ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵੈ ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਮ੍ 126.
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਵਿਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਥਾਤ੍ਰ ਮੁਂਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਾਰ੍षਪਕੇ ਤਥਾ
ਜਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਸਾਰਸਪਕ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਰਨ੍ਯਤ੍ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਸ਼ੁਭਲੋਚਨੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾ ਭਵੇਦ੍ਗਙ੍ਗਾ ਸ਼ੀਤਲਂ ਜਾਯਤੇ ਜਲਮ੍
ਉਥੇ, ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਗੰਗਾ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਠੰਢਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤੋ ਗਚ੍ਛਤਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਸੋਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਤੇ
ਫਿਰ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਸਿ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ਿਰੇ ਤਥਾ
ਜਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੀਪ੍ਤਿਮਨ੍ਤਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍
ਉਥੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਰਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਭਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ ।। ਅਨਨ੍ਯਮਾਨਸੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤੋ ਭਾਗਵਤੋ ਮਮ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀਏ, ਸੁਣ: ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਤੇ ਭਾਵਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਤੁ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਸ੍ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ 126.
ਫਿਰ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ,
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ
ਵਿਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ,
ਨ ਜਨ੍ਮ ਮਰਣਂ ਤਸ੍ਯ ਨ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ਨ ਚ ਵੈ ਭਯਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਜਨਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਮੌਤ, ਨਾ ਥਕਾਵਟ, ਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਂਧਰੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀਏ, ਇਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਤਸ੍ਯ ਚਿਹ੍ਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੇਨ ਜ੍ਞਾਪਯਤੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੁਭਾਗੇ।
ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਚੰਦ ਦੀ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ,
ਤਸ੍ਮਿਂਕृਤੋਦਕਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ੍ਵਚ੍ਛਂਦਗਮਨਾਲਯਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਮਨ ਚਾਹੇ ਆਉਣ ਜਾਂ ਜਾਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਥ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਭੂਮੇ ਮਾਘਮਾਸਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਸ਼ੀਮ੍
ਉਥੇ, ਧਰਤੀਏ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਨੂੰ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਰਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਂਧਰੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀਏ, ਇਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ਰਕੇ ਭਦ੍ਰੇ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤੁ ਮਮ ਰੋਚਤੇ
ਉਸ ਕੁਬਜਾਮਰ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਉਹ ਥਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਚਿਹ੍ਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ 126.
ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀਏ, ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ।
ਰਥਚਕ੍ਰਪ੍ਰਮਾਣੋ ਵੈ ਚਰਤੇ ਤਤ੍ਰ ਕਚ੍ਛਪਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਕਛੂਆ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਜਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਫਲਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਗੁਣਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਸੁਧੇ ਤਤ੍ਰ ਏਵਮੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਥੇ, ਧਰਤੀਏ, ਇਹ ਫਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਣਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਸ ਕਮਲਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਸ੍ਯ ਲਭਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਮ ਲੋਕਾਯ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਤੀਰ੍ਥਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਿਦ੍ਧਂ ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ਰਕੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਅਗਨਿਤੀਰਥ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਬਜਾਮਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਕੌਮੁਦਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਮਾਸੋ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ਿਰਸ੍ਯ ਚ
ਕੌਮੁਦਾ ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ,
ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਸਮਯੇ ਯਦਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਜੋ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਉੱਥੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯ ਚਿਹ੍ਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਹਿ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀਏ, ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ।