ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾਤ੍ਰ ਮਾਤ੍ਰਾਂ ਕੁਣ੍ਡੀਂ ਤ੍ਰਿਦਣ੍ਡਕਮ੍ ਵਿਸ੍ਮृਤਂ ਕਿਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕਥਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨ ਚਾਗਤਃ
ਸਵੇਰੇ, ਉਥੇ ਚਟਾਈ, ਮਟਕਾ ਤੇ ਲਾਠੀ ਰੱਖ ਕੇ—ਤੂੰ ਕੀ ਭੁੱਲ ਗਿਆ? ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ?
ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੂष੍ਣੀਮਾਸੀਨ੍ਮੁਨਿਸ੍ਤਦਾ 125.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਨੀ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਿ ਸ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਂਗਵਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ—
ਕਥਮੇਤਾਵਤਙ੍ਕਾਲਂ ਮਾਮੂਚੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਕਿਮ੍ ਕਥਂ ਕਾਲੇऽਨੁਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕਿਮੇਤਦਿਤਿ ਭਾषਤੇ
ਇਹਨਾ ਚਿਰ ਕਿਵੇਂ ਲੰਘ ਗਿਆ? ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਆਖਿਆ? ਇਹ ਸਮਾਂ ਕਿਵੇਂ ਆ ਗਿਆ? ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਝ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਤਤੋ ਮਯਾ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ—
ਕਿਮਿਦਂ ਭ੍ਰਾਂਤਰੂਪੋऽਸਿ ਕਿਂ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਦृष੍ਟਵਾਨਸਿ
ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈਂ? ਜਾਂ ਤੂੰ ਕੀ ਦੇਖਿਆ ਹੈ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਤੁ ਮਯਾ ਭੂਮੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਃ ਸ੍ਵਕਮ੍
ਮੈਂ ਇੰਝ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਅਹੋ ਦੇਵ ਦ੍ਵਿਜਾ ਏਤੇ ਮਾਂ ਵਦਨ੍ਤਿ ਜਗਦ੍ਗੁਰੋ ਆਗਤੋऽਸ੍ਯਪਰਾਹ੍ਨੇ ਕਿਂ ਸ੍ਥਲਂ ਵਿਸ੍ਮृਤਵਾਨਸਿ
ਹਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ: ਤੂੰ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਆਇਆ, ਕਿਹੜੀ ਥਾਂ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹੈਂ?
ਅਹਂ ਵ੍ਯਾਧਸ੍ਯ ਵੈ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਚ ਵ੍ਯਾਧਯੋਨਿਜਾ
ਮੈਂ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚੈਵ ਤ੍ਰਯਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਚ ਕਨ੍ਯਕਾਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ।
ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਕਦਾਚਿਦ੍ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਗਤੋऽਹਂ ਤੀਰਭੂਮਿਗਃ ਉਨ੍ਮਜ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰੂਪਂ ਮੁਨਿਸ੍ਤੁਤਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਮੈਂ ਗੰਗਾ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਗਿਆ, ਕਿਨਾਰੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ; ਜਦੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਉਹ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਲਾਹਿਆ।
ਕਿਂ ਮਯਾ ਵਿਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਸੇਵਮਾਨੇਨ ਮਾਧਵ 125.
ਮਾਧਵ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਿਆਂ ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ?
ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਕਿਮਕਰ੍ਮਣ੍ਯਂ ਸੇਵਮਾਨੇਨ ਚਾਚ੍ਯੁਤ
ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਿਆਂ ਮੈਂ ਕਿਹੜੀ ਅਣਉਚਿਤ ਚੀਜ਼ ਖਾਧੀ?
ਏਤਦਾਚਕ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਯੇਨਾਹਂ ਨਰਕਂ ਗਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਨਰਕ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਮਾਯਾਲੁਬ੍ਧੇਨ ਹਿ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪਿਤੋ ਹ੍ਯਸਿ
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਝੂਠ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਾਰੁਣ੍ਯਪਰਿਦੇਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਰੂਣ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ—
ਮਾ ਦੁਃਖਂ ਕੁਰੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਆਤ੍ਮਦੋषਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ ਯੇਨ ਦੁਃਖਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਂ ਚ ਵੈ ਗਤਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਦੁੱਖ ਲਈ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਉਕ੍ਤਮੇਵ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ृਣੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਙ੍ਗਵ
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਖ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਸੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਦਦਾਮਿ ਦਿਵ੍ਯਭੋਗਾਨ੍ਵੈ ਭੌਮਾਨ੍ਵਾਪਿ ਤਵੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ਼ਟ ਦੇਵਤਾਈ ਸੁਖ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਦृष੍ਟਾ ਤੁ ਵੈष੍ਣਵੀ ਮਾਯਾ ਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਪ੍ਸਿਤਾ ਵਰ੍षਾਣਿ ਚੈਵ ਪਂਚਾਸ਼ਾਨ੍ਨਿषਾਦਸ੍ਯ ਗृਹੇऽਪਿ ਨ
ਵੈਸ਼ਣਵ ਮਾਇਆ ਤੂੰ ਵੇਖ ਲਈ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੀ ਸੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਤੇ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਸੁਣ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਤ੍ਵਯਾ ਨ ਤਤ੍ਕृਤਂ ਕਿਂਚਿਚ੍ਛੁਭਂ ਵਾਸ਼ੁਭਮੇਵ ਵਾ 125.
ਤੂੰ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਵ੍ਯਭਿਚਾਰਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਜੋ ਕੁਝ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਜਾਂ ਉਲੰਘਣਾ ਤੂੰ ਕੀਤੀ ਹੈ—
ਭਵਾਨ੍ਤਰੇ ਕृਤਂ ਯਚ੍ਚ ਯੇਨੇਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਮਹਤ੍
ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਇਹ ਵੱਡਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ—
ਮਮ ਭਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਭਿਵਾਦਿਤਾਃ
ਮੇਰੇ ਭਗਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਸਲਾਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ—
ਯੇ ਚ ਭਾਗਵਤਾਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਸ੍ਤੇ ਨੂਨਂ ਮਮ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਯਃ ਵਿਦਿਤੋऽਸ੍ਮੀਹ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੈਰਹਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਚਮੁਚ ਮੇਰੀ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ; ਮੈਂ ਇੱਥੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਮ ਦਰ੍ਸ਼ਨਕਾਮਾ ਯੇ ਤੇ ਮੇ ਭਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕਲੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਦ੍ਵਿਜਰੂਪੋ ਹ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ।
ਯੋ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਿਹੇਚ੍ਛੇਤ ਯਸ੍ਯਾਵਾਚ੍ਯਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਗੱਲ ਅਣਕਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਗਚ੍ਛ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਸਿਦ੍ਧੋऽਸਿ ਯਦਾ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ
ਚੱਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਤੂੰ ਪੂਰਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡੇਗਾ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।