ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾ ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਟਿਟ੍ਟਿਭੈਕਾਦਸ਼ਂ ਸਮਾਃ
'ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਮੱਖੀ ਬਣ ਕੇ, ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲ ਟਿਟਿਹਰੀ ਬਣ ਕੇ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।'
ਹਸ੍ਤੀ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਚੈਵ ਖਰੋ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਕਂ ਭਵੇਤ੍ 132.
'ਸੌ ਸਾਲ ਹਾਥੀ ਤੇ ਬੱਤੀ ਸਾਲ ਖੋਤਾ ਬਣ ਕੇ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।'
ਏਵਂ ਸ ਚਾਤ੍ਮਦੋषੇਣ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਹਰੇਰ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੁਃਖੇਨ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਤਿ
ਫਿਰ, ਹਰੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭੀषਣਮਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਮਮ ਮਰ੍ਮਪ੍ਰਭੇਦਕਮ੍
ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਬਚਨ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਆਚਾਰਾਚ੍ਚ ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਸ੍ਤਵਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਲੋਕਨਾਥੋ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ, ਸਾਰਿਆਂ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ,
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਏਕਾਹਾਰਂ ਤਤਸ੍ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਦਿਨਾਨਿ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ, ਦਸ ਤੇ ਪੰਜ ਦਿਨ ਤੱਕ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ ਏਵਂ ਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਤੁ ਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਇਹ ਰੀਤ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਪੰਜਗਵਯਾ ਸਵਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਦੇਵਿ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਮृਤਕਮੇਵ ਚ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੁਰਦੇ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਬਾਰੇ ਵੀ।
ਯ ਏਤੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਅਪਣਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਮृਤਕਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ 'ਮੁਰਦੇ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦੇ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ' ਨਾਮਕ ਇਕ ਸੌ ਬਤੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਪੂਜਾਸਾਮਯਿਕਗੁਦਰਵਪੁਰੀषੋਤ੍ਸਰ੍ਜਨਯੋਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮ੍ ਸ੍ਪृਸ਼ਮਾਨੇਨ ਮਾਂ ਭੂਮੇ ਵਾਤਕਰ੍ਮ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਹੁਣ ਪੂਜਾ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਰੀਤ, ਪਿਸਾਬ ਜਾਂ ਮਲ ਛੱਡਣ ਸਮੇਂ ਛੂਹਣ ਦਾ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ: ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਤਦ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਹਵਾ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾ ਪਞ੍ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਮੂषਕਃ
ਮੱਖੀ ਪੰਜ ਸਾਲ, ਚੂਹਾ ਤਿੰਨ ਸਾਲ।
ਏष ਵੈ ਤਾਪਨਂ ਦੇਵਿ ਮੋਹਨਂ ਮਮ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਇਹ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਭੁਲਾਵਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ ਅਤੁਲਂ ਲਭਤੇ ਪਾਪਂ ਤਵ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਸੁੰਧਰਾ ਨੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ਤੇਰਾ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਭਗਤ ਅਤੁੱਟ ਪਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਦੇਵ ਸੁਖਾਰ੍ਥਾਯ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸ਼ृਣੁ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਮੇ ਦੇਵਿ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾऽਨਘੇ
ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਾ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ। ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਸਮਝਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਪਰਾਧਮਿਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਤਰੇਦ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਜੇ ਇਹ ਗਲਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਨਿਯਮਤ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਸਕੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮ ਚੈਵਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਚ ਮੇ ਨਾਪਰਾਧ੍ਯਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਮੁੜ ਦੋਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ਮਹਾਕਰ੍ਮਾਪਰਾਧਿਨਃ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੇ ਕਰਮ ਦੇ ਪਾਪ ਬਾਰੇ।
ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਮੇ ਭੂਮੇ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾऽਨਘੇ
ਹੇ ਧਰਤੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਰੌਰਵੇ ਨਰਕੇ ਵਸੇਤ੍ 133.
ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿਚ ਇਨਸਾਨ ਹਜ਼ਾਰ ਅਕਾਸ਼ੀ ਸਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਦਾਮ੍ਯਤ੍ਰ ਯੇਨ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਉਹ ਉਪਾਅ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਂ ਜਲਮਯੀਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਮੇਕਾਮਾਕਾਸ਼ਸ਼ਾਯਿਨੀਮ੍
ਇੱਕ ਪਾਣੀ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਚੌਕੀ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ਪੁਰੀषਂ ਯਃ ਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਹੇ ਭਲੀਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਲ ਤਿਆਗਿਆ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਪੂਜਾਸਮਯੇ ਗੁਦਰਵਪੁਰੀषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਯੋਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਨਾਮ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕ ਸੌ ਤੇਤੀਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ 'ਪੂਜਾ ਸਮੇਂ ਪੇਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਪਖਾਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ' ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਪੂਜਾਦਿਸਾਮਯਿਕਾਪਰਾਧੇषੁ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਮ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ, ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਸਮੇਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੁੱਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ।
ਮੂਰ੍ਖੋ ਭਵਤਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਹੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਕਾਸ਼ਸ਼ਯਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਿਨਾਨਿ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ
ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਤ ਕੇ।
ਇਤਿ ਮੌਨਤ੍ਯਾਗਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮ੍ ਭੂषਿਤੋ ਨੀਲਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯੋ ਹਿ ਮਾਮੁਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਚੁੱਪੀ ਤਿਆਗਣ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੈ; ਜੋ ਨੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।