ਤਦਰ੍ਧਂ ਮਧ੍ਯਮਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਕਨਿष੍ਠਾ ਭਾਰਕੇਣ ਤੁ । ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਤ੍ਸਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਚਤੁਰ੍ਥਾਂਸ਼ੇਨ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਮੱਧਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਇੱਕ ਭਾਰ ਨਾਲ। ਇੰਝ ਹੀ, ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਬਛੜਾ ਵੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਕੁਰ੍ਯਾਦष੍ਟਸ਼ਤੈਰੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨृਪਤਿਸਤ੍ਤਮ । ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਾਰਯੇਦ੍ਧੇਨੁਂ ਤਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪੀਡਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਨ, ਅੱਠ ਸੌ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇਕਾਈਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਗਾਊ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਬੀਜਾਨਿ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਮੁਖਂ ਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਮੌਕ੍ਤਿਕੈਰ੍ਨਯਨੇ ਤਥਾ
ਸਾਰੇ ਬੀਜ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਥਾਂ, ਸਿੰਗਾਂ ਤੇ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮੋਤੀ ਲਾ ਕੇ,
ਗੁਡੇਨ ਤੁ ਮੁਖ ਕਾਯੇ ਜਿਹ੍ਵਾ ਪਿष੍ਟਮਯੀ ਤਥਾ । ਕਮ੍ਬਲਂ ਪਟ੍ਟਸੂਤ੍ਰੇਣ ਕਣ੍ਠਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਮੂੰਹ ਤੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਗੁੜ ਵਰਤ ਕੇ, ਜੀਭ ਪੀਠ ਦੇ ਆਟੇ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਹੋਈ, ਕੰਬਲ ਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਡੋਰੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਗਾਊ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਕ੍ਸ਼ੁਪਾਦਾਂ ਰੌਪ੍ਯਖੁਰਾਂ ਤਵਨੀਤਸ੍ਤਨੀਂ ਤਥਾ । ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਪਤ੍ਰਸ਼੍ਰਵਣਾਂ ਸਿਤਚਾਮਰਪਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਗੰਨੇ ਵਰਗੀਆਂ, ਖੁਰ ਚਾਂਦੀ ਦੇ, ਥਣ ਮੱਖਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਚੰਗੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣਾਚ੍ਛਾਦਿਤਾਂ ਤਥਾ । ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈਰਲਂਕृਤ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਜ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਯ ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਸਾਧੁਵृਤ੍ਤਾਯ ਧੀਮਤੇ । ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਵਿਦੁषੇ ਸਾਗ੍ਨਿਕਾਯ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨੇ । ਅਦੁष੍ਟਾਯ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਨ ਤੁ ਮਤ੍ਸਰਿਣੇ ਦ੍ਵਿਜੇ
ਇਹ ਗਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਗਰੀਬ, ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਮਝਦਾਰ, ਵੇਦ ਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋਵੇ। ਕਦੇ ਵੀ ਈਰਖਾਲੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਅਯਨੇ ਵਿषੁਵੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ਦਿਨਕ੍ਸ਼ਯੇ । ਏषੁ ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਕਾਲੇषੁ ਥਥਾਵਿਭਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਇਹ ਭੇਟ ਉੱਤਰੀਆਂ ਜਾਂ ਦੱਖਣੀਆਂ ਸੰਕਰਾਂਤੀਆਂ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੋਗਾਂ ਜਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ—ਇਹਨਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਿਆਂ 'ਚ, ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਤ੍ਪਾਤ੍ਰਞ੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਆਗਤਂ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਂ ਗृਹੇ । ਤਾਦृਸ਼ਾਯ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਪੁਚ੍ਛਦੇਸ਼ੇ ਵਿਮृष੍ਯ ਚ
ਜੇਕਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਿਦਵਾਨ ਮਹਿਮਾਨ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਛ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਾਭਿਮੁਖਮਾਸ੍ਥਾਯ ਅਥਵਾ ਸ ਉਦਙ੍ਮੁਖਃ । ਗਾਂ ਪੂਰ੍ਵਾਭਿਮੁਖੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਤ੍ਸਮੁਤ੍ਤਰਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕਰਕੇ ਖੜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਬੱਛੇ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖੋ।
ਦਾਨਕਾਲੇ ਤੁ ਯੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤਾਨ੍ਪਠਿਤ੍ਵਾ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ । ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਿਪ੍ਰਂ ਮੁਦ੍ਰਿਕਾਕਰ੍ਣਭੂषਣੈਃ
ਦਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਨਿਰਧਾਰਤ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਤੇ ਕੰਨ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰੋ।
ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਦੇਯਾ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜ੍ਜਿਤਃ । ਹਸ੍ਤੇ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਸਚਨ੍ਦਨਾਮ੍ । ਧੇਨੁਂ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮੁਖਞ੍ਚ ਚ ਵਿਲੋਕਯੇਤ੍
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਦੱਖਿਣਾ ਦਿਓ। ਦੱਖਿਣਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ, ਗਾਂ ਭੇਟ ਕਰੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਵੇਖੋ।
ਏਕਾਹਂ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਹਾਰੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਨਂ ਵਸੇਤ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਧੇਨੁਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇੱਕ ਦਿਨ ਸਿਰਫ਼ ਮਿੱਠਾ ਖਾਏ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਰਹੇ। ਇਹ ਗਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਦੀਯਮਾਨਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਇਸ ਦਾਨ ਨਾਲ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਦਾਨ ਹੁੰਦਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਠਤੇ ਵਾਪਿ ਮਾਨਵਃ । ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਮਧੁਧੇਨੁਦਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਮਧੁਧੇਨੁਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਹੁਣ ਮਧੁ-ਧੇਨੂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਮਧੁ-ਧੇਨੂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਧੇਨੁਂ ਮਧੁਮਯੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਘਟषੋਡਸ਼ਾਮ੍
ਮਧੁ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਗਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਭਰੇ ਹੋਏ ਘੜੇ ਉਸ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।
ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਤੁ ਮੁਖਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਣ੍ਯਗੁਰੁਚਂਦਨੈਃ
ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਸਿੰਗ ਅਗਰ ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਬਣਾਓ।
ਪਾਦਾਨਿਕ੍ਸ਼ੁਮਯਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸਿਤਕਮ੍ਬਲਸਂਵृਤਾਨ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਗੰਨੇ ਦੇ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕੰਬਲ ਨਾਲ ਢੱਕੋ।
ਓष੍ਠੌ ਪੁष੍ਪਮਯੌ ਤਸ੍ਯਾ ਦਨ੍ਤਾਃ ਫਲਮਯਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਹੋਠ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਦੰਦ ਫਲਾਂ ਦੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਪਤ੍ਰਸ਼੍ਰਵਣਾ ਪ੍ਰਮਾਣਾਤ੍ਪਰਿਤਸ੍ਤਤਾ
ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਚੰਗੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਾਰ ਚੁਫੇਰੇ ਸਜਾਏ ਜਾਣ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਤਿਲਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਰ ਥਾਲੀਆਂ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਂਸ੍ਯੋਪਦੋਹਿਨੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤੁ ਪੂਜਿਤਾਮ੍
ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਗਾਂ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਂਕ੍ਰਾਂਤ੍ਯਾਮੁਪਰਾਗੇ ਚ ਸਰ੍ਵਕਾਲੇ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਸੰਕਰਾਂਤੀ, ਗ੍ਰਹਿਣ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਮਨ ਕਰੇ, ਇਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਯਾਹਿਤਾਗ੍ਨਯੇ 104.
ਇਹ ਗਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਤਾਦृਸ਼ਾਯ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਮਧੁ ਧੇਨੁਰ੍ਨਰੋਤ੍ਤਮੇ
ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਾਂ ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਧੇਨੁਂ ਤਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਾਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ਆਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮੇਨ ਮੁਦ੍ਰਿਕਾਵਰ੍ਣਮਾਤ੍ਰਕੈਃ ਜਲਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯਾਨਂ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਜੋੜੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਉੰਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਪਾ ਕੇ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਗਾਂ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰੀਯਨ੍ਤਾਂ ਪਿਤਰੋ ਦੇਵਾ ਮਧੁਧੇਨੋ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਪਿਤਰ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ, ਹੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਹਂ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਿ ਕੁਟੁਮ੍ਬਾਰ੍ਥੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਧੁਵਾਤੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦਦ੍ਯਾਦਾਸ਼ੁਚਿਕੇਨ ਤੁ
'ਮਧੁਵਾਤ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਭਾਵੇਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਗਾਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।