ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ੋ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਨੀ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ਾ ਸੀ।
ਤਤ ਆਰਾਧਿਤਸ੍ਤੇਨ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਸ ਨੇ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ।
ਅਹਂ ਤੁ ਤਪਸਾ ਤੁष੍ਟਸ੍ਤੀਵ੍ਰੇਣ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਤੀਬਰ ਤਪੱਸਿਆ ਤੇ ਪੱਕੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਮਹਾਦੇਵਿ ਕਿਞ੍ਚਿਦੇਵ ਸੁਭਾषਿਤਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਕੁਝ ਚੰਗੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ—
ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਂ ਚ ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ ਤਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ ।। 129.
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮੈਂ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਗੁਡਾਕੇਸ਼ ਮਹਾਭਾਗ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ
ਹੇ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ਾ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਿਆ, ਦੱਸ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਚਿਨ੍ਤਿਤਂ ਸੌਮ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਗਿਰਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ, ਬੋਲ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਮੀਤ, ਉਹ ਸਭ—
ਏਵਂ ਮਮ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗੁਡਕੇਸ਼ੋऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੁਡਾਕੇਸ਼ਾ ਨੇ ਇਹ ਆਖਿਆ।
ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋऽਸਿ ਮੇ ਦੇਵ ਸਮਸ੍ਤੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ—
ਚਕ੍ਰੇਣ ਵਧਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਮੁਕ੍ਤੇਨ ਕੇਸ਼ਵ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ।
ਚਕੇਣ ਪਾਤਿਤਸ੍ਯੈਤਦ੍ਵਸਾਮਾਂਸਾਨਿ ਕਿਂ ਚਨ
ਜਦ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਾਸ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
ਤੇਨ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਧਰ੍ਮਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਬਣਾਇਆ।
ਨਿਵੇਦਿਤੇ ਪਰਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਭਵਤ੍ਵੇਤਨ੍ਮਨੋਗਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇ।
ਯਚ੍ਚਿਨ੍ਤਿਤੋऽਸਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਉਗ੍ਰੇ ਤਪਤਿ ਤਿष੍ਠਤਾ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦਿਆਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ—
ਤਾਵਤ੍ਤਾਮ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਮ ਸਂਸ੍ਥੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ 129.
ਤੂੰ ਤਾਮੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਰਹੇਂਗਾ।
ਤਤ੍ਤਾਮ੍ਰਭਾਜਨੇ ਮਹ੍ਯਂ ਦੀਯਤੇ ਯਤ੍ਸੁਪੁष੍ਕਲਮ੍
ਤਾਮੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਭਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਮਙ੍ਗਲ੍ਯਂ ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਚ ਤਾਮ੍ਰਂ ਤੇਨ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਮ
ਉਹ ਤਾਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ
ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ—
ਏष੍ਯਸੇ ਮਮ ਲੋਕਾਯ ਏਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਵੇਂਗਾ; ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਚਕ੍ਰਾਦ੍ਵਧਮਭੀਪ੍ਸਨ੍ਵੈ ਸੋऽਪਿ ਮਤ੍ਕਰ੍ਮਣਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਅਡਿੱਠਾ ਰਿਹਾ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤਸ੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਆਇਆ, ਉਹ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮੁਞ੍ਚ ਮੁਞ੍ਚ ਪ੍ਰਭੋ ਚਕ੍ਰਮਪਿ ਵਹ੍ਨਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਛੱਡ, ਛੱਡ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਚੱਕਰ ਵੀ ਛੱਡ।
ਤਦੈਵ ਚਕ੍ਰੇਣ ਵਿਪਾਟਿਤੋऽਸੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਪਿ ਮਾਂ ਭਾਗਵਤਪ੍ਰਧਾਨਃ ਰਙ੍ਗਂ ਚ ਸੀਸਂ ਤ੍ਰਪੁਧਾਤੁਸਂਸ੍ਥਂ ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਚ ਰੀਤਿਸ਼੍ਚ ਮਲਸ੍ਤੁ ਤੇषਾਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਵੱਢ ਕੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ। ਜਿੱਥੇ ਰੰਗਾ, ਸੀਸਾ, ਜ਼ਿੰਕ, ਕਾਂਸਾ ਤੇ ਲੋਹਾ ਹਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਮੈਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇਣ ਵੈ ਭੂਮੇ ਪ੍ਰਾਪਣਂ ਯਤ੍ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ 129.
ਤਾਮੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—
ਏਤਦ੍ਭਾਗਵਤੈਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਕਰੈਃ ਸਦਾ
ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੈਰ੍ਵੈ ਭਾਗਵਤੈਃ ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਾਦੌ ਚ ਦੀਯਤੇ
ਦਿੱਖਿਆ ਲਏ ਹੋਏ ਭਗਤ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘ ਆਦਿਕ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ।
ਦੇਵਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਕਥਿਤਃ ਕਿਮਨ੍ਯਤ੍ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ ਦੇਵਦੇਵ ਕਥਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਕੁਰੁਤੇ ਵਦ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ? ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੱਸ ਕਿ ਦਿੱਖਿਆ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਸੰਧਿਆ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਾ ਭਕ੍ਤਸ੍ਤਵ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ ਸ਼ृਣੁ ਮਾਧਵਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਮਨ੍ਤ੍ਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਕਿਹੜੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਭਗਤ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਮਾਧਵੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਸੰਧਿਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਤ੍ਰ।
ਯਥਾ ਵਦਨ੍ਤਿ ਵੈ ਸੂਰ੍ਯਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਵਾਂ ਪਰਾਂ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਲੀ ਤੇ ਅੰਤਲੀ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਂ ਧ੍ਯਾਨਮਾਸ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਇੱਕ ਮੁਹੂਰਤ ਲਈ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।