ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮਮ ਲੋਕੇ ਸ ਮੋਦਤੇ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ – ਭਵੋਦ੍ਭਵਮਾਦਿਵ੍ਯਕ੍ਤਰੂਪਮਾਦਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੁਦ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਚ
ਮੰਤ੍ਰ: ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦਰ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਤੂੰ, ਸੂਰਜ, ਸਭ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰੂਪ ਹੋ।
ਵਯਂ ਦੇਵਮਾਦਿਮਵ੍ਯਕ੍ਤਰੂਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਤ੍ਮਨਿ ਦੇਵ ਸਂਸ੍ਥਾਸ੍ਤਥਾਪਿ
ਅਸੀਂ, ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ—
ਅਨੇਨੈਵ ਹਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ।। 129.
ਇਸੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਦীক্ষਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਦੀਕ੍ਸ਼ਾਤਾਮ੍ਰਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੋਨਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਅਤੇ ਤਾਮੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੋ ਉਣਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਰਾਜਾਨ੍ਨਭੋਗੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮ੍ ਏਵਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣਮੁਖਾਨ੍ਮਹੀ
ਹੁਣ ਰਾਜੇ ਦੇ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਵਾਸਤੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ। ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਦীক্ষਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੇ—
ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਹਂ ਤੁ ਮਹਾਭਾਗ ਜਾਤਾਸ੍ਮਿ ਵਿਮਲਾ ਵਿਭੋ
ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਅਹੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਲੋਕਨਾਥਸ੍ਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਵਾਹ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ!
ਏਕਂ ਮੇ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਯਦੀਸ਼ ਹृਦਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਭੇਦ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਦੇਵ ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਾਧਾਸ੍ਤੇ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਪਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਨਵੇਂ, ਬੱਤੀ ਦੋਸ਼ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਅਪਰਾਧਸ੍ਯ ਕਾਰਿਣਃ
ਕਿਹੜੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਦੋਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ?
ਤਦ੍ਵੈ ਭੂਮ੍ਯਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੇ—
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਯੇ ਤੁ ਭੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਰਾਜਾਨ੍ਨਂ ਲੋਭੇਨ ਚ ਭਯੇਨ ਵਾ
ਵਰਾਹ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਲੋਕ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ—
ਆਪਦ੍ਗਤਾ ਹਿ ਭੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਰਾਜਾਨ੍ਨਂ ਤੁ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਲੋਕ ਰਾਜੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ।
ਭਗਵਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਮ੍ਪਿਤਾ ਚ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ 130.
ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਸੁੰਧਰਾ ਕੰਬ ਗਈ।
ਤਤੋ ਦੀਨਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਾ ਮਹੀ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾ
ਫਿਰ, ਮਨੋਂ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਡਿੱਠੀ ਸੀ—
ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਕੋ ਨੁ ਦੋषੋऽਸ੍ਤਿ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਹਿ ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਦੋਸ਼ ਹੈ? ਇਹ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਤਤੋ ਭੂਮ੍ਯਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ—
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਰਾਜਾਨ੍ਨਂ ਤੁ ਨ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ਼ੁਭੈਭਾਰ੍ਗਵਤੈਃ ਸਦਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ فرمایا: ਭਲੇ ਭਾਰਗਵ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਖਾਣਾ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਦ੍ਯਪ੍ਯੇष ਸਮਤ੍ਵੇਨ ਰਾਜਾ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਭਾਵੇਂ ਰਾਜਾ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨਾਲ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਵਤੀਰਦਾ ਹੈ,
ਅਪਿ ਵਾ ਗਰ੍ਹਿਤਂ ਤੇਨ ਰਾਜਾਨ੍ਨਂ ਤੁ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਫਿਰ ਵੀ, ਧਰਤੀ ਮਾਂ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ ਮੰਨਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਤਤੋ ਯਦ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਹੁਣ ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਆਖਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਮਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਂ ਦੇਵਿ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦੋਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਸਿਦ੍ਧਂ ਭਾਗਵਤੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਂ ਮਮ ਪ੍ਰਾਪਣਸ਼ੇषਕਮ੍
ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਭੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਜੋ ਖਾਣਾ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵਿष੍ਣੁਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰਣੀ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾ 130.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਰਹੀ।
ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯੇਤ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕਿਹੜੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਜਨਾਰਦਨ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਤਰਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਾ ਯੇਨ ਰਾਜਾਨ੍ਨਸ੍ਯੋਪਭੁਞ੍ਜਕਾਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ فرمایا: ਜਿਹੜੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ?
ਏਕਂ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਪ੍ਤਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਚ ਪੁष੍ਕਲਮ੍
ਇੱਕ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਤਪਤਕ੍ਰਿਚ्छ ਕਰਕੇ,
ਨ ਤਸ੍ਯ ਚਾਪਰਾਧੋऽਸ੍ਤਿ ਵਸੁਧੇ ਵੈ ਵਚੋ ਮਮ ਮਮਾਤ੍ਰ ਪੂਜਾਕਾਮੇਨ ਯਦੀਚ੍ਛੇਤ੍ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਧਰਤੀ ਮਾਂ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਬਚਨ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਭਗਵਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਰਾਜਾਨ੍ਨਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭਗਵਤ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ 'ਰਾਜੇ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ' ਨਾਮਕ ਇਕਸੌਤੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।