ਵਾਜਪੇਯਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਿष੍ਕਲਮ੍ 126.
ਉਹ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦਿਨਾਨਿ ਦਸ਼ ਪਂਚੈਤਤ੍ਕृਤਮੇਵ ਹਿ ਮਾਮਕਮ੍
ਦਸ ਜਾਂ ਪੰਜ ਦਿਨ ਲਈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਜਾਯਤੇ ਚ ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਰ੍ਮਮ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨ ਚਿਹ੍ਨੇਨ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਚ੍ਚ ਮਹਤ੍ਤਰਮ੍
ਜਿਸ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯੇਨ ਵਿਜ੍ਞਾਯਤੇ ਖਲੁ
ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਸਂਸਾਰਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਇਹ ਸ਼ਕ੍ਰ ਤੀਰਥ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵਸਤੇ ਲੋਕੇ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸ਼ਕ੍ਰ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਵਜਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਉਪੋष੍ਯ ਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰਾਣਿ ਮਮ ਲੋਕਾਯ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਧਾਯ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਸੁੰਦਰਿ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਸ਼ਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਚਿਹ੍ਨਂ ਤੇ ਵਸੁਧੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਮ੍
ਧਰਤੀ, ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਤੀਰਥ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਰੁਣੇਨ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਪਞ੍ਚ ਸਪ੍ਤ ਚ 126.
ਉਥੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸੱਤ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰੀ।
ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮृਤੋ ਵਾਪਿ ਪੁਰੁषਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਜਿੰਦ ਜਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਕੁਝ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਗਮਨੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਏਵਮੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ-ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵਸਙ੍ਗਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਸਾਰੇ ਮੋਹ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਧਾਰਾ ਪਤਤ੍ਯੇਕਾ ਏਕਰੂਪਾ ਸਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਹੀ ਧਾਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵਗਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਸਾਮੁਦ੍ਰਕਂ ਨਾਮ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ਰਕੇ ਪਰਮ੍
ਉਥੇ ਕੁਬਜਾਮਰਕ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿਚ 'ਸਪਤਸਾਮੁਦ੍ਰਕ' ਨਾਮ ਦਾ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯਾਣਾਮਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਃ ਕੁਲਵਾਞ੍ਜਾਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਫਿਰ, ਜੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੰਸ਼ ਵਾਲਾ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਤ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਸਙ੍ਗੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਇਥੇ, ਜੋ ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਚਿਹ੍ਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸੁੰਦਰਿ, ਮੈਂ ਉਸ ਤੀਰਥ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਵਿਮਲਾ ਗਾਙ੍ਗਤਾ ਯਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਾਜਲਵਿਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ 126.
ਜਿੱਥੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਗਾਂਗਤਾ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਗਂਧਮਾਲ੍ਯੋਪਹਾਰ੍ਯਾਣਿ ਭਕ੍ਸ਼ਯਂਤੀ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ 126.
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਖਾਂਦੀ ਹੈ।
ਰਮਤੋ ਧੂਮਕੇਤੋਸ਼੍ਚ ਵਹ੍ਨੇਸ਼੍ਚੈਵ ਯਥਾ ਤਥਾ 126.
ਜਿਵੇਂ ਧੂਮਕੇਤੂ ਤੇ ਅੱਗ ਉਥੇ ਰਮਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ—
ਕੁਪਿਤੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਵੈ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀਮਭਾषਤ 126.
ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਃ ਸੁਰੂਪਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਯੋਗ੍ਯੋ ਗृਹੇषੁ ਚ ।। 126.
ਉਹ ਸੋਹਣਾ, ਆਕਰਸ਼ਕ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ।
ਸਨ੍ਮੁਖਤ੍ਵੇਨ ਚ ਸਦਾ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਾਂ ਯਾऽਭਵਤ੍ਪੁਰਾ 126.
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਹਮਣੇ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਉਸ ਵਾਂਗ ਬਣ ਗਈ ਸੀ।
ਤਤੋऽਭਵਨ੍ਮਮ ਕ੍ਰੋਧੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਤਿਤਮਗ੍ਰਤਃ
ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡਿੱਗਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਵਧੂਪੁਤ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੋਸਲਾਨਾਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ 126.
ਜਦ ਵਧੂ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਕੋਸਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ—
ਅਵਸ਼੍ਯਮੇਵ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਮ ਸਨ੍ਨਿਧੌ 126.
ਉਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜ਼ਰੂਰ ਕਹੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯਾਹ ਕੁਮਾਰਂ ਸ ਜਨਾਧਿਪਃ ਵਦ ਪੁਤ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪृष੍ਟਂ ਮਯਾ ਹਿ ਯਤ੍ ।। 126.
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਹੱਸ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਬੇਟਾ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਦੱਸ।"