ਮਹਾਪਾਤਕਯੁਕ੍ਤੋऽਪਿ ਵਂਚਕੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੂषਕਃ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਠੱਗ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੋਵੇ—
ਮਹਾਪਾਤਕਯੁਕ੍ਤੋऽਪਿ ਗਵਾਂ ਦਾਨੇਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦਿਨਂ ਪਾਯਸਾਹਾਰਂ ਪਯਸਾ ਵਾਪਿ ਵਾ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਉਸਦਾ ਭੋਜਨ ਖੀਰ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਦੁੱਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯਰ੍ਦ੍ਧਸ਼ਤੇਨਾਥ ਪਂਚਾਸ਼ਚ੍ਚ ਤਤੋऽਰ੍ਦ੍ਧਕਮ੍ 112.
ਉਸ ਲਈ ਪੰਜਾਹ ਦਾ ਅੱਧਾ, ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਵੀ ਅੱਧਾ।
ਇਮਾਂ ਗृਹ੍ਣੋਭਯਮੁਖੀਮੁਭਯਤ੍ਰ ਸ਼ਮੋऽਸ੍ਤੁ ਵੈ
ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਧੇਨੋ ਕੁਟੁਮ੍ਬਾਰ੍ਥੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਗਾਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਭਵਤੁ ਰੁਦ੍ਰਾਙ੍ਗੇਤਿ ਨਮੋਨਮਃ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ—ਹੇ ਰੁਦਰਾਂਗ ਵਾਲੀ, ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ!
ਕ ਇਦਂ ਕਸ੍ਮਾ ਅਦਾਦਿਤਿ ਜਪਿਤ੍ਵਾ ਵੈ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
'ਇਹ ਕਿਸ ਨੇ ਦਿੱਤਾ? ਕਿਸ ਲਈ ਦਿੱਤਾ?'—ਇਹ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਮਾਂ—
ਏਵਂ ਪ੍ਰਸੂਯਮਾਨਾਂ ਯੋ ਗਾਂ ਦਦਾਤਿ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗਾਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜੰਮੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਮਾਂ—
ਵਦਨ੍ਤਿ ਤਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਮਾਨਵਕ੍ਤ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਜਾਮ੍ਬੂਨਦਤੁਲ੍ਯਵਰ੍ਣਾਮ੍
ਉਸ ਗਾਂ ਨੂੰ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਕਲ੍ਪਂ ਚੇਦਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਹ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਪਠੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਇਦਂ ਪਾਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਅਮਾਯਾਂ ਵਾਥ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮਗ੍ਰਤਃ ਪਠੇਤ੍ 112.
ਜੋ ਕੋਈ ਭੀਨਾ ਮਨ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਚਲਾਕੀ ਦੇ, ਇਹ ਵਚਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਯਸ਼੍ਚੈਤਚ੍ਛृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਦ੍ਗਤੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਅਤੇ ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਹੋਤੋਵਾਚ ਧਰਣ੍ਯੈ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਧੇਨੁਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੋਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਮਯਾ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥੋ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਧੇਨੁਰ੍ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਸਹਿਰਣ੍ਯਾ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਜੀਉਂਦੀ ਗਾਂ ਸਵੇਰੇ ਸੋਨੇ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਧੇਨੂਨਾਂ ਫਲਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ,
ਇਦਾਨੀਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੀ ਚੇਯਂ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਚ ਨਰਾਧਿਪ
ਹੁਣ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਕਾਰਤਿਕੀ ਆਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦੇਵਦਾਨਵਯਕ੍ਸ਼ੈਸ੍ਤੁ ਯੁਕ੍ਤਮੇਤਤ੍ਸਦਾ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹੈ।
ਸਰਤ੍ਨਂ ਪੁਰੁषਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਦਿਨੇ 112.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਾਰਤਿਕੀ ਦੀ ਦਵਾਦਸੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਰਤਨ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਪੁਰੋਹਿਤਾਯ ਗੁਰਵੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਭਗਤੀ ਸਮੇਤ ਉਹ ਰਤਨ ਆਪਣੇ ਪੰਡਤ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੇ।
ਤਾਨਿ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਤੇਨ ਸ੍ਯੁਃ ਸਮਾਸਾਤ੍ਕਥਿਤਂ ਤਵ
ਉਸ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਦਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ, ਉਹੀ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੈਕਦੇਸ਼ੋ ਯਜੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਹ ਉਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਤੇਨ ਚੇष੍ਟਂ ਹੁਤਂ ਦਤ੍ਤਂ ਪਠਿਤਂ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ, ਹਵਨ ਕੀਤਾ, ਦਿੱਤਾ, ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਮृषਯੇ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਸਵਿਧਾਨਂ ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਵਿਧੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਦ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸੁਖੀ ਭਵ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਉਹ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾ।
ਜਗਾਮ ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਯਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਸ਼ੋਚਤਿ ਇਯਂ ਤੇ ਕਥਿਤਾ ਦੇਵਿ ਸਂਹਿਤਾ ਸਰ੍ਵਕਾਮਿਕਾ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।