ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਾਪਰਾਧਂ ਤੁ ਨ ਸ ਪਾਪੇਨ ਲਿਪ੍ਯਤੇ 132.

ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਦਾ ਪਾਪ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।

ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਮਮ ਲੋਕਸੁਖਾਵਹਮ੍

ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀਏ, ਉਪਾਵ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਮਮ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਬਹਿष੍ਕृਤ੍ਯ ਯਃ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ

ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਛੱਡ ਕੇ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—

ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਜਮ੍ਬੁਕਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ਵਾਨ੍ ਤਥਾ

ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿਚ ਉਹ ਲੋਮੜੀਆਂ ਬਣ ਕੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਉਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਾਯ ਵੈ ਤਵ ਨਾਥ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਨਾਂ ਕ੍ਵ ਪਾਪਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪ੍ਰਭੋ

ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਆਖੇ: 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪਾਪ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?'

ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਚ ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯੇਨ ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ

'ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਉਪਾਵ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਤੂੰ ਜੋ ਪੁੱਛ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।'

ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਹੀਦਂ ਸ਼ੋਭਨਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍

'ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਾਂਗਾ।'

ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਤਤਃ ਪੀਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍

'ਪੰਜ ਗਉ ਮਿਸ਼ਰਨ ਪੀ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'

ਸਰ੍ਵਥਾ ਵਰ੍ਜਨੀਯਂ ਵੈ ਸਰ੍ਵਭਾਗਵਤੇਨ ਤੁ

'ਹਰ ਭਗਤ ਨੂੰ ਇਹ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।'

ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਨਾਪਰਾਧੋऽਸ੍ਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵੈ

'ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਗਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।'

ਰਾਗਮੋਹੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਕਾਮੇਨ ਚ ਵਸ਼ੀਕृਤਃ 132.

'ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੋਹ ਤੇ ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।'

ਅਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ ਦੇਵਿ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਜ੍ਞਾਨਮੂਰ੍ਖਵਾਨ੍

'ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਅੰਨਾ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।'

ਅਪਰਾਧਮਿਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ ਤਵ ਦੇਵ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਨਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍

'ਇਹ ਦੋਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਵੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'

ਅਪਰਾਧਸਮਾਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਵ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ

'ਜੋ ਤੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਕੋਲ ਦੋਸ਼ ਹੋਵੇ।'

ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਆਕਾਸ਼ਸ਼ਯਨੇ ਵਸੇਤ੍

'ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤਪ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਹੇਠਾਂ ਸੋਵੇ।'

ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਾਗਵਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ

'ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਬਣ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।'

ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਦ੍ਦੇਵਿ ਆਚਾਰੇਣ ਬਹਿष੍ਕृਤਃ

'ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੇਹੜਾ ਆਚਾਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'

ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਮृਤਕਂ ਦੇਵਿ ਯੋ ਮਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਤਿष੍ਠਤਿ

'ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੇਹੜਾ ਮੇਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—'

ਦਸ਼ਵषਰ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਣ੍ਡਾਲਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਤੇ

'ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਚੰਡਾਲ ਬਣ ਕੇ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।'

ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾ ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਟਿਟ੍ਟਿਭੈਕਾਦਸ਼ਂ ਸਮਾਃ

'ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਮੱਖੀ ਬਣ ਕੇ, ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲ ਟਿਟਿਹਰੀ ਬਣ ਕੇ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।'

ਹਸ੍ਤੀ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਚੈਵ ਖਰੋ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਕਂ ਭਵੇਤ੍ 132.

'ਸੌ ਸਾਲ ਹਾਥੀ ਤੇ ਬੱਤੀ ਸਾਲ ਖੋਤਾ ਬਣ ਕੇ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।'

ਏਵਂ ਸ ਚਾਤ੍ਮਦੋषੇਣ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।

ਤਤੋ ਹਰੇਰ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੁਃਖੇਨ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਤਿ

ਫਿਰ, ਹਰੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭੀषਣਮਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਮਮ ਮਰ੍ਮਪ੍ਰਭੇਦਕਮ੍

ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਬਚਨ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਆਚਾਰਾਚ੍ਚ ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਸ੍ਤਵਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ

ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਲੋਕਨਾਥੋ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਃ

ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ, ਸਾਰਿਆਂ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ,

ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਏਕਾਹਾਰਂ ਤਤਸ੍ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਦਿਨਾਨਿ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ

ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ, ਦਸ ਤੇ ਪੰਜ ਦਿਨ ਤੱਕ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਤਤ ਏਵਂ ਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਤੁ ਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਤ੍

ਫਿਰ, ਇਹ ਰੀਤ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਪੰਜਗਵਯਾ ਸਵਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਦੇਵਿ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਮृਤਕਮੇਵ ਚ

ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੁਰਦੇ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਬਾਰੇ ਵੀ।