ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਯੇਨ ਲੋਕਂ ਮਮ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਵੇ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਤਾਂ ਵੀ।
ਏਕਾਹਾਰਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਿਨਵਿਂਸ਼ਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਫਿਰ, ਇਕੋ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ, ਵੀਹ ਦਿਨ ਤੱਕ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਰਹੇ।
ਏਕਾਹਾਰਸ੍ਤਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਿषੀਦੇਚ੍ਚ ਜਲਾਸ਼ਨਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਟਿਕ ਕੇ ਬੈਠੇ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇਨ ਚੈਤੇਨ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਤਕਾਤ੍ਤਤਃ
ਇਸ ਤਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਪਾਤਨਂ ਸ਼ृਣੁ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਗਿਰਾਵਟ ਸੁਣ।
ਪਞ੍ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਨਕੁਲੋ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਕਚ੍ਛਪਃ
ਉਹ ਪੰਜ ਸਾਲ ਨਕੁਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਦਸ ਸਾਲ ਕਛੂਆ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰਾਵਤੇषੁ ਜਾਯੇਤ ਨਵ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਚ
ਉਹ ਨੌ ਸਾਲ ਤੇ ਹੋਰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਮ ਤਿष੍ਠਤਿ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇषੁ ਯਤ੍ਰੈਵਾਹਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਓਥੇ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਯੇਨਾਸੌ ਲਭਤੇ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਕृष੍ਣਵਸ੍ਤ੍ਰਾਪਰਾਧਤਃ 135.
ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਕਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਪਿਣ੍ਡਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਏਵਂ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਤਿੰਨ ਪਿੰਡ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਇੰਝ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਾਗਵਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਮ ਮਾਰ੍ਗਾਨੁਸਾਰਤਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸਸਾ ਚਾਪ੍ਯਧੌਤੇਨ ਯੋ ਮੇ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਗੰਦਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯ ਦੋषਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਅਪਰਾਧਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਉਸ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਉਸ ਦਾ ਅਪਰਾਧ।
ਦੇਵਿ ਭੂਤ੍ਵਾ ਗਜੋ ਮਤ੍ਤਸ੍ਤਿष੍ਠਤ੍ਯੇਕਂ ਨਰੋ ਭੁਵਿ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਇਕ ਜਨਮ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗੋਮਾਯੁਰੇਕਂ ਜਨ੍ਮਾਪਿ ਜਨ੍ਮ ਚੈਕਂ ਹਯਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਇਕ ਜਨਮ ਗੀਦੜ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਕ ਜਨਮ ਘੋੜਾ ਵੀ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਮਾਨੁषਃ
ਸੱਤ ਹੋਰ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਨਿਰਪਰਾਧਸ਼੍ਚ ਅਹਙ੍ਕਾਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮੇਤਨ੍ਮਯਾ ਦੇਵ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਉਹ ਚੁਸਤ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਇਹ ਮੈਂ ਸੁਣ ਲਿਆ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ।
ਸਂਸਾਰਂ ਵਾਸਸੋਚ੍ਛਿष੍ਟਾ ਯੇਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਮਾਨੁषਾਃ
ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਬਚੇ ਕੁਚੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਿਲ੍ਬਿषਾਦ੍ਯੇਨ ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਵ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਮੇ ਦੇਵਿ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾऽਨਘੇ ।। 135.
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਇਹ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਹੁਣ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੈ।
ਪਰ੍ਣਭਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੀਣ੍ਯਹਾਨਿ ਪਯੋਭਕ੍ਸ਼ੋ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਜੀਊਂਦਾ ਰਹੇ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ ਰਹੇ।
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗੇ ਵਾਸਸੋਚ੍ਛਿष੍ਟਕਾਰਿਣਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਜਿਹੜੇ ਗੰਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਾਨੋਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਤੁ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਜੇ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਿਆ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁੱਤੇ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਚੀਜ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸ਼੍ਵਾਨੋ ਵੈ ਸਪ੍ਤ ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਗੋਮਾਯੁਃ ਸਪ੍ਤ ਵੈ ਤਥਾ
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਕੁੱਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗੀਦੜ ਵੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਤੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਵਸੁਧੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਮਹੌਜਸਮ੍
ਹੇ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ।
ਮੂਲਭਕ੍ਸ਼ੋ ਦਿਨਤ੍ਰਯ੍ਯਾਂ ਫਲਾਹਾਰੋ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਜੜ੍ਹਾਂ ਖਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਫਲ ਖਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਦਧ੍ਯਾਹਾਰੋ ਦਿਨਤ੍ਰਯ੍ਯਾਂ ਪਾਯਸੇਨ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਖੀਰ ਖਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਦਿਨਾਨ੍ਯੇਕਵਿਂਸ਼ਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ 135.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕੱਵੀ ਦਿਨ ਤੱਕ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਾਹਮਾਂਸਂ ਤੁ ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਮਿਹ ਸਰ੍ਪਤਿ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਆਉਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,