਘੋਰਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਭਿਆਨਕ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਫਲਭਕ੍ਸ਼ੋ ਦਿਨਤ੍ਰਯ੍ਯਾਂ ਤਿਲਭਕ੍ਸ਼ੋ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਫਲ ਖਾਣਾ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤਿਲ ਖਾਣਾ।
ਦਸ਼ਪਞ੍ਚ ਦਿਨਾਨ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਵਿਨੀਤਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਯ ਇਚ੍ਛੇਤ੍ਸੁਸ਼ੁਭਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਨਿਯਮਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਰਸਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਜਾਲਪਾਦਭਕ੍ਸ਼ਣਾਪਰਾਧਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਨਾਮ ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਜਾਲਪਾਦ ਖਾਣ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਾਮਕ ਇਕਸੌ ਪੈਂਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਕਰ੍ਮਸੂਤ੍ਰਮ੍ ਦੀਪਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਯੋ ਦੇਵਿ ਮਮ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਹੁਣ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ: ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਕੋਈ ਦੀਵਾ ਛੂਹ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਮਹਾਭਾਗੇ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾऽਨਘੇ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਚਾਣ੍ਡਾਲਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਤਤ੍ਰ ਏਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯੇਤ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਭਾਗਵਤੇ ਗृਹੇ
ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਪਵਿੱਤਰ ਭਗਵਤ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਰਨ੍ਤਿ ਮਨੁਜਾ ਯੇਨ ਕष੍ਟਂ ਚਾਣ੍ਡਾਲਯੋਨਿषੁ
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਚੰਡਾਲਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਥਭਕ੍ਤਮਾਹਾਰਮਾਕਾਸ਼ਸ਼ਯਨੇ ਸ੍ਵਪੇਤ੍
ਉਹ ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਵੇ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਸੁੱਤੇ।
ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਥੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਸਾਫ ਸੁਥਰਾ ਹੋ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੇ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ।
ਸਂਸਾਰਸ਼ੋਧਨਂ ਚੈਵ ਯਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਲਭਤੇ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੈਲ ਧੋ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਮ ਦੋषਾਪਰਾਧਸ੍ਯ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਤੇ ਪਾਪ ਦਾ ਅਸਲ ਫਲ ਸੁਣ।
ਗृਧ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤ ਵਰ੍षਾਣਿ ਜਾਯਤੇ ਖਚਰੇਸ਼੍ਵਰਃ 136.
ਉਹ ਸੱਤ ਸਾਲ ਲਈ ਗਿੱਧ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਿਸ਼ਾਚੋ ਜਾਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਵਰ੍षਾਣਿ ਨਵ ਪਂਚ ਚ
ਫਿਰ ਉਹ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਪਿਸਾਚ ਬਣ ਕੇ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।