ਧਨਦਂ ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਮੀਸ਼ਾਨਗੋਚਰੇ। ਪੂਜ੍ਯੈਵਂ ਤੁ ਵਿਧਾਨੇਨ ਦਿਕ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਧਨਾਦਾ ਨੂੰ, ਈਸ਼ਾਨ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਮਧ੍ਯੇ ਤਥਾ ਵਿष੍ਣੁਮਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਤਥਾ ਪੂਜ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਤਥਾ 99.
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੀ।
ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਚ੍ਛਂਖਮਾਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਚਕ੍ਰਮੇਵ ਤੁ
ਈਸ਼ਾਨ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਅਗਨਿ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ।
ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਮੁਸਲਂ ਪੂਜ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਗਰੁਡਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਈਸ਼ਾਨ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗਦਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਧਨੁਸ਼੍ਚੈਵ ਤੁ ਖਡ੍ਗਂ ਤੁ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਂ ਕੌਸ੍ਤੁਭਂ ਚੈਵ ਨਵਮਂ ਤਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਹੀ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਨੂੰ ਨੌਵਾਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪੂਜ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇਵਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕਾਮਂ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਤਦ੍ਵਦੈਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਤੁ ਘਟੇਨ ਹ
ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯਵਿਧਾਨਾਯ ਯਾਮ੍ਯੇਨ ਸ੍ਨਪਨਂ ਤਥਾ
ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਕਰਮ ਲਈ, ਯਮ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ ਵਾਰੁਣੇਨਾਸ਼ੁ ਪਾਪਨਾਸ਼ਾਯ ਵਾਯਵੇ
ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।
ਰੌਦ੍ਰੇਣ ਜ੍ਞਾਨਹੇਤੋਸ਼੍ਚ ਲੋਕਪਾਲਪਦਾਪ੍ਤਯੇ
ਰੁਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪਦਵੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ।
ਭਵੇਦਵ੍ਯਾਹਤਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ 99.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਾਯਤੇ ਵਿष੍ਣੁਸਦृਸ਼ਃ ਸਦ੍ਯੋ ਰਾਜਾਥਵਾ ਭਵੇਤ੍ ਪੂਜਯੀਤ ਸ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਵਿਧਾਨੇਨ ਵਿਧਾਨਵਿਤ੍
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਲੋਕਪਾਲਾਨ੍ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ ਆਗ੍ਨੇਯੀ ਵਾਰੁਣੀ ਦਗ੍ਧਾ ਵਾਯੁਨਾ ਵਿਧਿਨਾ ਤਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਹੋਈ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਓ।
ਸੌਮੇਨਾਪ੍ਯਾਯਿਤਾ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਛ੍ਰਾਵਯੇਤ੍ਸਮਯਾਨ੍ਬੁਧਃ
ਫਿਰ, ਸੋਮ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮਤ ਵਚਨ ਉਚਾਰਣ ਕਰੇ।
ਰੁਦ੍ਰਮਾਦਿਤ੍ਯਮਗ੍ਨਿਂ ਚ ਲੋਕਪਾਲਗ੍ਰਹਾਂਸ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਰੁਦਰ, ਆਦਿਤਯ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿਓ।
ਏਵਂ ਤੁ ਸਮਯਂ ਖ੍ਯਾਪ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਧੋਮਂ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਚਨ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
षੋਡਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹੋਮਯੇਜ੍ਜ੍ਵਲਿਤਾਗ੍ਨਯੇ
ਸ਼ੋਡਸ਼ ਅੱਖਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਜਲਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ।
ਤ੍ਰਿਭਿਰਾਹੁਤਿਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਤੇ, ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਕਟਕਾਦੀਨਿ ਹੇਮਗ੍ਰਾਮਾਦਿਕਂ ਨृਪਃ
ਰਾਜਾ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਤੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਜਾਯਤੇ ਧਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਭਲਾ ਇਸ ਕਰਮ ਤੋਂ ਉਪਜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਤ੍ਮਾ ਪੁਨਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਰਾਹਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਯਦਿ 99.
ਮਨ ਵਿੱਚ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਾਰਾਹਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਣੇ।
ਜਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਪੁष੍ਕਰੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਸਿਨ੍ਧੁਸਙ੍ਗਮੇ
ਜਪ ਪੂਸ਼ਕਰ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਅਤੇ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਣੇ ਵਿषੁਵੇ ਚੈਵ ਯਤ੍ਫਲਂ ਜਪਤਾਂ ਭਵੇਤ੍
ਗ੍ਰਹਣ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੁਵ 'ਤੇ, ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾ ਅਪਿ ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯਂਤਿ ਚ ਵਦਂਤਿ ਚ
ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਰਾਹਂ षੋਡਸ਼ਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਹਂ ਕਦਾ ਵਯਮ੍
ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ, ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੋਡਸ਼ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਵਾਰਾਹਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗੇ?
ਯਾਸ੍ਯਾਮਃ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਦ੍ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਪੁਨਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਅਸੀਂ ਉਸ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਜਿਥੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ।
ਅਤ੍ਰਾਪ੍ਯੁਦਾਹਰਨ੍ਤੀਮਮਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍
ਇਥੇ ਵੀ, ਲੋਕ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਹ੍ਯਾਸੀਚ੍ਛ੍ਵੇਤੋ ਰਾਜਾ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਵੇਤ ਨਾਮ ਦਾ, ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਸ ਮਹੀਂ ਸਕਲਾਨ੍ਦੇਵਿ ਸਪਲ੍ਲਵਵਨਦ੍ਰੁਮਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਸਮੇਤ, ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।