ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਸ੍ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ 126.
ਫਿਰ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ,
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ
ਵਿਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ,
ਨ ਜਨ੍ਮ ਮਰਣਂ ਤਸ੍ਯ ਨ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ਨ ਚ ਵੈ ਭਯਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਜਨਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਮੌਤ, ਨਾ ਥਕਾਵਟ, ਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਂਧਰੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀਏ, ਇਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਤਸ੍ਯ ਚਿਹ੍ਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੇਨ ਜ੍ਞਾਪਯਤੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੁਭਾਗੇ।
ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਚੰਦ ਦੀ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ,
ਤਸ੍ਮਿਂਕृਤੋਦਕਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ੍ਵਚ੍ਛਂਦਗਮਨਾਲਯਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਮਨ ਚਾਹੇ ਆਉਣ ਜਾਂ ਜਾਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਥ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਭੂਮੇ ਮਾਘਮਾਸਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਸ਼ੀਮ੍
ਉਥੇ, ਧਰਤੀਏ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਨੂੰ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਰਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਂਧਰੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀਏ, ਇਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ਰਕੇ ਭਦ੍ਰੇ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤੁ ਮਮ ਰੋਚਤੇ
ਉਸ ਕੁਬਜਾਮਰ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਉਹ ਥਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਚਿਹ੍ਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ 126.
ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀਏ, ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ।
ਰਥਚਕ੍ਰਪ੍ਰਮਾਣੋ ਵੈ ਚਰਤੇ ਤਤ੍ਰ ਕਚ੍ਛਪਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਕਛੂਆ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਜਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਫਲਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਗੁਣਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਸੁਧੇ ਤਤ੍ਰ ਏਵਮੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਥੇ, ਧਰਤੀਏ, ਇਹ ਫਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਣਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਸ ਕਮਲਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਸ੍ਯ ਲਭਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਮ ਲੋਕਾਯ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਤੀਰ੍ਥਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਿਦ੍ਧਂ ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ਰਕੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਅਗਨਿਤੀਰਥ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਬਜਾਮਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਕੌਮੁਦਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਮਾਸੋ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ਿਰਸ੍ਯ ਚ
ਕੌਮੁਦਾ ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ,
ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਸਮਯੇ ਯਦਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਜੋ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਉੱਥੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯ ਚਿਹ੍ਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਹਿ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀਏ, ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ।
ਏਕਾਗ੍ਰਂ ਤੁ ਮਨਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਚ੍ਛृਣੁਸ਼੍ਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ 126.
ਆਪਣਾ ਮਨ ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੇ ਲਾ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੋ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ।
ਨ ਹਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਮ ਨ ਯਸ਼੍ਚ ਵੈ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੇਰਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਏਕਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਧਾਯ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਆਪਣਾ ਮਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੋ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ।
ਅਗ੍ਨਿਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਦੀਪ੍ਤਮਨ੍ਤਂ ਸਵੈष੍ਣਵਮ੍
ਅੱਗ ਦਾ ਤੀਰਥ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਨ੍ਮਹਾਭਾਗੇ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਹੋਰਾਤ੍ਰਾਨ੍ਮਮ ਲੋਕਾਯ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਵੀਹ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨ ਵਿਜ੍ਞਾਯਤੇ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਰ੍ਮਮ ਭਕ੍ਤਂ ਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮੇਰੀ ਭਕਤੀ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਉष੍ਣਕਾਲੇ ਭਵੇਚ੍ਛੀਤਮੇਵਂ ਚਿਹ੍ਨਂ ਤੁ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਗਰਮੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਠੰਡੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇਹੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਤਰਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾ ਯੇਨ ਘੋਰਂ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਮ੍
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਵਾਯਵ੍ਯਮਿਤਿਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮਾਦ੍ਵਿਨਿਸ੍ਸृਤਮ੍ । ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਤੁ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਃ ਕृਤਨਿਤ੍ਯੋਦਕਕ੍ਰਿਯਃ
ਵਾਯਵਿਆ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਿੱਤ ਜਲ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,