ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਮੇ ਭੂਮੇ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾऽਨਘੇ
ਹੇ ਧਰਤੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਰੌਰਵੇ ਨਰਕੇ ਵਸੇਤ੍ 133.
ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿਚ ਇਨਸਾਨ ਹਜ਼ਾਰ ਅਕਾਸ਼ੀ ਸਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਦਾਮ੍ਯਤ੍ਰ ਯੇਨ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਉਹ ਉਪਾਅ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਂ ਜਲਮਯੀਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਮੇਕਾਮਾਕਾਸ਼ਸ਼ਾਯਿਨੀਮ੍
ਇੱਕ ਪਾਣੀ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਚੌਕੀ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ਪੁਰੀषਂ ਯਃ ਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਹੇ ਭਲੀਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਲ ਤਿਆਗਿਆ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਪੂਜਾਸਮਯੇ ਗੁਦਰਵਪੁਰੀषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਯੋਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਨਾਮ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕ ਸੌ ਤੇਤੀਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ 'ਪੂਜਾ ਸਮੇਂ ਪੇਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਪਖਾਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ' ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਪੂਜਾਦਿਸਾਮਯਿਕਾਪਰਾਧੇषੁ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਮ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ, ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਸਮੇਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੁੱਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ।
ਮੂਰ੍ਖੋ ਭਵਤਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਹੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਕਾਸ਼ਸ਼ਯਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਿਨਾਨਿ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ
ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਤ ਕੇ।
ਇਤਿ ਮੌਨਤ੍ਯਾਗਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮ੍ ਭੂषਿਤੋ ਨੀਲਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯੋ ਹਿ ਮਾਮੁਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਚੁੱਪੀ ਤਿਆਗਣ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੈ; ਜੋ ਨੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਅਪਰਾਧਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਹੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਵ੍ਰਤਂ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰ ਕੇ।
ਅਵਿਧਾਨੇਨ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਯੋ ਹਿ ਮਾਮੁਪਸਰ੍ਪਤਿ
ਜੋ ਵਿਧੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਂ ਵਰਾਰੋਹੇ ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਸੁਗਨ੍ਧਿਤਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਭੀ ਸੋਹਣੀਏ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਚੜ੍ਹਾਵੇ।
ਤਤੋ ਨਾਰਾਯਣਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਰਹੀ।
ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸਮਾਚਾਰਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। 134.
ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੁਪਤ ਰੀਤ ਦੱਸ।
ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਵਿਧਾਨੇਨ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਾਗਵਤਾ ਭੁਵਿ
ਕਿਹੜੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਗਤ ਬਣ ਕੇ।
ਏਤਨ੍ਮੇ ਸਂਸ਼ਯਂ ਦੇਵ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਕਥਿਤਂ ਮਮ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਗੁਹ੍ਯਮੇਤਤ੍ਪਰਂ ਮਹਤ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਇਹ ਉੱਚਾ ਤੇ ਗੁਪਤ ਰਾਜ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵਿਮੁਚ੍ਯ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਯੋ ਹਿ ਮਾਮੁਪਸਰ੍ਪਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—
ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਮੁਖਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਚਾਮ੍ਬੁਭਿਃ
ਉਥੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ—
ਤਤਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਂ ਹਸ੍ਤਂ ਜਲੇਨ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ, ਹੱਥ ਵੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ—
ਪਾਦਮੇਕੈਕਸ਼ਸ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ਪਂਚ ਪਞ੍ਚ ਵਦੇਤ੍ਤਤਃ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਪੈਰ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਛੂਹ ਕੇ, 'ਪੰਜ ਪੰਜ' ਕਹਿ ਕੇ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਕੋਸ਼ਾਨ੍ਪਿਬੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਉਥੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮ ਚਿਨ੍ਤਾਪਰਾਯਣਃ
ਫਿਰ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇ—
ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਾਰਾਨ੍ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ 134.
ਉਥੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਤੁ ਨਿष੍ਕਲਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯੋ ਹਿ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਦਵੈਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਛੂਹੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਮਾਭਿਗਮਨੇषੁ ਚ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਲਈ ਇਹ ਹੀ ਰੀਤੀ ਅਪਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਮ ਕਰ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਬੱਧਤਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਾਰਾਯਣਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਫਿਰ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ—