ਜਾਤਾਸ੍ਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾ ਚਾਪਿ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤੀ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮ ਤਤ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਗਲਿਤਾਨ੍ਯਲ੍ਪਸ਼ੇषਾਣਿ ਪ੍ਰਾਣਨਾਥ ਸਮੀਪਤਃ
ਮੇਰੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਲਟਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ।
ਆਨੀਤੋऽਸਿ ਮਯਾ ਭਦ੍ਰ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕੋਕਾਮੁਖਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਪਿਆਰੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੋਕਾਮੁਖ ਨਾਮ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਲੈ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਤਮੇ ਤੁ ਕੁਲੇ ਜਾਤਾ ਮਾਨੁषੀ ਜਾਤਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਈ ਹੈ।
ਤਂ ਤਮੇਵ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਮੈਂ ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।
ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਾਧੁ ਸਾਧ੍ਵਿਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍
ਉਹ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!' ਕਹਿ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਾਨਿਚਿਦ੍ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਯਂ ਚਕ੍ਰੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਕੁਝ ਦੇਵੀਆਂ ਆਪ ਹੀ ਪਤੀ ਵ੍ਰਤਾ ਬਣ ਗਈਆਂ।
ਤਤ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵੇऽਪਿ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ 122.
ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹੀ ਕੰਮ ਕੀਤੇ।
ਦਦਤੁਃ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤੌ ਪਾਤ੍ਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯਥਾਰ੍ਹਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਯੋਗ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦੁਃ ਸ੍ਵਾਨਿ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਯਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਮਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ।
ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਨੁषਂ ਭਾਵਂ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਮੁਪਾਗਤਃ
ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਆ ਗਏ।
( ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਬਰਧਰਾ ਦਿਵ੍ਯਭੂषਣੈਸ਼੍ਚ ਵਿਭੂषਿਤਾਃ
ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋऽਪਿ ਦਿਵ੍ਯਾ ਯਤ੍ਰਤ੍ਯਾ ਦਿਵ੍ਯਭੂषਣਭੂषਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਦਿਵਿਆ ਹਨ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਮਯਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਪਰਂ ਭਾਵਮਾਰੂਢਾਃ ਸਤ੍ਯਵਰ੍ਚ੍ਚਸਃ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਸੱਚਾਈ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ਼੍ਚ ਚਿਲ੍ਲੀ ਚ ਸਕਾਮਾ ਯੇ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਉਥੇ ਮਤਸਯ ਤੇ ਚਿਲਲੀ ਅਤੇ ਜੋ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਹਨ।
ਤੇ ਚ ਵਿष੍ਣੁਮਯਾਨ੍ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਤ੍ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਾਵ ਵਾਲੇ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੇऽਪਿ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਮਮ ਭਕ੍ਤਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ 122.
ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਵੀ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੋ ਮਮ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਭਾਵ੍ਯਂ ਪਂਚਤ੍ਵਮਾਗਤਾਃ
ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾਨੁषਂ ਭਾਵਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਮੁਪਾਗਤਃ
ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ।
) ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚੋਤ੍ਪਲਗਨ੍ਧਿਨੀਃ
ਉਥੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ, ਸਾਰੀਆਂ ਹੀ ਕਮਲ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਮਹਿਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮਮ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਸਫੈਦ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਪਰਮਂ ਕਰ੍ਮ ਤਪਸਾਂ ਚ ਮਹਤ੍ਤਪਃ
ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੰਮ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਤਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤਪ,
ਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਚ ਪਰੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਵਾਰ੍ਥਂ ਕੀਰ੍ਤਿਤੋ ਮਯਾ
ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਅਭਕ੍ਤਾਯ ਨ ਤਂ ਦਦ੍ਯਾਦਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਯ ਸ਼ਠਾਯ ਚ
ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ ਜਾਂ ਚਲਾਕ ਹਨ।
ਪਣ੍ਡਿਤਾਯ ਚ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ 122.
ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਸੋऽਪਿ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਗਰ੍ਭਾਦ੍ਯੋਨਿਭਵਾਦ੍ਭਯਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਗਰਭ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯ ਏਤੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਗਤ੍ਵਾ ਕੋਕਾਮੁਖਂ ਮਹਤ੍
ਜੋ ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਕੋਕਾਮੁਖ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਅਥ ਸੁਮਨੋਗਨ੍ਧਾਦਿਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕੋਕਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਧਰ੍ਮਸਂਹਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਸੁਮਨੋਗੰਧ ਅਤੇ ਕੋਕਾਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਈ।
ਧਰਣ੍ਯੁਵਾਚ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਗਤੋ ਵਾਪਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਯਤ੍ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਧਰਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਕੋਈ ਜੰਤੂ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲਵੇ,