ਪਰ੍ਣਭਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੀਣ੍ਯਹਾਨਿ ਪਯੋਭਕ੍ਸ਼ੋ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਜੀਊਂਦਾ ਰਹੇ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ ਰਹੇ।
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗੇ ਵਾਸਸੋਚ੍ਛਿष੍ਟਕਾਰਿਣਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਜਿਹੜੇ ਗੰਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਾਨੋਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਤੁ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਜੇ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਿਆ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁੱਤੇ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਚੀਜ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸ਼੍ਵਾਨੋ ਵੈ ਸਪ੍ਤ ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਗੋਮਾਯੁਃ ਸਪ੍ਤ ਵੈ ਤਥਾ
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਕੁੱਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗੀਦੜ ਵੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਤੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਵਸੁਧੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਮਹੌਜਸਮ੍
ਹੇ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ।
ਮੂਲਭਕ੍ਸ਼ੋ ਦਿਨਤ੍ਰਯ੍ਯਾਂ ਫਲਾਹਾਰੋ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਜੜ੍ਹਾਂ ਖਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਫਲ ਖਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਦਧ੍ਯਾਹਾਰੋ ਦਿਨਤ੍ਰਯ੍ਯਾਂ ਪਾਯਸੇਨ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਖੀਰ ਖਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਦਿਨਾਨ੍ਯੇਕਵਿਂਸ਼ਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ 135.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕੱਵੀ ਦਿਨ ਤੱਕ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਾਹਮਾਂਸਂ ਤੁ ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਮਿਹ ਸਰ੍ਪਤਿ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਆਉਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਵਰਾਹੋ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾਨੁਚਰਤੇ ਵਨੇ
ਉਹ ਦਸ ਸਾਲ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸੂਰ ਬਣ ਕੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਮੂषਕੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਰ੍षਾਣਿ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਫਿਰ ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਚੂਹਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਲ੍ਲਕੀ ਚਾष੍ਟਵਰ੍षਾਣਿ ਜਾਯਤੇ ਭਵਨੇ ਬਹੁ
ਫਿਰ ਉਹ ਅੱਠ ਸਾਲ ਲਈ ਕਈ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਗਿਰਗਿੱਟ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਸਾਰਿਤਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਰਾਹਾਮਿषਭਕ੍ਸ਼ਕਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ, ਜੋ ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਹृषੀਕੇਸ਼ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਬਦ, ਜੋ ਪੂਰੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੱਛਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਏਤਨ੍ਮੇ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਤਵ ਭਕ੍ਤਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਤਰਨ੍ਤਿ ਮਾਨੁषਾ ਯੇਨ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਲੇ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਨੀਯਂ ਤੁ ਤਤੋ ਭੁਕ੍ਤਾ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਸਪ੍ਤਦਿਨਂ ਤਤਃ
ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਿਰ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਭਕ੍ਸ਼ੋ ਦਿਨਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਪਾषਾਣਸ੍ਯ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਕਃ 135.
ਜੋ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਤਿਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਦਾਨ੍ਤਂ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਅਹਙ੍ਕਾਰਵਿਵਰ੍ਜ੍ਜਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਧੀਰਜਵਾਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਸਸਂਜ੍ਞੋ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਲਪਾਦਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਯਸ੍ਤੁ ਮਾਮੁਪਸਰ੍ਪਤਿ
ਜੋ ਜਾਲਪਾਦ ਖਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮ੍ਭੀਰੋ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਸੂਕਰਃ
ਉਹ ਦਸ ਸਾਲ ਮਗਰਮੱਛ ਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਸੂਅਰ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੁष੍ਕਰਂ ਕਰ੍ਮ ਜਾਯਤੇ ਵਿਪੁਲੇ ਕੁਲੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਰਨ੍ਤਿ ਮਨੁਜਾ ਯੇਨ ਘੋਰਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਭਿਆਨਕ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਫਲਭਕ੍ਸ਼ੋ ਦਿਨਤ੍ਰਯ੍ਯਾਂ ਤਿਲਭਕ੍ਸ਼ੋ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਫਲ ਖਾਣਾ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤਿਲ ਖਾਣਾ।
ਦਸ਼ਪਞ੍ਚ ਦਿਨਾਨ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਵਿਨੀਤਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਯ ਇਚ੍ਛੇਤ੍ਸੁਸ਼ੁਭਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਨਿਯਮਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਰਸਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਜਾਲਪਾਦਭਕ੍ਸ਼ਣਾਪਰਾਧਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਨਾਮ ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਜਾਲਪਾਦ ਖਾਣ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਾਮਕ ਇਕਸੌ ਪੈਂਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਕਰ੍ਮਸੂਤ੍ਰਮ੍ ਦੀਪਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਯੋ ਦੇਵਿ ਮਮ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਹੁਣ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ: ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਕੋਈ ਦੀਵਾ ਛੂਹ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।