ਵਿਮਲਾ ਗਾਙ੍ਗਤਾ ਯਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਾਜਲਵਿਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ 126.
ਜਿੱਥੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਗਾਂਗਤਾ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਗਂਧਮਾਲ੍ਯੋਪਹਾਰ੍ਯਾਣਿ ਭਕ੍ਸ਼ਯਂਤੀ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ 126.
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਖਾਂਦੀ ਹੈ।
ਰਮਤੋ ਧੂਮਕੇਤੋਸ਼੍ਚ ਵਹ੍ਨੇਸ਼੍ਚੈਵ ਯਥਾ ਤਥਾ 126.
ਜਿਵੇਂ ਧੂਮਕੇਤੂ ਤੇ ਅੱਗ ਉਥੇ ਰਮਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ—
ਕੁਪਿਤੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਵੈ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀਮਭਾषਤ 126.
ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਃ ਸੁਰੂਪਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਯੋਗ੍ਯੋ ਗृਹੇषੁ ਚ ।। 126.
ਉਹ ਸੋਹਣਾ, ਆਕਰਸ਼ਕ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ।
ਸਨ੍ਮੁਖਤ੍ਵੇਨ ਚ ਸਦਾ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਾਂ ਯਾऽਭਵਤ੍ਪੁਰਾ 126.
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਹਮਣੇ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਉਸ ਵਾਂਗ ਬਣ ਗਈ ਸੀ।
ਤਤੋऽਭਵਨ੍ਮਮ ਕ੍ਰੋਧੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਤਿਤਮਗ੍ਰਤਃ
ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡਿੱਗਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਵਧੂਪੁਤ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੋਸਲਾਨਾਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ 126.
ਜਦ ਵਧੂ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਕੋਸਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ—
ਅਵਸ਼੍ਯਮੇਵ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਮ ਸਨ੍ਨਿਧੌ 126.
ਉਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜ਼ਰੂਰ ਕਹੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯਾਹ ਕੁਮਾਰਂ ਸ ਜਨਾਧਿਪਃ ਵਦ ਪੁਤ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪृष੍ਟਂ ਮਯਾ ਹਿ ਯਤ੍ ।। 126.
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਹੱਸ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਬੇਟਾ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਦੱਸ।"
ਸੁਵਰ੍ਣਰਤ੍ਨਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਅਨ੍ਨਂ ਚਾਨ੍ਯਦਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ 126.
ਸੋਨਾ, ਰਤਨ, ਕਪੜੇ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚਾਹੀਦੇ ਸਮਾਨ—
ਤਤਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਵਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਨਿ ਭੂਰਿਸ਼ਃ 126.
ਫਿਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਹੱਦ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਂ ਤੁ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤਪਾਃ 126.
ਨਿਰਮਾਲਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਜੋ ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ ਸੀ—
ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾ ਤੁ ਤੇਨੈਵ ਨਕੁਲੇਨ ਨਿਪਾਤਿਤਾ 126.
ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਦਿਆਂ, ਨਕੁਲ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇਜਸਾਂ ਚ ਮਹਤ੍ਤੇਜਸ੍ਤਪਸਾਂ ਚ ਮਹਤ੍ਤਪਃ 126.
ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਤਪਸੀਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਪस्या।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਸ਼੍ਚ ਜਾਯੇਤ ਮਲ੍ਲੋਕੇषੁ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ ਮਮ ਭਕ੍ਤਸੁਖਾਰ੍ਥਾਯ ਕਿਮਨ੍ਯਤ੍ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ
ਉਹ ਚਾਰ ਭੁਜਾ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ। ਹੋਰ ਕੀ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਭਗਵਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ਰਕ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਰੈਭ੍ਯਾਨੁਗ੍ਰਹਣਂ ਨਾਮ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਪੁਰਾਣ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ, ਕੁਬਜਾਮਰਕ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ, ਰੈਭਿਆ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ ਸੌ ਛਬੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ।
ਅਥ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਦੀਕ੍ਸ਼ਾਸੂਤ੍ਰਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਏਵਂ ਧਰ੍ਮਾਂਸ੍ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬਹੁਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਕਾਰਣਾਤ੍
ਹੁਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਦীক্ষਾ-ਸੂਤਰ ਦੀ ਵਰਣਨਾ: ਧਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ—
ਅਹੋ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕਥ੍ਯਮਾਨੋऽਤਿਪੁष੍ਕਲਮ੍ .
ਵਾਹ, ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹੋ।
ਵਿਮੋਹਾ ਚ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਚ ਸ਼ृਣ੍ਵਾਨਾਹਂ ਤ੍ਵਿਮਾਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਭਰਮ ਅਤੇ ਪਵਿਤਰਤਾ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮੈਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਪੁਨਃ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤੇ ਦੇਵ ਸਂਸ਼ਯਂ ਧਰ੍ਮਸਂਹਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਾ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਵਾਲ।
ਏਤਨ੍ਮੇ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਚ ਮੇ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਵੀ।
ਤਤੋ ਮਹੀਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੇਘਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਃਸ੍ਵਨਃ
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਰਗਾ—
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਦੇਵਾ ਏਤਨ੍ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਯੇ ਚ ਯੋਗਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਦੇਵਤਾ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਰੀਤ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਹਨ।"
ਏਤਂ ਧਰ੍ਮਂ ਵਰਾਰੋਹੇ ਮਙ੍ਗਲ੍ਯਂ ਮੁਖਨਿਃਸृਤਮ੍
ਸੋਹਣੀਏ, ਇਹ ਧਰਮਕ ਰੀਤ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਯਚ੍ਚ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਮੇ ਭਦ੍ਰੇ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਭਾਗਵਤੀਂ ਕਥਾਮ੍
ਤੇਰੇ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਉਹ ਹੈ ਦਿਖਸ਼ਾ ਅਤੇ ਭਗਵਤ ਕਥਾ।
ਮਯੋਕ੍ਤਾਂ ਲਭਤੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚੈਵ ਸੁਖਾਵਹਾਮ੍ 127.
ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਦਿਖਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰਨ੍ਤਿ ਮਨੁਜਾ ਯੇਨ ਗਰ੍ਭਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਗਰਭ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਭਿਗਚ੍ਛੇਦ੍ਗੁਰੁਂ ਦੇਵਿ ਸ਼ਾਧਿ ਸ਼ਿष੍ਯੋऽਸ੍ਮਿ ਮਾਂ ਗੁਰੋ
ਦੇਵੀ, ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਾ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਾਂ, ਗੁਰੂ।
ਲਾਜਾ ਮਧੁ ਕੁਸ਼ਾਸ਼੍ਚੈਵ ਘृਤਂ ਚਾਮृਤਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
ਭੁੰਨੀਆਂ ਲਾਜਾਂ, ਮਧੂ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਅਤੇ ਘੀ ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਇਹ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉ।