ਨਨਾਸ਼ ਨੈਵ ਸਂਯਾਤਃ ਕਾਲੋ ਬਹੁਤਿਥਸ੍ਤਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਸਫਲ ਨਾ ਹੋ ਸਕਿਆ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਵਿਅਰਥ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਯਨੇ ਗਤ ਏਤੇषਾਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਭੁਵਿ 122.
ਜਦੋਂ ਮੌਸਮ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਰਚਾ ਬਣ ਗਈ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਨਿਰਮਲ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਏਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਯਦ੍ਯਹਂ ਚ ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤਵ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵੇਦਨਾ ਚ ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਤੇਰੀ ਪੀੜ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਇਦਂ ਕਿਂ ਵਿਸ੍ਮृਤਾ ਭਦ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਸੱਜਣੇ? ਕੀ ਤੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹਰ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈਂ?
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਰੂਢਂ ਨਾਤਿਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪੁੱਛਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਤਤਃ ਕਦਾਚਿਚ੍ਛਯਨੇ ਸੁਪ੍ਤੌ ਤੌ ਦਮ੍ਪਤੀ ਕਿਲ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਿਛੋਣੇ ਤੇ ਸੌਂ ਰਹੇ ਸਨ, ਐਸਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਕਥਯਸ੍ਵ ਤਮੇਵਾਰ੍ਥਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਪृਚ੍ਛਿਤਮ੍
ਉਹੀ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛੀ ਸੀ।
ਗੋਪ੍ਯਂ ਵਾ ਕਿਂਚਿਦਸ੍ਤੀਹ ਕਿਂ ਗੋਪਯਸਿ ਮੇ ਪੁਰਃ
ਕੀ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਗੱਲ ਲੁਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ? ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਉਂ ਲੁਕਾਉਂਦਾ ਹੈਂ?
ਇਤਿ ਨਿਰ੍ਬਨ੍ਧਤਃ ਪृष੍ਟਃ ਸ ਸ਼ਕਾਧਿਪਤਿਰ੍ਨृਪਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਮੁਚ੍ਯਤਾਂ ਮਾਨੁषਂ ਭਾਵਂ ਤਾਂ ਜਾਤਿਂ ਸ੍ਮਰ ਪੌਰ੍ਵਿਕੀਮ੍ 122.
ਆਪਣਾ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਭਾਅ ਛੱਡ ਦੇ, ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ।
ਮਨ੍ਮਾਤਾਪਿਤਰੌ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਾਦਯ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਜਾ, ਹੱਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲੈ।
ਤਯੋਰਾਜ੍ਞਾਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਾਨਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਰ੍ਹਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ।
ਸ੍ਵਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਵृਤ੍ਤਂ ਤੁ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਦੁਲਰ੍ਭਮ੍
ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਾ ਹ੍ਯਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਯੋਃ ਪੁਰਃ
ਫਿਰ ਉਹ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਨਿਰਮਲ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਸੱਸ ਤੇ ਸਸੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ,
ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤੁਕਾਮਾਸ੍ਮਿ ਤਤ੍ਰ ਵਾਮਵਧੀਯਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਕੁਝ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਪੁਣ੍ਯੇ ਕੋਕਾਮੁਖੇ ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾਂ ਗੁਰੂ
ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੋਕਾਮੁਖਾ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਹਨੁਮਾਈ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯ ਯਾਵਤ੍ਕਿਮਪਿ ਵਾਂ ਯਾਚਿਤਂ ਨ ਮਯਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਅੱਜ ਤੱਕ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮੰਗਿਆ।
ਸ਼ਿਰਾਵੇਦੇਨਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਦਾ ਤਵ ਸੁਤੋ ਹ੍ਯਯਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਿਰ ਦੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਖਾਨਿ ਸਰ੍ਵਵਿषਯਾਨ੍ਵਿਸृਜ੍ਯ ਪਰਿਪੀਡਿਤਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਤੇ ਆਰਾਮ ਛੱਡ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਕਦਾਚਿਨ੍ਨੋਕ੍ਤਪੂਰ੍ਵਂ ਤੇ ਰਹਸ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਮਹਤ੍ 122.
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਇਹ ਵੱਡਾ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ।
ਦਮ੍ਪਤਿਭ੍ਯਾਂ ਹਿ ਮਨਨਂ ਰੋਚਤਾਂ ਸਰ੍ਵਥੈਵ ਹਿ
ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੋਵਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ।
ਕਰੇਣ ਸ੍ਵਯਮਾਦਾਯ ਵਧੂਂ ਪੁਤ੍ਰਮੁਵਾਚ ਹ
ਵਧੂ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥ ਯਾਨਾਨਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸੋਪਮਾਃ
ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਵਾਹਨ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾ ਵਰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ—
ਸ਼ਰਣਂ ਵਿਤ੍ਤਯੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਧਨ, ਆਸਰਾ ਤੇ ਰਾਜ—all ਕੁਝ ਤੇਰਾ ਹੀ ਆਧਾਰ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਿ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾਃ ਸਨ੍ਤਾਨਂ ਚ ਤਦੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਜਿੰਦ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵੀ ਨਿਰਭਰ ਹਨ।
ਪਿਤੁਃ ਪਾਦੌ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਕੋਕਾਮੁਖਂ ਮਹਤ੍
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜਲਦੀ ਉਸ ਵੱਡੇ ਕੋਕਾਮੁਖਾ ਜਾਵਾਂ।
ਤਦਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਬਲਂ ਕੋਸ਼ੋ ਮਮੈਵੈਤਨ੍ਨ ਸਸ਼ਂਯਃ ।। ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਮਨਾਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਵੇਦਨਾ ਨਾਸ਼ਮੇष੍ਯਤਿ
ਫਿਰ ਰਾਜ, ਫੌਜ ਤੇ ਖਜਾਨਾ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਉਥੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।