ਇਦਾਨੀਮਾਤ੍ਮਨਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਮੁਕ੍ਤਿਕਾਲੋ ਮਤੋऽਸ੍ਤਿ ਤੇ
ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸਮੇਤ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਦ੍ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਭਵਤੀਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਤਦ੍ਦੇਹੇ ਤੌ ਲਯਂ ਗਤੌ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾਪਿ ਸ ਨਰੋ ਗਤਿਮਿष੍ਟਾਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨਚਾਹੀ ਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਤਿਲਧੇਨੁਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਯਾ ਸਾ ਮਾਯਾ ਸ਼ਰੀਰਾਤ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋऽਵ੍ਯਕ੍ਤਜਨ੍ਮਨਃ
ਹੁਣ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ: ਉਹੀ ਮਾਇਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਸੈਵ ਨਨ੍ਦਾ ਭਵੇਦ੍ਦੇਵੀ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ
ਉਹ ਆਪ ਨੰਦਾ ਦੇਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਵੈष੍ਣਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਤਤੋ ਦੇਵ ਕਥਮੇਤਦ੍ਧਿ ਸ਼ਂਸ ਮੇ ਦ੍ਵਯਂ ਜਗਦ੍ਧਿਤਾ ਦੇਵੀ ਗਙ੍ਗਾ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸੁਪ੍ਰਿਯਾ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਵੈਸ਼ਣਵ ਅਰਥ ਦੱਸੋ: ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੈ? ਗੰਗਾ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ।
ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਭਵੇਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਸ੍ਵਪਦਂ ਵੇਦ ਸਰ੍ਵਵਿਤ੍
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਥਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਮਹਿषਾਖ੍ਯਃ ਪਰਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ ਵੈ ਚੈਤ੍ਰਾਸੁਰੋ ਹਤਃ
ਫਿਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਿਸ਼ਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥਵਾ ਜ੍ਞਾਨਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸਾ ਮਹਿषੋऽਜ੍ਞਾਨਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਜਾਂ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਹਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚੇਤਿਹਾਸਮਮੂਰ੍ਤੇ ਚੈਕਵਦ੍ਧृਦਿ
ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਨਿਰਾਕਾਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇਕ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਦਾਨੀਂ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਦੇਵਿ ਪਂਚਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੁਣ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।
ਇਹ ਜਨ੍ਮਨਿ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਵ੍ਯਾਧਿਕੁष੍ਠਾਦਿਪੀਡਿਤਃ
ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਕੋਈ ਗਰੀਬੀ, ਬਿਮਾਰੀ, ਕੋਛ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਯ ਸਦ੍ਯੋ ਭਵੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਾਯੁਰ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਸੁਤਃ ਸੁਖਮ੍ 99.
ਉਸ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਧਨ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਦੌਲਤ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸੁਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਾਯਣਂ ਪਰਂ ਦੇਵਂ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੰਦਨੀ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ।
ਸਂਕ੍ਰਾਂਤ੍ਯਾਂ ਵਾ ਮਹਾਭਾਗਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹੇ ਤਥਾ
ਜਾਂ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਤੇ, ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ।
ਤਸ੍ਯ ਸਦ੍ਯੋ ਭਵੇਤ੍ਤੁष੍ਟਿਃ ਪਾਪਧ੍ਵਂਸਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸੰਤੋਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਸਨ੍ਨਂ ਤਤੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਹृਦਯੇਨਾਵਧਾਰਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਇਹ ਨਜ਼ਦੀਕ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਗੁਰੋਰ੍ਭਕ੍ਤਿਂ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਵਿष੍ਣੋਰਿਵਾਚਲਾਮ੍
ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਂਗ ਅਟੱਲ ਭਕਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਗਵਂਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਂਸਾਰਾਰ੍ਣਵਤਾਰਣਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮੇਧਾਵੀ ਗੁਰੁਂ ਵਿष੍ਣੁਮਿਵਾਗ੍ਰਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਂਗ ਗੁਰੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਵृਕ੍ਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਦਨ੍ਤਕਾष੍ਠਂ ਸਮਨ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ 99.
ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਲਈ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਦਰਖ਼ਤ ਦੀ ਟਹਿਣੀ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗੁਰੋਰਗ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਤ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਸੁਪਨੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਸੁਪਨੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋष੍ਯੈਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਲਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਦਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਭੂਮਿਂ ਲਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਢੰਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਗਾ ਕੇ,
ਅਥਵਾ ਅष੍ਟਪਤ੍ਰਂ ਚ ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਜਾਂ, ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਉਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣਾਨੁਕ੍ਰਮਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾਨ੍ਪੁष੍ਪਹਸ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰਤਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਅੰਦਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾਨੀਂ ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਦੇਵਮਿਦ੍ਰਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਸ੍ਵਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਤਦ੍ਵਦ੍ਯਾਮ੍ਯਾਯਾਂ ਨੇਰ੍ऋਤ੍ਯਾਂ ਨਿਰ੍ऋਤਿਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।