ਅਥ ਭੋਜ੍ਯਨਿਯਮਵਿਧਿਃ ਏਵਂ ਕਰ੍ਮਵਿਧਿਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵ ਸਂਸਾਰਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਹੁਣ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਮਨਾਹੀ ਬਾਰੇ ਨਿਯਮ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਏਵਂ ਮਹੌਜਸਂ ਕਰ੍ਮ ਤਵ ਮਾਰ੍ਗਾਨੁਸਾਰਤਃ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਰਮ ਤੇਰੇ ਰਸਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,
ਕੇਨ ਦ੍ਰਵ੍ਯੇਣ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮਾਧਵ
ਇਹ ਕਰਮ ਕਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਮਾਧਵ।
ਉਵਾਚ ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਵਾਕ੍ਯਕੋਵਿਦਃ ਯੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਮਮ ਪ੍ਰਾਪਣਕਂ ਨਯੇਤ੍
ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਗੱਲ ਆਖਦਾ ਹੈ: "ਕਿਹੜੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਇਹ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।"
ਸਪ੍ਤ ਵ੍ਰੀਹੀਂਸ੍ਤਤੋ ਗृਹ੍ਯ ਪਯਸਾ ਸਹ ਸਂਯੁਤਮ੍
ਫਿਰ, ਸੱਤ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਲੈ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ,
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ,
ਵ੍ਰੀਹੀਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਉਪਯੋਗ੍ਯਾਨਿ ਮਾਧਵਿ
ਮਾਧਵੀ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਹ ਚੌਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਇਸ ਕਰਮ ਲਈ ਠੀਕ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਚਿਲ੍ਲਿਕਸ਼ਾਕਂ ਚ ਸੁਗਨ੍ਧਂ ਰਕ੍ਤਮਾਲਿਕੌ
ਧਰਮਚਿਲੀਕਾ, ਸਾਗ-ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਸੁਗੰਧਤ ਲਾਲ ਜਾਸਵੰਤ,
ਆਮੋਦਾ ਸ਼ਿਵਸੁਨ੍ਦਰ੍ਯੌ ਸ਼ਿਰੀਕਾਕੁਲਸ਼ਾਲਿਕਾਃ
ਆਮੋਦਾ, ਸ਼ਿਵਸੁੰਦਰ, ਸ਼ੀਰੀ, ਕਾਕੁਲਾ ਤੇ ਸ਼ਾਲਿਕਾ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ,
ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਾ ਮੁਦ੍ਗਮਾषਾ ਵੈ ਤਿਲਕਙ੍ਗੁਕੁਲਿਤ੍ਥਕਾਃ 119.
ਇਸ ਕਰਮ ਲਈ ਮੁੰਗ, ਮਾਸ, ਤਿਲ, ਕੰਗੂ, ਕੁਲਥ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਚੰਗੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾਕਮਿਤਿ ਚੋਕ੍ਤਾਨਿ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਾਨਿ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਵਸੁੰਧਰਾ, ਸ਼ਿਆਮਾਕ ਵੀ ਕਰਮ ਲਈ ਠੀਕ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਤਾਨਿ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਯਚ੍ਚ ਭਾਗਵਤਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਗਤ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ।
ਏਤਾਨਿ ਪ੍ਰਾਪਣੇ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਮ ਚੈਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਵਹਮ੍
ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭਾਗੋ ਮਮਾਸ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਛਾਗਲਸ੍ਯ ਚ
ਉਥੇ ਵੀ ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਬਕਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਮਾਂਸਾਨਿ ਯਜੁषਾ ਵੈष੍ਣਵੋऽਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਉਥੇ ਮਾਸ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼ਨਵ ਯਜੁਸ ਨਾਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੇ ਪ੍ਰਯੋਜ੍ਯਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਹੁਣ, ਵਸੁੰਧਰਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਪੰਛੀਆਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਲਾਵਕਂ ਵਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਚ ਕਪਿਞ੍ਜਲਮ੍
ਲਾਵਕ, ਵਾਰਤਿਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਕਪਿੰਜਲ ਵੀ,
ਮਮ ਕਰ੍ਮਣਿ ਯੋਗ੍ਯਾ ਯੇ ਤੇ ਮਯਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਲਈ ਢੁੱਕਵੇਂ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਂ ਗਿਣਾ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਨਾਪਰਾਧ੍ਨੋਤਿ ਸ ਨਰੋ ਮਮ ਚੋਕ੍ਤਂ ਵਚਃ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਪਿਆਰੀਏ, ਮੇਰੇ ਆਖੇ ਹੋਏ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਤਤੋ ਯष੍ਟਵ੍ਯਮੇਵਂ ਹਿ ਯ ਇਚ੍ਛੇਤ੍ ਸਿਦ੍ਧਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍ 119.
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਯਜਨਾ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਪਰਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਮਮੈਵ ਕृਤਕਰ੍ਮਿਣਃ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਦੱਸੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਥ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਾਮਨ੍ਤ੍ਰੋਪਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾ ਧਰੇ
ਹੁਣ, ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਦੀ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਛੀ ਸੀ, ਧਰਤੀਏ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਮਮ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ—
ਯਸ਼੍ਚੈਵਮੁਚ੍ਯਤੇ ਭਦ੍ਰੇ ਮਮ ਰੂਪਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਅਤੇ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ—
ਅਧਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ ਚ ਅਹਮੇਵ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਹੇਠਾਂ, ਉੱਤੇ ਤੇ ਪਾਰ ਪਾਸੇ, ਸਿਰਫ ਮੈਂ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਵਨ੍ਦਨੀਯਾਸ੍ਤੇ ਮਮ ਭਕ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹਮੇਸ਼ਾਂ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਕਰੇ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਗੁਹ੍ਯਂ ਲੋਕੇ ਮਹਦ੍ਯਸ਼ਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਇਕ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਪਰਮਂ ਕਰ੍ਮ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਦਾਯ ਤਦ੍ਵਿਧਾਮ੍
ਸਹੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕਰਮ ਕਰਕੇ—
ਓਂ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
‘ਓਮ ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ’ ਆਖ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ:
ਯਜਾਮਹੇ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣੋਦ੍ਭਵਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪ੍ਰਧਾਨਮ੍
ਅਸੀਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ।