ਭਗਵਂਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਂਸਾਰਾਰ੍ਣਵਤਾਰਣਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮੇਧਾਵੀ ਗੁਰੁਂ ਵਿष੍ਣੁਮਿਵਾਗ੍ਰਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਂਗ ਗੁਰੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਵृਕ੍ਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਦਨ੍ਤਕਾष੍ਠਂ ਸਮਨ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ 99.
ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਲਈ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਦਰਖ਼ਤ ਦੀ ਟਹਿਣੀ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗੁਰੋਰਗ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਤ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਸੁਪਨੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਸੁਪਨੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋष੍ਯੈਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਲਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਦਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਭੂਮਿਂ ਲਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਢੰਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਗਾ ਕੇ,
ਅਥਵਾ ਅष੍ਟਪਤ੍ਰਂ ਚ ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਜਾਂ, ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਉਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣਾਨੁਕ੍ਰਮਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾਨ੍ਪੁष੍ਪਹਸ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰਤਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਅੰਦਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾਨੀਂ ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਦੇਵਮਿਦ੍ਰਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਸ੍ਵਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਤਦ੍ਵਦ੍ਯਾਮ੍ਯਾਯਾਂ ਨੇਰ੍ऋਤ੍ਯਾਂ ਨਿਰ੍ऋਤਿਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਧਨਦਂ ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਮੀਸ਼ਾਨਗੋਚਰੇ। ਪੂਜ੍ਯੈਵਂ ਤੁ ਵਿਧਾਨੇਨ ਦਿਕ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਧਨਾਦਾ ਨੂੰ, ਈਸ਼ਾਨ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਮਧ੍ਯੇ ਤਥਾ ਵਿष੍ਣੁਮਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਤਥਾ ਪੂਜ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਤਥਾ 99.
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੀ।
ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਚ੍ਛਂਖਮਾਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਚਕ੍ਰਮੇਵ ਤੁ
ਈਸ਼ਾਨ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਅਗਨਿ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ।
ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਮੁਸਲਂ ਪੂਜ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਗਰੁਡਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਈਸ਼ਾਨ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗਦਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਧਨੁਸ਼੍ਚੈਵ ਤੁ ਖਡ੍ਗਂ ਤੁ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਂ ਕੌਸ੍ਤੁਭਂ ਚੈਵ ਨਵਮਂ ਤਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਹੀ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਨੂੰ ਨੌਵਾਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪੂਜ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇਵਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕਾਮਂ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਤਦ੍ਵਦੈਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਤੁ ਘਟੇਨ ਹ
ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯਵਿਧਾਨਾਯ ਯਾਮ੍ਯੇਨ ਸ੍ਨਪਨਂ ਤਥਾ
ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਕਰਮ ਲਈ, ਯਮ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ ਵਾਰੁਣੇਨਾਸ਼ੁ ਪਾਪਨਾਸ਼ਾਯ ਵਾਯਵੇ
ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।
ਰੌਦ੍ਰੇਣ ਜ੍ਞਾਨਹੇਤੋਸ਼੍ਚ ਲੋਕਪਾਲਪਦਾਪ੍ਤਯੇ
ਰੁਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪਦਵੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ।
ਭਵੇਦਵ੍ਯਾਹਤਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ 99.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਾਯਤੇ ਵਿष੍ਣੁਸਦृਸ਼ਃ ਸਦ੍ਯੋ ਰਾਜਾਥਵਾ ਭਵੇਤ੍ ਪੂਜਯੀਤ ਸ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਵਿਧਾਨੇਨ ਵਿਧਾਨਵਿਤ੍
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਲੋਕਪਾਲਾਨ੍ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ ਆਗ੍ਨੇਯੀ ਵਾਰੁਣੀ ਦਗ੍ਧਾ ਵਾਯੁਨਾ ਵਿਧਿਨਾ ਤਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਹੋਈ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਓ।
ਸੌਮੇਨਾਪ੍ਯਾਯਿਤਾ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਛ੍ਰਾਵਯੇਤ੍ਸਮਯਾਨ੍ਬੁਧਃ
ਫਿਰ, ਸੋਮ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮਤ ਵਚਨ ਉਚਾਰਣ ਕਰੇ।
ਰੁਦ੍ਰਮਾਦਿਤ੍ਯਮਗ੍ਨਿਂ ਚ ਲੋਕਪਾਲਗ੍ਰਹਾਂਸ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਰੁਦਰ, ਆਦਿਤਯ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿਓ।
ਏਵਂ ਤੁ ਸਮਯਂ ਖ੍ਯਾਪ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਧੋਮਂ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਚਨ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
षੋਡਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹੋਮਯੇਜ੍ਜ੍ਵਲਿਤਾਗ੍ਨਯੇ
ਸ਼ੋਡਸ਼ ਅੱਖਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਜਲਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ।
ਤ੍ਰਿਭਿਰਾਹੁਤਿਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਤੇ, ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਕਟਕਾਦੀਨਿ ਹੇਮਗ੍ਰਾਮਾਦਿਕਂ ਨृਪਃ
ਰਾਜਾ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰੇ।