ਦੇਵਾਃ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਤੇ ਦੇਵ ਵਾਰਾਹੀਂ ਰੂਪਸਂਸ੍ਥਿਤਿਮ੍
ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੀ ਵਾਰਾਹੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਸਰੂਪ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਫਿਰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਵੈ ਧਾਰਿਤਾਸਿ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੂੰ, ਧਰਤੀ, ਥਾਮੀ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਹਾਗਚ੍ਛਾਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਾ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਮਾਧਵ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ।
ਵਾਰਾਹਂ ਪੁਰੁषਂ ਦੇਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਤਿ ਸਾ ਧਰਾ
ਧਰਤੀ ਨੇ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਰਣਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਹਂ ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਰਨ ਆਈ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਰਹਿ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਕਥਂ ਵਾ ਤੁष੍ਯਸੇ ਦੇਵ ਪੂਜ੍ਯਸੇ ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਹੇ ਦੇਵ, ਤੂੰ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਕਿਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਨ ਚ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਵ੍ਯਥਾ ਕਾਚਿਤ੍ਤਵ ਕਰ੍ਮਣਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਤੇਰੇ ਸਦਾ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਾਸੁਰਾ ਲੋਕਾਃ ਸਰੁਦ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਪਿਤਾਮਹਾਃ 124.
ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਅਸੁਰ, ਲੋਕ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਸਮੇਤ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਕਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਧਵ
ਹੇ ਮਾਧਵ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ ਕਿਂ ਕਰ੍ਮ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਚ ਕਿਂ ਭਵੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਕੀ ਫਰਜ ਹੈ, ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਦਾ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਯੋਗੋ ਵੈ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਕੇਨ ਤਪੋ ਵਾ ਕੇਨ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯੋਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਿਹੜੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਕਿਂ ਚ ਦੁਃਖਨਿਵਾਸਂ ਵਾ ਭੋਜਨਂ ਪਾਨਕਂ ਤਥਾ
ਕਿਹੜਾ ਵਾਸ ਦੁੱਖਦਾਇਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਖਾਣਾ-ਪੀਣਾ ਹੈ?
ਪ੍ਰਾਪਣਂ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਚਾਪਿ ਕਾਸੁ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਤਥਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?
ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਂ ਨ ਗਚ੍ਛੇਤ ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੇਨ ਕੇਸ਼ਵ
ਕਿਹੜੇ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਕੋਈ ਜੰਤੂ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ?
ਜਰਾ ਵਾ ਕੇਨ ਗਚ੍ਛੇਤ ਜਨ੍ਮ ਵਾ ਕੇਨ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਕਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਬੁਢਾਪਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਨਾਲ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਸਂਸਾਰਸ੍ਯ ਨ ਗਚ੍ਛੇਤ ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਕਿਹੜੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ?
ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਮੇ ਭਾਗਵਤਾ ਯੇ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਭਗਵਤ ਭਗਤ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ – ਮਾਸੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਚ ਮੁਖ੍ਯਭੂਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਾਧਵੋ ਮਾਧਵਮਾਸ ਏਵ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਤਥੇਜ੍ਯਤੇ ਯੋ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸਪ੍ਤਲੋਕੇषੁ ਵੀਰਃ ।।124.
ਮੰਤਰ— ਸਾਰੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਸਦਾ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ— ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਵਿਧਿਂ ਚੈਵ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮਮੋਕ੍ਤਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਰਮੀ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਮਾਸੇषੁ ਸਰ੍ਵੇष੍ਵਪਿ ਮੁਖ੍ਯਭੂਤੋ ਮਾਸੋ ਭਵਾਨ੍ਗ੍ਰੀष੍ਮ ਏਕਃ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਃ
ਸਾਰੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਗਰਮੀ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਵਰਾਰੋਹੇ ਮਮ ਚੈਵਾਰ੍ਚ੍ਚਨਂ ਕੁਰੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਵੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।
ਯਾਵਨ੍ਤਃ ਪੁष੍ਪਿਤਾਃ ਸ਼ਾਲਾਃ ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਂ ਯਾਵਤ੍ਸੁਗਂਧਕਾਃ
ਜਿੰਨੀ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਥਾਂਵਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਨ,
ਏਵਂ ਵਰ੍षਾਸ੍ਵਪਿ ਧਰੇ ਮਮ ਕਰ੍ਮ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਵਰਖਾ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ ਜਾਣ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਰ੍ਮ ਸਂਸਾਰਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਹੋਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇषਾਂ ਸੁਮਨੋਭਿਸ਼੍ਚ ਪੂਜਨੀਯੋ ਮਹਾਦਰਾਤ੍ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦਾਹਰੇਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ 'ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਧ੍ਯਾਨਪਰਾ ਘਨਾਭਂ ਤ੍ਵਾਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਂ ਮਹਿਮ੍ਨਾ
ਜੋ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਘਣੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ, ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਆषਾਢਮਾਸੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਆਸ਼ਾੜ੍ਹ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਨ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯੇਤ ਸਂਸਾਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਯੁਗੇਯੁਗੇ 124.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।