ਕਰੇਣ ਤਸ੍ਯ ਚੂਰ੍ਣੇਨ ਪਿष੍ਟਚੂਰ੍ਣੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ 118.
ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਚੂਰਨ ਜਾਂ ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਚੂਰਨ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ।
ਯਦੀਚ੍ਛੇਤ੍ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਮਮ ਕਰ੍ਮਾਨੁਸਾਰਕਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਿਧੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ,
ਤਤ ਆਮਲਕਂ ਚੈਵ ਵਸੁਗਨ੍ਧਾਰ੍ਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤਾਂ ਆਂਵਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਲੈ ਲੈ।
ਜਲਕੁਮ੍ਭਂ ਤਤੋ ਗृਹ੍ਯ ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦਾਹਰੇਤ੍
ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ।
ਤਵ ਵ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਸ੍ਨਾਨਂ ਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਮੇऽਨਘ
ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਅਥ ਸੌਵਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭੇਨ ਰਜਤਸ੍ਯ ਘਟੇਨ ਵਾ
ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਨਾਲ,
ਤਾਮ੍ਰਕੁਮ੍ਭਮਯੇਨੈਵ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਨਪਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਾਂ ਤਾਮੇ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਗਨ੍ਧਃ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਃ ਪ੍ਰਕृष੍ਟੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਂਯੁਤਃ
ਫਿਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੰਗੀ ਸੁਗੰਧੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਤ੍ਵਯਾ ਸਤ੍ਯੇषੁ ਯੋਜਿਤਾਃ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਹੈਂ ਤੇ ਸੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਮਮ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਸਨ੍ਤੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਮਾਧਵ
ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਮਾਧਵ।
ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਤਤੋ ਮਹ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ 118.
ਫਿਰ ਹੋਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਜਾਣ।
ਤਤਃ ਪੁष੍ਪਾਞ੍ਜਲਿਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਮ ਸਂਸਾਰਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਗृਹ੍ਣ ਗृਹ੍ਣ ਮਮਾਚ੍ਯੁਤ
ਮੇਰੀ ਇਸ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੀ ਬੇੜੀ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਲਈ, ਹੇ ਅਚਲ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਵੋ, ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਵੋ।
ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਧੂਪਂ ਚ ਮੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸੁਗਨ੍ਧਦ੍ਰਵ੍ਯਸਮ੍ਮਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਧੂਪ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਭਯੇषੁ ਕੁਲੇष੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਧੂਪਮਂਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਦੋਹਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਧੂਪ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਮ ਸਂਸਾਰਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਧੂਪੋऽਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਮੇਰੀ ਇਸ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੀ ਬੇੜੀ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਲਈ, ਇਹ ਧੂਪ ਕਬੂਲ ਹੋਵੇ।
ਸਾਂਖ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਯੋਗੇਨ ਧੂਪਂ ਗृਹ੍ਣ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਸਾਂਖਿਆ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ, ਇਹ ਧੂਪ ਕਬੂਲ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਚਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਾਲ੍ਯਗਨ੍ਧਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਏਵਂ ਚੈਵ ਸਮਾਦਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸਿ ਚਾਞ੍ਜਲਿਮ੍
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ।
ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਭਗਵਾਨ੍ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਾਨਨ੍ਦਰੂਪਃ ਕ੍ਸ਼ੌਮਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪੀਤਰੂਪਂ ਮਨੋਜ੍ਞਂ ਦੇਵਾਂਗੇ ਸ੍ਵੇ ਗਾਤ੍ਰਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦਨਾਯ
ਭਗਵਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ, ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ, ਜੋ ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ; ਸੁੰਦਰ ਪੀਲਾ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜਾ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਲਈ ਹੈ, ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਭੂषਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਾਨੁਸਾਰਿ ਯਤ੍ 118.
ਜੋ ਕੱਪੜਾ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਵਾਦ੍ਯੇਨ ਧਰ੍ਮਪੁਣ੍ਯੇਨ ਸਂਵृਤਃ
ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਓਮ ਦੀ ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ,
ਇਦਂ ਪਰਾਯਣਂ ਪਰਸ੍ਪਰਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਪ੍ਰਾਣਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਸ੍ਵਿष੍ਟਂ ਤਦਨੁਕਲ੍ਪਂ ਸਤ੍ਯਮੁਪਯੁਕ੍ਤਮਾਤ੍ਮਨੇ ਤਦ੍ਦੇਵ ਗृਹਾਣ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੇਟ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਸੀ ਪ੍ਰੀਤ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਚਿਤ, ਲਾਭਦਾਇਕ ਤੇ ਸੱਚੀ ਹੈ; ਹੇ ਦੇਵਾ, ਇਹ ਕਬੂਲ ਕਰੋ।
ਏਵਂ ਤੁ ਪ੍ਰਾਪਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮ ਮਾਰ੍ਗਾਨੁਸਾਰਕਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੋਇਆ,
ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਤੁਵਤਿ ਦੇਵਾਨਾਮੇਤਦੇਵ ਪਰਾਯਣਮ੍
ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੇਟ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤੁ ਭੋਜਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਪਨੀਯ ਤੁ ਪ੍ਰਾਪਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਭੇਟ ਹਟਾ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ - ਅਲਙ੍ਕਾਰਂ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਨੁਕ੍ਤੌ ਸਰ੍ਵਸੌਗਨ੍ਧਿਕਾਦਿਭਿਃ ਗृਹ੍ਯ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਲੋਕਨਾਥ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਮਸ੍ਮਾਕਂ ਚ ਭਵਨਂ ਤਵ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਚ ਹ
ਮੰਤ੍ਰ: ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤਾਂਬੂਲ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਡਾ ਘਰ ਤੇ ਤੇਰੀ ਮੂਰਤੀ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਸਜਾਈ ਜਾਵੇ।
ਅਲਙ੍ਕਾਰਂ ਮੁਖੇ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਤਵ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍
ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਮੈੰਨੂੰ ਵਲੋਂ ਮੂੰਹ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ੋਭਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਏਤੇਨੈਵੋਪਚਾਰੇਣ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਃ ਕਰ੍ਮ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਇਸੇ ਸੇਵਾ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਇਹ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹਪੁਰਾਣੇ ਭਗਵਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਦੇਵੋਪਚਾਰਵਿਧਿਰ੍ਨਾਮਾष੍ਟਾਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ, 'ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਧਾਨ' ਨਾਮਕ ਇਕ ਸੌ ਅਠਾਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।