ਨਾਰਾਯਣ ਗਤਿਸ੍ਤੇषਾਂ ਕੀਦृਸ਼ੋऽਤ੍ਰ ਵਿਧਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਨਿਯਮ ਹੈ?
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਕਾ ਗਤਿਰ੍ਦੇਵ ਤਵ ਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਕਾ ਗਤਿਰ੍ਦੇਵ ਸ਼ਿਰਸਾ ਦੀਪਧਾਰਣਾਤ੍ 114.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਦੀਵਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀ ਹਾਲਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?
ਤੇ ਗਤਿਂ ਕਾਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਵ ਚਿਂਤਾਪਰਾਯਣਾਃ
ਜੋ ਤੇਰੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਕਾ ਗਤਿਰ੍ਦੇਵ ਤਵ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਾਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਨਿਭਾਅ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਕਾ ਗਤਿਰ੍ਦੇਵ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਗੁਣਚਾਰਿਣਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀ ਹਾਲਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਕਾ ਗਤਿਰ੍ਦੇਵ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪृਚ੍ਛਤਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਕਾਂ ਗਤਿਂ ਦੇਵ ਕਥ੍ਯਤੇ ਯਾ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਸਦੀਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕੀ ਹੈ?
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਕਾ ਗਤਿਰ੍ਦੇਵ ਕਥ੍ਯਤੇ ਚੈਵ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀ ਹਾਲਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਸਦੀਵੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕੀ ਹੈ?
ਭਗਵਨ੍ ਕਾ ਗਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਅਵਾਕ੍ਸ਼ਿਰਸਿ ਸ਼ਾਯਿਨਃ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਉਲਟਾ ਸਿਰ ਲਾ ਕੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?
ਕਾ ਗਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਾ ਤੁ ਕਥਯਸ੍ਵ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਸਿਧ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਕੀ ਹਾਲਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਗਮਨਾਗਮਨਂ ਚੈਵ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਮਾਧਵ
ਹੇ ਮਾਧਵ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਆਉਣ ਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ਹੈ?
ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਯੈਵ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਯੋਗਸਾਙ੍ਖ੍ਯਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ 114.
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਯੋਗ ਤੇ ਸਾਂਖ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਨਿਸਚੇ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ।
ਭਸ੍ਮਾਕੁਲੇषੁ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਕਥਂ ਚਾਗ੍ਨੌ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ
ਭਸਮ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿਚ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਪਰਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਤ੍ਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਵਾਪਿ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪृਚ੍ਛਤਃ
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸੋ।
ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਕਾ ਗਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ 'ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ' ਆਖ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਥਾਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ?
ਨਾਮਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍ਤੇषਾਂ ਕੀਦृਸ਼ੀ ਤੁ ਗਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਸਿਰਫ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਥਾਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ?
ਰਹਸ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮਾਧਵ
ਹੇ ਮਾਧਵ, ਇਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਰਾਜ਼ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਲੋਕਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਲਾਭ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਣ ਯੋਗ ਹੋ।
ਅਥ ਵਿਵਿਧਧਰ੍ਮੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਃ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਦੇਵਿ ਕਰ੍ਮ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਬਤਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਕਰਮ ਸਵਰਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪृਚ੍ਛ੍ਯਤੇ ਦੇਵਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਜੋ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਨਾਹਂ ਦਾਨਸਹਸ੍ਰੇਣ ਨਾਹਂ ਯਜ੍ਞਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਨਾ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਮੈਂ ਮਿਲਦਾ ਨਹੀਂ।
ਏਕਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਧਾਯ ਯੋ ਮਾਂ ਜਾਨਾਤਿ ਮਾਧਵਿ
ਪਰ ਜੇਹੜਾ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਧਵੀ,
ਯਚ੍ਚ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਮਾਂ ਭਦ੍ਰੇ ਕਰ੍ਮ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਤੇ ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਭਦਰੇ, ਉਹ ਕਰਮ ਸਵਰਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਯੇ ਨਮਸ੍ਯਤਿ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਾ ਬਹੁਚੇਤਸਃ
ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਵੇਲੇ ਮੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋਣ,
ਯਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ਤਂ ਨ ਨਸ਼੍ਯੇਤ ਮਮ ਭਕ੍ਤਿਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਡੋਲਦਾ ਨਹੀਂ,
ਤੇ ਮਾਮੇਵ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਯਿ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਾਃ
ਉਹੀ ਮੇਰੇ ਪਰਮ ਭਗਤ ਮੈਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਇਚ੍ਛਯਾऽਪਿ ਭਵੇਦ੍ਭਦ੍ਰੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਸਤਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸਿਰਫ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵੀ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਮਾਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਧਵਿ 115.
ਜੋ ਭੀ ਕਰਮ ਉਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਾਧਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪਵਾਸਂ ਤੁ ਯੇ ਚ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਨਰਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ,