ਨਾਰਾਯਣਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਚ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਮਯਾ ਭਾਗਵਤਾਸ੍ਤਵ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ
ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਭਗਤ, ਕਿ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਵ ਪ੍ਰਾਪਣਕਂ ਕृਤ੍ਯਂ ਕੇषੁ ਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਤੇਰੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਮ ਕਿਹੜੀਆਂ ਭੇਟਾਂ 'ਤੇ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ?
ਤਤੋ ਭੂਮੇਰ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲੋਕਨਾਥੋऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍
ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ।
ਤਾਨਿ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਮੇ ਪੂਰ੍ਵਪृਚ੍ਛਿਤਮ੍ 129.
ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੁੱਛੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਾਨਿ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵੇਹ ਤਾਮ੍ਰਂ ਚ ਮਮ ਰੋਚਤੇ
ਇੱਥੇ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਤਾਮਬਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਉਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਲੋਕਨਾਥਂ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਤਤੋ ਭੂਮੇਰ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਅਨਾਦਿਰਪਰਾਜਿਤਃ
ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਆਦਿ ਰਹਿਤ ਤੇ ਅਜੇਤੂ ਹੈ—
ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਮੇ ਭੂਮੇ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾऽਨਘੇ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸਪ੍ਤਯੁਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਆਦਿਕਾਲੇऽਥ ਮਾਧਵਿ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਮਾਧਵੀ, ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁੱਗ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ੋ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਨੀ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ਾ ਸੀ।
ਤਤ ਆਰਾਧਿਤਸ੍ਤੇਨ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਸ ਨੇ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ।
ਅਹਂ ਤੁ ਤਪਸਾ ਤੁष੍ਟਸ੍ਤੀਵ੍ਰੇਣ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਤੀਬਰ ਤਪੱਸਿਆ ਤੇ ਪੱਕੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਮਹਾਦੇਵਿ ਕਿਞ੍ਚਿਦੇਵ ਸੁਭਾषਿਤਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਕੁਝ ਚੰਗੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ—
ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਂ ਚ ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ ਤਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ ।। 129.
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮੈਂ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਗੁਡਾਕੇਸ਼ ਮਹਾਭਾਗ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ
ਹੇ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ਾ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਿਆ, ਦੱਸ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਚਿਨ੍ਤਿਤਂ ਸੌਮ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਗਿਰਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ, ਬੋਲ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਮੀਤ, ਉਹ ਸਭ—
ਏਵਂ ਮਮ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗੁਡਕੇਸ਼ੋऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੁਡਾਕੇਸ਼ਾ ਨੇ ਇਹ ਆਖਿਆ।
ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋऽਸਿ ਮੇ ਦੇਵ ਸਮਸ੍ਤੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ—
ਚਕ੍ਰੇਣ ਵਧਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਮੁਕ੍ਤੇਨ ਕੇਸ਼ਵ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ।
ਚਕੇਣ ਪਾਤਿਤਸ੍ਯੈਤਦ੍ਵਸਾਮਾਂਸਾਨਿ ਕਿਂ ਚਨ
ਜਦ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਾਸ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
ਤੇਨ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਧਰ੍ਮਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਬਣਾਇਆ।
ਨਿਵੇਦਿਤੇ ਪਰਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਭਵਤ੍ਵੇਤਨ੍ਮਨੋਗਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇ।
ਯਚ੍ਚਿਨ੍ਤਿਤੋऽਸਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਉਗ੍ਰੇ ਤਪਤਿ ਤਿष੍ਠਤਾ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦਿਆਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ—
ਤਾਵਤ੍ਤਾਮ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਮ ਸਂਸ੍ਥੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ 129.
ਤੂੰ ਤਾਮੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਰਹੇਂਗਾ।
ਤਤ੍ਤਾਮ੍ਰਭਾਜਨੇ ਮਹ੍ਯਂ ਦੀਯਤੇ ਯਤ੍ਸੁਪੁष੍ਕਲਮ੍
ਤਾਮੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਭਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਮਙ੍ਗਲ੍ਯਂ ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਚ ਤਾਮ੍ਰਂ ਤੇਨ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਮ
ਉਹ ਤਾਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ
ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ—
ਏष੍ਯਸੇ ਮਮ ਲੋਕਾਯ ਏਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਵੇਂਗਾ; ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਚਕ੍ਰਾਦ੍ਵਧਮਭੀਪ੍ਸਨ੍ਵੈ ਸੋऽਪਿ ਮਤ੍ਕਰ੍ਮਣਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਅਡਿੱਠਾ ਰਿਹਾ।