) ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚੋਤ੍ਪਲਗਨ੍ਧਿਨੀਃ
ਉਥੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ, ਸਾਰੀਆਂ ਹੀ ਕਮਲ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਮਹਿਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮਮ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਸਫੈਦ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਪਰਮਂ ਕਰ੍ਮ ਤਪਸਾਂ ਚ ਮਹਤ੍ਤਪਃ
ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੰਮ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਤਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤਪ,
ਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਚ ਪਰੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਵਾਰ੍ਥਂ ਕੀਰ੍ਤਿਤੋ ਮਯਾ
ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਅਭਕ੍ਤਾਯ ਨ ਤਂ ਦਦ੍ਯਾਦਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਯ ਸ਼ਠਾਯ ਚ
ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ ਜਾਂ ਚਲਾਕ ਹਨ।
ਪਣ੍ਡਿਤਾਯ ਚ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ 122.
ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਸੋऽਪਿ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਗਰ੍ਭਾਦ੍ਯੋਨਿਭਵਾਦ੍ਭਯਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਗਰਭ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯ ਏਤੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਗਤ੍ਵਾ ਕੋਕਾਮੁਖਂ ਮਹਤ੍
ਜੋ ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਕੋਕਾਮੁਖ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਅਥ ਸੁਮਨੋਗਨ੍ਧਾਦਿਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕੋਕਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਧਰ੍ਮਸਂਹਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਸੁਮਨੋਗੰਧ ਅਤੇ ਕੋਕਾਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਈ।
ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਗਤੋ ਵਾਪਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਯਤ੍ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਧਰਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਕੋਈ ਜੰਤੂ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲਵੇ,
ਤਵ ਦੇਵ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਕਿਂਚਿਦਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵੇਦਿਤੁਮ੍
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਤਪਸਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਾਪਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਹਿ ਮਾਧਵ
ਤਪ ਜਾਂ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਮਾਧਵ।
ਏਵਂ ਪृष੍ਟਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਾਧਵ੍ਯਾ ਸ ਤੁ ਮਾਧਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਧਵੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਮਾਧਵ ਨੇ,
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਧਰ੍ਮਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਸਂਸਾਰਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਗੁਪਤ ਧਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗਤੇ ਮੇਘਾਗਮੇ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸ਼ਰਦਾਸ਼ਯੇ
ਜਦੋਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਫ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਨਾਤਿਸ਼ੀਤਂ ਨ ਚਾਤ੍ਯੁष੍ਣੇ ਕਾਲੇ ਹਂਸਵਿਰਾਵਿਣਿ
ਜਦੋਂ ਨਾ ਬਹੁਤ ਠੰਢ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਗਰਮੀ, ਤੇ ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ,
ਕੁਮੁਦਸ੍ਯ ਚ ਮਾਸਸ੍ਯ ਭਵੇਦ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਕੁਮੁਦ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਹੋਵੇ,
ਯਾਵਲ੍ਲੋਕਾਸ਼੍ਚ ਧਾਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ 123.
ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ, ਧਰਤੀ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਵੀ ਉਤਨਾ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮੈਵ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਮਾਧਵਿ
ਬਸੰਤ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਰਹਿਆ।
ਏਵਂ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵੈ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧਾ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਵੈ ਸ਼ਾਰਦਂ ਕਰ੍ਮ ਨਿਖਿਲਂ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀਕਰ੍ਮ ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਪੁਂਸੋ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਬੋਧਨੀ ਦਾ ਕਰਮ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੀਤਵਾਤਾਭਿਸਨ੍ਤਪ੍ਤਾ ਮਮ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਠੰਢ ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇ ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪੁष੍ਪਿਤਾਸ਼੍ਚ ਵਨਸ੍ਪਤੀਃ
ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਕਰਮ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ,
ਕਰਾਭ੍ਯਾਮਞ੍ਜਲਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਇਮਂ ਮਂਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ:
ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ – ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੋ ਭਵਾਨ੍ ਧਾਤਰਿਮਂ ਲੋਕਨਾਥ ਹਿਮਂ ਦੁਸ੍ਤਰਂ ਦੁष੍ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਕਾਲਂ ਸਂਸਾਰਾਨ੍ਮਾਂ ਤਾਰਯੇਮਂ ਧਰ੍ਤ੍ਤਾ ਤ੍ਰਿਲੋਕਨਾਥ
ਮੰਤਰ – ਹੇ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਹੇ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇਹ ਹਿਮ, ਇਹ ਔਖਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ, ਹੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਥੈਤੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇ ਕਰ੍ਮ ਕਾਰਯੇਤ੍ 123.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣ, ਹੇ ਧਰਤੀ।
ਅਹਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁष੍ਪਾਦੀਨਾਂ ਚ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਉਥੇ ਮੈਂ ਫੁੱਲ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ – ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਯਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਾ ਭਵਾਨृषਿਵਨ੍ਦਿਤੋ ਵਨ੍ਦਨੀਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਯਂ ਤੇ ਪ੍ਰਬੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਜਾਗृष੍ਵ ਮੇਘਾ ਗਤਾਃ ਪੂਰ੍ਣਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ਾਰਦਾਨਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਲੋਕਨਾਥ ਤੁਭ੍ਯਮਹਂ ਦਦਾਨੀਤਿ ਧਰ੍ਮਹੇਤੋਸ੍ਤਵ ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਂ ਜਾਗ੍ਰਤਂ ਲੋਕਨਾਥ ਤ੍ਵਾਂ ਭਜਮਾਨਾ ਯਜ੍ਞੇਨ ਯਜਨ੍ਤੇ ਸਤ੍ਰੇਣ ਸਤ੍ਰਿਣੋ ਵੇਦੈਃ ਪਠਨ੍ਤਿ ਭਗਵਨ੍ਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਃ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਾ ਜਾਗ੍ਰਤੋ ਲੋਕਨਾਥ
ਮੰਤਰ – ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾ ਨੇ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਤੂੰ ਵੰਦਣਯੋਗ ਹੈ। ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਆ ਗਈ, ਹੁਣ ਜਾਗ, ਉਠ। ਬੱਦਲ ਹਟ ਗਏ, ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜ ਗਏ। ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਧਰਮ ਲਈ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਸਤੇ, ਮੈਂ ਜਾਗਦਾ ਤੇ ਉਠਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਿਹੜੇ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਯਜਨ, ਰਿਵਾਜਾਂ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਜਾਗਦੇ ਤੇ ਚੌਕਸ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।