ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਤਤਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਂ ਹਸ੍ਤਂ ਜਲੇਨ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍

ਫਿਰ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ, ਹੱਥ ਵੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ—

ਪਾਦਮੇਕੈਕਸ਼ਸ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ਪਂਚ ਪਞ੍ਚ ਵਦੇਤ੍ਤਤਃ

ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਪੈਰ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਛੂਹ ਕੇ, 'ਪੰਜ ਪੰਜ' ਕਹਿ ਕੇ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਤ੍ਰੀਣਿ ਕੋਸ਼ਾਨ੍ਪਿਬੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍

ਉਥੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮ ਚਿਨ੍ਤਾਪਰਾਯਣਃ

ਫਿਰ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇ—

ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਾਰਾਨ੍ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ 134.

ਉਥੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਤੁ ਨਿष੍ਕਲਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯੋ ਹਿ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ

ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਦਵੈਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਛੂਹੇ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਮਾਭਿਗਮਨੇषੁ ਚ

ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਲਈ ਇਹ ਹੀ ਰੀਤੀ ਅਪਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਏਵਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਮ ਕਰ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ

ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਬੱਧਤਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਤਤੋ ਨਾਰਾਯਣਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ

ਫਿਰ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ—

ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਤਾਪਨਂ ਸ਼ੋਧਨਂ ਚੈਵ ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ

ਧਰਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਤਾਪ ਤੇ ਸ਼ੁਧੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵੀ ਦੱਸੋ।

ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਯਾਂ ਗਤਿਂ ਚ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮਮ ਕਰ੍ਮਬਹਿष੍ਕृਤਾਃ

ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਅਵਸਥਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ—

ਵ੍ਯਭਿਚਾਰਂ ਚ ਮੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਮੁਪਸਰ੍ਪਤਿ

ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—

ਕृਮਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯ੍ਯਂ ਤਿष੍ਠਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ

ਉਹ ਕੀੜਾ ਬਣ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਯਚ੍ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗੇ ਕृਤਕृਤ੍ਯਃ ਪੁਨਰ੍ਭਵੇਤ੍

ਅਤੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਚੁੱਕਾ, ਮੁੜ ਪੂਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ—

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਮਮ ਯੇ ਚ ਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ 134.

ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਜੋ ਮੇਰੀ ਮਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ—

ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍ਤੁ ਪ੍ਰਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍

ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਚਿਤ੍ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਲਾਚਲਮ੍

ਮਨ ਨੂੰ ਚਲਦੀਆਂ ਤੇ ਅਚਲ ਚੀਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹੋ।

ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਚ ਸਦਾ ਦਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭਂ ਭਾਗਵਤਂ ਸ਼ੁਚਿਮ੍

ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ, ਭਗਵਤ ਭਾਵ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁਚੱਜਾ ਹੋਵੇ।

ਅਹਙ੍ਕਾਰਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਂ ਕਮਰ੍ਣ੍ਯਭਿਰਤਂ ਮਮ

ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ 'ਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖੇ ਤੇ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰੇ।

ਮਾਂ ਯਦਾ ਲਭਤੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਾਗਵਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ

ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਪਰ ਪਵਿੱਤਰ ਭਗਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—

ਭੇਕਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਤਵਰ੍षਾਣਿ ਯਾਤੁਧਾਨਃ ਪੁਨਰ੍ਦਸ਼

ਉਹ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਡੱਡੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਰਾਖਸ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਅਨ੍ਧੋ ਜਾਯੇਤ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਪਂਚ ਸਪ੍ਤ ਤਥਾ ਨਵ

ਉਹ ਪੰਜ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਨੌ ਵਾਰੀ ਅੰਨ੍ਹਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ।

ਸ਼ੈਵਾਲਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਚੈਵ ਹ੍ਯਾਕਾਸ਼ਗਮਨਂ ਤਥਾ

ਉਹ ਲਸਣ ਤੇ ਰਾਖ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।

ਆਤ੍ਮਕਰ੍ਮਾਪਰਾਧੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਅਹੋ ਵੈ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪੂਰ੍ਵਭਾषਿਤਮ੍

ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ, ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਹੈ।

ਜਾਤਂ ਮੇ ਵਿਹ੍ਵਲਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਨ ਸ੍ਥਿਰਂ ਜਾਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ 134.

ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਉਲਝ ਗਿਆ ਹੈ; ਕਦੇ ਵੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਦੁਸ੍ਤਰਂ ਸਾਰਂ ਭੀਤਾਸ੍ਮਿ ਪਰਿਦੇਵਿਤਾ

ਇਹ ਗਹਿਰੀ ਤੇ ਔਖੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਡਰ ਗਿਆ ਹਾਂ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਮਮ ਚੈਵ ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਾਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸੁਖਾਵਹਮ੍

ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਲਈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦੀ ਹੈ—

ਅਲ੍ਪਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਭਯਾ ਲੋਭਮੋਹਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਹੈ, ਜੋ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਨ, ਪਰ ਲਾਲਚ ਤੇ ਭਰਮ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ—

ਤਤਃ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਰਾਹਃ ਸਮ੍ਮੁਖੇ ਸ੍ਥਿਤਃ

ਫਿਰ ਕਮਲ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਵਰਾ੍ਹਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।