ਯੋ ਵੈ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪੁਮਾਨ੍ਵਾ ਨਪੁਂਸਕਮ੍ 126.
ਜੋ ਕੋਈ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ, ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਪੁੰਸਕ, ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦੇਵੇ—
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਂਧਰੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ ਧਰਤੀਏ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਗਚ੍ਛਤੇ ਨਂਦਨਂ ਵਨਮ੍
ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਨੰਦਨ ਵਨ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਜਾਯਤੇ ਵਿਪੁਲੇ ਕੁਲੇ
ਪੂਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਥ ਮੁਂਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਕੌਮੁਦਸ੍ਯ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ
ਉਥੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਂਧਰੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀਏ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕृਤੋਦਕੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਾਯਾਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਥੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਾਇਆ-ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ,
ਲਭਤੇ ਪਰਮਾਂ ਪੁष੍ਟਿਂ ਕੁਬੇਰਭਵਨਂ ਯਥਾ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਅਥਵਾ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਯਾਤੀਰ੍ਥੇ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ
ਜਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਾਇਆ-ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ,
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀਏ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵੈ ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਮ੍ 126.
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਵਿਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਥਾਤ੍ਰ ਮੁਂਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਾਰ੍षਪਕੇ ਤਥਾ
ਜਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਸਾਰਸਪਕ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਰਨ੍ਯਤ੍ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਸ਼ੁਭਲੋਚਨੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾ ਭਵੇਦ੍ਗਙ੍ਗਾ ਸ਼ੀਤਲਂ ਜਾਯਤੇ ਜਲਮ੍
ਉਥੇ, ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਗੰਗਾ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਠੰਢਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤੋ ਗਚ੍ਛਤਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਸੋਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਤੇ
ਫਿਰ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਸਿ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ਿਰੇ ਤਥਾ
ਜਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੀਪ੍ਤਿਮਨ੍ਤਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍
ਉਥੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਰਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਭਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ ।। ਅਨਨ੍ਯਮਾਨਸੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤੋ ਭਾਗਵਤੋ ਮਮ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀਏ, ਸੁਣ: ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਤੇ ਭਾਵਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਤੁ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਸ੍ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ 126.
ਫਿਰ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ,
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ
ਵਿਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ,
ਨ ਜਨ੍ਮ ਮਰਣਂ ਤਸ੍ਯ ਨ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ਨ ਚ ਵੈ ਭਯਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਜਨਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਮੌਤ, ਨਾ ਥਕਾਵਟ, ਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਂਧਰੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀਏ, ਇਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਤਸ੍ਯ ਚਿਹ੍ਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੇਨ ਜ੍ਞਾਪਯਤੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੁਭਾਗੇ।
ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਚੰਦ ਦੀ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ,
ਤਸ੍ਮਿਂਕृਤੋਦਕਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ੍ਵਚ੍ਛਂਦਗਮਨਾਲਯਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਮਨ ਚਾਹੇ ਆਉਣ ਜਾਂ ਜਾਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਥ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਭੂਮੇ ਮਾਘਮਾਸਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਸ਼ੀਮ੍
ਉਥੇ, ਧਰਤੀਏ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਨੂੰ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਰਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਂਧਰੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀਏ, ਇਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ਰਕੇ ਭਦ੍ਰੇ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤੁ ਮਮ ਰੋਚਤੇ
ਉਸ ਕੁਬਜਾਮਰ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਉਹ ਥਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।