ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਨਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਯਚ੍ਚ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਸਾਡੇ ਸਭ ਦੇ ਜੋ ਵੀ ਕੰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਹੀ ਕਰਮ ਹਨ।
ਅਨਨ੍ਤਸ਼ਯਨੇ ਦੇਵਂ ਸ਼ਯਾਨਂ ਯੋਗਸ਼ਾਯਿਨਮ੍
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਅਨੰਤ ਤੇ ਵਿਛਾਈ ਹੋਈ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਯੋਗ ਨਿਦ੍ਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਸਾਦਯਤਿ ਮਾਧਵਮ੍ ਅਹਂ ਭਾਰਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਰਣਙ੍ਗਤਾ
ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ: 'ਮੈਂ ਭਾਰ ਨਾਲ ਲਦੀ ਹਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆਈ ਹਾਂ।'
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਾ ਭਗਵਤਾ ਤੇਨਾਪ੍ਯੁਕ੍ਤਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਭਗਵਾਨ ਵਲੋਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸ ਤ੍ਵਾਂ ਤਾਰਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਮਗ੍ਨਾਸਿ ਯਦਿ ਸਾਗਰੇ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕਦੇ ਹੋ,
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਮ ਮਾਧਵ 113.
ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ, ਮਾਧਵ।
ਵਾਸਵੋ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚਾਸਿ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਰ੍ਮਾਰੁਤ ਏਵ ਚ
ਤੁਸੀਂ ਇੰਦਰ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਵਰੁਣ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵਾਯੂ ਵੀ ਹੋ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਃ ਕੂਰ੍ਮ੍ਮੋ ਵਰਾਹਸ਼੍ਚ ਨਰਸਿਂਹੋऽਸਿ ਵਾਮਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਮੱਛੀ, ਕਛੂਆ, ਸੂਰ, ਨਰਸਿੰਘ ਤੇ ਵਾਮਨ ਹੋ।
ਏਵਂ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਯੋਗੇਨ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ; ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਯਸ਼ ਦੀ ਸਭ ਸੁਣਦੇ ਹਨ।
ਪृਥਿਵੀ ਵਾਯੁਰਾਕਾਸ਼ਮਾਪੋਜ੍ਯੋਤਿਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਮਮ੍
ਧਰਤੀ, ਹਵਾ, ਅਕਾਸ਼, ਪਾਣੀ ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਅੱਗ—
ਸਗ੍ਰਹਾਣਿ ਚ ऋਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਕਲਾਕਾष੍ਠਾਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਕਾਃ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਵੰਡਾਂ—ਕਲਾ, ਕਾਠਾ, ਮੁਹੂਰਤ—
ਸਗ੍ਰਹਾ ਯੇ ਚ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾ ਕਲਾ ਕਾਲਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਕਾਃ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਉਹ ਤਾਰੇ, ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਵੰਡਾਂ—ਕਲਾ, ਕਾਲ, ਮੁਹੂਰਤ—
ਮਾਸਃ ਪਕ੍ਸ਼ਮਹੋਰਾਤ੍ਰਮृਤੁਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਣ੍ਯਪਿ
ਮਹੀਨਾ, ਪੱਖ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਰੁੱਤ ਤੇ ਸਾਲ ਵੀ,
ਕਲਾ ਕਾष੍ਠਾਪਿ षਣ੍ਮਾਸਾਃ षਡ੍ਰਸਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਂਯਮਃ
ਕਲਾ, ਕਾਠਾ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ, ਛੇ ਰੁੱਤ—all ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਵਸ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਮੇਰੁਰ੍ਮਨ੍ਦਰੋ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯੋ ਮਲਯੋ ਦਰ੍ਦੁਰੋ ਭਵਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੂ, ਮੰਦਰ, ਵਿਂਧਿਆ, ਮਲਯਾ ਤੇ ਦਰਦੁਰ ਪਹਾੜ ਹੋ।
ਧਨੁषਾਂ ਚ ਪਿਨਾਕੋऽਸਿ ਸਾਂਖ੍ਯਯੋਗੋऽਸਿ ਚੋਤ੍ਤਮਃ 113.
ਧਨੁਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪਿਨਾਕ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਾਂਖਯ ਤੇ ਯੋਗ ਹੋ।
ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਸ੍ਤਾਰੋ ਗੋਪ੍ਤਾ ਯਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਸੰਗੁਚਨ ਤੇ ਵਿਸਤਾਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਯਜਨ ਹੋ।
ਵੇਦਾਨਾਂ ਸਾਮਵੇਦੋऽਸਿ ਸਾਙ੍ਗੋਪਾਙ੍ਗੋ ਮਹਾਵ੍ਰਤਃ
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸਾਮਵੇਦ ਹੋ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਤੇ ਉਪ-ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਵੱਡਾ ਵਰਤ।
ਅਮृਤਂ ਸृਜਸੇ ਵਿष੍ਣੋ ਯੇਨ ਲੋਕਾਨਧਾਰਯਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਟਿਕਾਓ।
ਧੇਯਾਧੇਯਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਚ੍ਚ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਚਲਦਾ ਹੈ—
ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯੁਗਾਵਰ੍ਤ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਪਸ੍ਵੀ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਜ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਘੁਮਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਤਪਸੀ ਹੋ, ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ।
ਅਨਨ੍ਤਸ਼੍ਚਾਸਿ ਨਾਗਾਨਾਂ ਸਰ੍ਪਾਣਾਮਸਿ ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ
ਤੁਸੀਂ ਨਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੰਤ ਹੋ, ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਤਕਸ਼ਕ ਹੋ।
ਕ੍ਰੀਡਾਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪਣਸ਼੍ਚਾਸਿ ਗृਹੇषੁ ਗृਹਦੇਵਤਾਃ
ਤੂੰ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਹੈਂ, ਘਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈਂ।
ਸਾਙ੍ਗਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਦ੍ਯੁਤੀਨਾਂ ਚ ਵੈਦ੍ਯੁਤਾਨਾਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਤੂੰ ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਮਕ ਹੈਂ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਿ ਤ੍ਵਂ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ ਦੋषਹਨ੍ਤਾਸਿ ਮਾਧਵ 113.
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਤੂੰ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਮਾਧਵ।
ਗਰੁਡੋऽਸਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਹਸਿ ਤ੍ਵਂ ਪਰਾਯਣਃ
ਤੂੰ ਗਰੁੜ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਸਰਾ ਹੈਂ।
ਜਯਸ਼੍ਚ ਵਿਜਯਸ਼੍ਚਾਸਿ ਗृਹੇषੁ ਗृਹਦੇਵਤਾਃ
ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਤੇ ਵਿਜੈ ਹੈਂ, ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈਂ।
ਭਗਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿषਲਿਙ੍ਗਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਕਃ
ਤੂੰ ਭਗ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਮਗ੍ਨਾਮਸਿ ਤ੍ਰਾਤੁਂ ਲੋਕਨਾਥ ਇਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਜੋ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਯ ਇਦਂ ਪਠਤੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਕੇਸ਼ਵ ਦਾ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—