ਏਵਂ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵੈ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧਾ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਵੈ ਸ਼ਾਰਦਂ ਕਰ੍ਮ ਨਿਖਿਲਂ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀਕਰ੍ਮ ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਪੁਂਸੋ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਬੋਧਨੀ ਦਾ ਕਰਮ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੀਤਵਾਤਾਭਿਸਨ੍ਤਪ੍ਤਾ ਮਮ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਠੰਢ ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇ ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪੁष੍ਪਿਤਾਸ਼੍ਚ ਵਨਸ੍ਪਤੀਃ
ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਕਰਮ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ,
ਕਰਾਭ੍ਯਾਮਞ੍ਜਲਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਇਮਂ ਮਂਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ:
ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ – ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੋ ਭਵਾਨ੍ ਧਾਤਰਿਮਂ ਲੋਕਨਾਥ ਹਿਮਂ ਦੁਸ੍ਤਰਂ ਦੁष੍ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਕਾਲਂ ਸਂਸਾਰਾਨ੍ਮਾਂ ਤਾਰਯੇਮਂ ਧਰ੍ਤ੍ਤਾ ਤ੍ਰਿਲੋਕਨਾਥ
ਮੰਤਰ – ਹੇ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਹੇ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇਹ ਹਿਮ, ਇਹ ਔਖਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ, ਹੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਥੈਤੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇ ਕਰ੍ਮ ਕਾਰਯੇਤ੍ 123.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣ, ਹੇ ਧਰਤੀ।
ਅਹਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁष੍ਪਾਦੀਨਾਂ ਚ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਉਥੇ ਮੈਂ ਫੁੱਲ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਤਿष੍ਠਤੇ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਸ੍ਮ ਨਿਸ਼੍ਚਲਮ੍
ਜੋ ਸਥਿਰਤਾ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਤਿਮਾਨ੍ਧृਤਿਮਾਨ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਣਿ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਡਿੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਮਾਸਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਤਕ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਵਨਮਾਲਾਂ ਸੁਪੁष੍ਪਿਤਾਮ੍
ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਲਾ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਰ੍षਾਣਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵੇਹ ਤੇਨ ਪੂਜਾ ਕृਤਾ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਸਿ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ਿਰੇ ਭਦ੍ਰੇ ਦਦ੍ਯਾਦੁਤ੍ਪਲਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਤਿ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯੇਣ ਤੁ ਮਾਧਵਿ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮਾਧਵੀ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਭੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਮਾਸਾਸ਼੍ਚ षष੍ਟ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤ੍ਰਯਮ੍ 123.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਹਨ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਬਾਹਠ ਦਿਨ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਚਾਪਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ ਸਦਾ ਮਮ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਤਾਮੁਵਾਚੇਦਂ ਵਚਨਂ ਧਰ੍ਮਸਂਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੀ।
ਤਿਥੀਨਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਫਲਾਧਿਕਾ
ਤਿਥੀਆਂ ਵਿਚ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੈ।
ਤਦੇਕਂ ਸਂਪ੍ਰਦਾਯੈਵ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਮਭਿਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਇੱਕ ਹੀ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ, ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਨਾਧਿਹਰੋ ਯੋਗਸ੍ਤੇਨੈਤਤ੍ਪ੍ਰਭਵੋ ਧਰੇ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਯੋਗ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਪਤ੍ਰਂ ਕਰੇ ਗृਹ੍ਯ ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਸੁਗੰਧਤ ਪੱਤਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਾਣ ਗਨ੍ਧਪਤ੍ਰਾਣਿ ਧਰ੍ਮਮੇਵ ਪ੍ਰਵਰ੍ਦ੍ਧਯ
ਇਹ ਸੁਗੰਧਤ ਪੱਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਧੇ।
ਪੁष੍ਪਾਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੋ ਗੁਣੋ ਯਚ੍ਚ ਵੈ ਫਲਮ੍ ੴ ਨਮੋ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਤੇ ਫਲ ਦੱਸਾਂਗਾ; 'ਓਂ ਨਮੋ ਵਾਸੁਦੇਵਾਇਆ' ਆਖ ਕੇ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹੋ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ – ਭਗਵਨ੍ਨਾਜ੍ਞਾਪਯ ਸੁਮਨਾਂਸੀਮਾਨਿ ਅਰ੍ਚ੍ਚਯਿਤੁਂ ਮਾਂ ਸੁਮਨਸਙ੍ਕੁਰੁ ਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਸੁਮਨਸ੍ਕਂ ਦੇਵ ਸੁਗਨ੍ਧੇਨ ਤੇ ਨਮਃ
ਮੰਤਰ: ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਚੰਗੇ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿਓ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਚੰਗਾ ਕਰੋ; ਹੇ ਦੇਵ, ਇਹ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦਦਮਾਨਸ੍ਤੁ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ 123.
ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਵੈ ਮਮ ਲੋਕੇषੁ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਮਨੋ ਗਨ੍ਧਸਮ੍ਭੂਤਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪੂਰ੍ਵਪृਚ੍ਛਿਤਮ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਬਾਰੇ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ—