ਕृष੍ਣਾਜਿਨਂ ਚ ਪਾਲਾਸ਼ਂ ਦਣ੍ਡਂ ਚੈਵ ਕਮਣ੍ਡਲੁਮ੍
ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਖਾਲ, ਪਾਲਾਸ਼ ਦੀ ਲੱਕੜ, ਦੰਡ ਅਤੇ ਕਮੰਡਲ।
ਯਨ੍ਤ੍ਰਿਕਾਮਰ੍ਘਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਚਰੁਸ੍ਥਾਲੀਂ ਸਦਰ੍ਵਿਕਾਮ੍
ਯੰਤ੍ਰ ਵਾਲਾ ਅਰਘ ਪਾਤਰ, ਚਮਚ ਅਤੇ ਭੰਡਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਮਚ ਹੋਵੇ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਪਾਨਂ ਚ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਚਯਾਨ੍
ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ, ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਰੂਰੀ ਸਮਾਨ ਕਰਮ ਲਈ।
ਯਾਨਿ ਕਾਨਿ ਚ ਬੀਜਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਬੀਜ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ।
ਏਤਾਨ੍ਯੇਵੋਪਹਾਰ੍ਯਾਣਿ ਗੁਰੁਮੂਲੇ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਇਹੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀਆਂ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਗੁਰੋਸ੍ਤੁ ਚਰਣੌ ਗृਹ੍ਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ
ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜ ਕੇ ਪੁੱਛੋ, 'ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?'
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਦੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰਸ੍ਰਾਂ ਤੁ षੋਡਸ਼ਹਸ੍ਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਚ ਕਲਸ਼ੋਪਰਿ ਯੁਞ੍ਜੇਤ੍ ।। 127.
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਿਖਸ਼ਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਲਾਂ ਹੱਥ ਚੌਕਾ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਲਸ਼ ਰੱਖੇ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਵਿਧਾਨੇਨ ਧਾਨ੍ਯੋਪਰਿਦृਢਂ ਨਵਮ੍
ਉਸ ਉੱਤੇ ਨਵੇਂ ਅਨਾਜ ਦੀ ਪਰਤ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੱਕੀ ਕਰਕੇ ਰੱਖੋ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਤਿਲੈਃ ਪੂਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਸ ਉੱਤੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਾਤਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖੋ।
ਤਤ੍ਰਾਰ੍ਚਨਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਧਰ੍ਮਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਧਰਮ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰਃ ਕਲਸ਼ਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚਤੁष੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇषੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚਾਰ ਕਲਸ਼ ਰੱਖੋ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਸਰ੍ਵਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸੂਤ੍ਰੇਣ ਵੇष੍ਟਯੇਤ ਤਥਾਨਘੇ
ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਚਿੱਟੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਵੱਟੋ, ਏ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਏਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਪ੍ਰਯੋਜਕਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਜੋ ਦীক্ষਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਦীক্ষਾ ਦੇਵੇ।
ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਚ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਗੁਰੁਕਰ੍ਮਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ
ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੇ ਕੰਮ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਮੁਖਸ੍ਤਤਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯਸ੍ਤੁ ਭਾਗਵਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਭਾਗਵਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪ ਭਗਤ ਹੈ,
ਕਨ੍ਯਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਮਣਾ ਨੋਪਪਾਦਯੇਤ੍ 127.
ਕੁੜੀ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਿਯਸਖੀਂ ਯਸ੍ਤੁ ਸਾਧ੍ਵੀਂ ਹਿਂਸਤਿ ਨਿਰ੍ਘृਣਃ
ਜੋ ਨਿਰਦਈ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪਿਆਰੀ ਸਖੀ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਕृਤਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਗੋਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਕृਤਪਾਤਕਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਗਾਂ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਹਨ।
ਬਿਲ੍ਵਵृਕ੍ਸ਼ੋਦੁਮ੍ਬਰੌ ਚ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ਕਦਾਚਨ
ਬਿਲਵ ਅਤੇ ਉਡੁੰਬਰ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ,
ਯਦੀਚ੍ਛੇਤ੍ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਧਰ੍ਮਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਕਰੀਰਸ੍ਯ ਵਧਃ ਸ਼ਸ੍ਤਃ ਫਲਾਨ੍ਯੌਦੁਮ੍ਬਰਸ੍ਯ ਚ
ਕਰੀਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਡੁੰਬਰ ਦੇ ਫਲ ਵੀ ਖਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਨ ਭਕ੍ਸ਼ਣੀਯਂ ਵਾਰਾਹਂ ਮਾਂਸਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੱਛੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਪਰੀਵਾਦਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨ ਹਿਂਸਾਂ ਵਾ ਕਦਾਚਨ
ਕਦੇ ਵੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣੀ।
ਅਤਿਥਿਂ ਚਾਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੂਰਾਧ੍ਵਾਨਂ ਗਤਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਹਿਮਾਨ ਦੂਰ ਤੋਂ ਆ ਕੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀ ਰਾਜਪਤ੍ਨੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕਦਾਚਨ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ—ਕਦੇ ਵੀ,
ਕਨਕਾਦੀਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਯੌਵਨਸ੍ਥਾ ਚ ਕਾਮਿਨੀ 127.
ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਤਨ, ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਸ੍ਯ ਭਾਗ੍ਯਾਨਿ ਆਤ੍ਮਨੋ ਵ੍ਯਸਨਂ ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਭਾਗ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੁਖ ਨੂੰ ਵੇਖੇ,
ਏਵਂ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰਾਵਯੀਤ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਕਾਮਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਉਹ ਦীক্ষਾ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਿਖਾਏ।
ਦ੍ਵੇ ਦ੍ਵੇ ਔਦੁਮ੍ਬਰਸ੍ਯ ਪਤ੍ਰੇ ਵੇਦਿਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍
ਉਡੁੰਬਰ ਦੇ ਦੋ ਦੋ ਪੱਤੇ ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।