ਸੁਵਰ੍ਣਰਤ੍ਨਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਅਨ੍ਨਂ ਚਾਨ੍ਯਦਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ 126.
ਸੋਨਾ, ਰਤਨ, ਕਪੜੇ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚਾਹੀਦੇ ਸਮਾਨ—
ਤਤਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਵਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਨਿ ਭੂਰਿਸ਼ਃ 126.
ਫਿਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਹੱਦ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਂ ਤੁ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤਪਾਃ 126.
ਨਿਰਮਾਲਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਜੋ ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ ਸੀ—
ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾ ਤੁ ਤੇਨੈਵ ਨਕੁਲੇਨ ਨਿਪਾਤਿਤਾ 126.
ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਦਿਆਂ, ਨਕੁਲ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇਜਸਾਂ ਚ ਮਹਤ੍ਤੇਜਸ੍ਤਪਸਾਂ ਚ ਮਹਤ੍ਤਪਃ 126.
ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਤਪਸੀਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਪस्या।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਸ਼੍ਚ ਜਾਯੇਤ ਮਲ੍ਲੋਕੇषੁ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ ਮਮ ਭਕ੍ਤਸੁਖਾਰ੍ਥਾਯ ਕਿਮਨ੍ਯਤ੍ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ
ਉਹ ਚਾਰ ਭੁਜਾ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ। ਹੋਰ ਕੀ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਭਗਵਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ਰਕ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਰੈਭ੍ਯਾਨੁਗ੍ਰਹਣਂ ਨਾਮ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਪੁਰਾਣ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ, ਕੁਬਜਾਮਰਕ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ, ਰੈਭਿਆ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ ਸੌ ਛਬੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ।
ਅਥ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਦੀਕ੍ਸ਼ਾਸੂਤ੍ਰਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਏਵਂ ਧਰ੍ਮਾਂਸ੍ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬਹੁਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਕਾਰਣਾਤ੍
ਹੁਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਦীক্ষਾ-ਸੂਤਰ ਦੀ ਵਰਣਨਾ: ਧਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ—
ਅਹੋ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕਥ੍ਯਮਾਨੋऽਤਿਪੁष੍ਕਲਮ੍ .
ਵਾਹ, ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹੋ।
ਵਿਮੋਹਾ ਚ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਚ ਸ਼ृਣ੍ਵਾਨਾਹਂ ਤ੍ਵਿਮਾਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਭਰਮ ਅਤੇ ਪਵਿਤਰਤਾ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮੈਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਪੁਨਃ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤੇ ਦੇਵ ਸਂਸ਼ਯਂ ਧਰ੍ਮਸਂਹਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਾ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਵਾਲ।
ਏਤਨ੍ਮੇ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਚ ਮੇ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਵੀ।
ਤਤੋ ਮਹੀਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੇਘਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਃਸ੍ਵਨਃ
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਰਗਾ—
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਦੇਵਾ ਏਤਨ੍ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਯੇ ਚ ਯੋਗਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਦੇਵਤਾ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਰੀਤ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਹਨ।"
ਏਤਂ ਧਰ੍ਮਂ ਵਰਾਰੋਹੇ ਮਙ੍ਗਲ੍ਯਂ ਮੁਖਨਿਃਸृਤਮ੍
ਸੋਹਣੀਏ, ਇਹ ਧਰਮਕ ਰੀਤ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਯਚ੍ਚ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਮੇ ਭਦ੍ਰੇ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਭਾਗਵਤੀਂ ਕਥਾਮ੍
ਤੇਰੇ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਉਹ ਹੈ ਦਿਖਸ਼ਾ ਅਤੇ ਭਗਵਤ ਕਥਾ।
ਮਯੋਕ੍ਤਾਂ ਲਭਤੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚੈਵ ਸੁਖਾਵਹਾਮ੍ 127.
ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਦਿਖਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰਨ੍ਤਿ ਮਨੁਜਾ ਯੇਨ ਗਰ੍ਭਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਗਰਭ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਭਿਗਚ੍ਛੇਦ੍ਗੁਰੁਂ ਦੇਵਿ ਸ਼ਾਧਿ ਸ਼ਿष੍ਯੋऽਸ੍ਮਿ ਮਾਂ ਗੁਰੋ
ਦੇਵੀ, ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਾ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਾਂ, ਗੁਰੂ।
ਲਾਜਾ ਮਧੁ ਕੁਸ਼ਾਸ਼੍ਚੈਵ ਘृਤਂ ਚਾਮृਤਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
ਭੁੰਨੀਆਂ ਲਾਜਾਂ, ਮਧੂ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਅਤੇ ਘੀ ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਇਹ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉ।
ਕृष੍ਣਾਜਿਨਂ ਚ ਪਾਲਾਸ਼ਂ ਦਣ੍ਡਂ ਚੈਵ ਕਮਣ੍ਡਲੁਮ੍
ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਖਾਲ, ਪਾਲਾਸ਼ ਦੀ ਲੱਕੜ, ਦੰਡ ਅਤੇ ਕਮੰਡਲ।
ਯਨ੍ਤ੍ਰਿਕਾਮਰ੍ਘਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਚਰੁਸ੍ਥਾਲੀਂ ਸਦਰ੍ਵਿਕਾਮ੍
ਯੰਤ੍ਰ ਵਾਲਾ ਅਰਘ ਪਾਤਰ, ਚਮਚ ਅਤੇ ਭੰਡਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਮਚ ਹੋਵੇ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਪਾਨਂ ਚ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਚਯਾਨ੍
ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ, ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਰੂਰੀ ਸਮਾਨ ਕਰਮ ਲਈ।
ਯਾਨਿ ਕਾਨਿ ਚ ਬੀਜਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਬੀਜ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ।
ਏਤਾਨ੍ਯੇਵੋਪਹਾਰ੍ਯਾਣਿ ਗੁਰੁਮੂਲੇ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਇਹੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀਆਂ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਗੁਰੋਸ੍ਤੁ ਚਰਣੌ ਗृਹ੍ਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ
ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜ ਕੇ ਪੁੱਛੋ, 'ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?'
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਦੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰਸ੍ਰਾਂ ਤੁ षੋਡਸ਼ਹਸ੍ਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਚ ਕਲਸ਼ੋਪਰਿ ਯੁਞ੍ਜੇਤ੍ ।। 127.
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਿਖਸ਼ਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਲਾਂ ਹੱਥ ਚੌਕਾ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਲਸ਼ ਰੱਖੇ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਵਿਧਾਨੇਨ ਧਾਨ੍ਯੋਪਰਿਦृਢਂ ਨਵਮ੍
ਉਸ ਉੱਤੇ ਨਵੇਂ ਅਨਾਜ ਦੀ ਪਰਤ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੱਕੀ ਕਰਕੇ ਰੱਖੋ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਤਿਲੈਃ ਪੂਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਸ ਉੱਤੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਾਤਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖੋ।
ਤਤ੍ਰਾਰ੍ਚਨਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਧਰ੍ਮਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਧਰਮ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।