ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਤ੍ਵਯਿ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸਦਾ ਭੂਯਾਦ੍ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨ

ਜਨਾਰਦਨ, ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਭਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਤੇਰਾ ਥਾਂ ਬਣਿਆ ਰਹੇ।

ਏਤਦੇਵ ਪਰਂ ਚਿਤ੍ਤੇ ਮਯਾ ਚੈਵ ਵਿਧਾਰ੍ਯਤੇ

ਇਹੀ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਪਿਆਰੀ ਹੈ ਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਹੀ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰੈਭ੍ਯਸ੍ਯਰ੍षੇਰਹਂ ਪੁਨਃ

ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਰੈਭਿਆ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਫਿਰ—

ਮਮੈਵਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ

ਧਰਤੀਏ, ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ—

ਏਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਵਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾਨਂ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਭੋ

ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ—

ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਏਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਿਤਾਨਿ ਤੁ

ਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ—

ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।

ਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਕੁਮੁਦਾਕਾਰਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ਰਕੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍

ਕੁਬਜਾਮਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਤੀਰਥ ਹੈ ਜੋ ਕਮਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ।

ਕੌਮੁਦਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਤਥਾ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ਿਰਸ੍ਯ ਚ

ਕੌਮੁਦ ਮਾਸ ਅਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ—

ਯੋ ਵੈ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪੁਮਾਨ੍ਵਾ ਨਪੁਂਸਕਮ੍ 126.

ਜੋ ਕੋਈ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ, ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਪੁੰਸਕ, ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦੇਵੇ—

ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਂਧਰੇ

ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ ਧਰਤੀਏ।

ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਗਚ੍ਛਤੇ ਨਂਦਨਂ ਵਨਮ੍

ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਨੰਦਨ ਵਨ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਜਾਯਤੇ ਵਿਪੁਲੇ ਕੁਲੇ

ਪੂਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰਾਥ ਮੁਂਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਕੌਮੁਦਸ੍ਯ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ

ਉਥੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਂਧਰੇ

ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀਏ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।

ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕृਤੋਦਕੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਾਯਾਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ

ਉਥੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਾਇਆ-ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ,

ਲਭਤੇ ਪਰਮਾਂ ਪੁष੍ਟਿਂ ਕੁਬੇਰਭਵਨਂ ਯਥਾ

ਉਹ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।

ਅਥਵਾ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਯਾਤੀਰ੍ਥੇ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ

ਜਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਾਇਆ-ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ,

ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ

ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀਏ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।

ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵੈ ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਮ੍ 126.

ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਵਿਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,

ਅਥਾਤ੍ਰ ਮੁਂਚਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਾਰ੍षਪਕੇ ਤਥਾ

ਜਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਸਾਰਸਪਕ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,

ਪੁਨਰਨ੍ਯਤ੍ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਸ਼ੁਭਲੋਚਨੇ

ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।

ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾ ਭਵੇਦ੍ਗਙ੍ਗਾ ਸ਼ੀਤਲਂ ਜਾਯਤੇ ਜਲਮ੍

ਉਥੇ, ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਗੰਗਾ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਠੰਢਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ੍ਨਾਤੋ ਗਚ੍ਛਤਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਸੋਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ

ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਤੇ

ਫਿਰ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਅਥਵਾ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਸਿ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ਿਰੇ ਤਥਾ

ਜਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,

ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੀਪ੍ਤਿਮਨ੍ਤਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍

ਉਥੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।

ਪੁਨਰਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਭਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ ।। ਅਨਨ੍ਯਮਾਨਸੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤੋ ਭਾਗਵਤੋ ਮਮ

ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀਏ, ਸੁਣ: ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਤੇ ਭਾਵਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,

ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਤੁ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਮਾਨਵਃ

ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,