ਸਂਹਾਰਕਾਰਿਣੀ ਦੇਵੀ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੀਤ ਤਾਂ ਵਿਦੁਃ
ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਾਲਰਾਤਰੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਸਭ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ।
ਮਾ ਭੇਪ੍ਟੇਤ੍ਯੁਚ੍ਚਕੈਦੇਵੀ ਤਾਨੁਵਾਚ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਨ੍ ਕਿਮਿਯਂ ਵ੍ਯਾਕੁਲਾ ਦੇਵਾ ਗਤਿਰ੍ਵ ਉਪਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਡਰੋ ਨਾ! ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਕਿਉਂ ਹੋ? ਕੋਈ ਖਤਰਾ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਹੈ?"
ਕਥਯਧ੍ਵਂ ਦ੍ਰੁਤਂ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਭਯਕਾਰ ਣਮ੍ ।। ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ । ਅਯਮਾਯਾਤਿ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰੁਰੁਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜੋ ਵੀ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।"
ਏਤਸ੍ਯ ਭਾਤਾਨ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਾਨ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਾਰ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਜਹਾਸ ਪਰਯਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੁਰਤਃ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੱਡੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮੁਸਕਰਾਈ।
ਯਾਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਵਿਕृਤਾਭੈਰਨੇਕਸ਼ਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ਼ੂਲਧਰਾ ਭੀਮਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਾਪਧਰਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ॥ ਤਾਃ ਸਃ ਕਾਟਿਸ਼ੋ ਦੇਵ੍ਯਸ੍ਤ ਦੇ। ਵੇष੍ਟਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਸਾਰੀਆਂ ਭੈੰਕਣੀਆਂ ਭਾਲੇ ਲੈ ਕੇ ਖੜੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਸਭੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਧਨੁਖਾਂ ਫੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਮਾਤਾਵਾਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖਲੋਤੀਆਂ ਸਨ।
ਯੁਯੁਧੁਦਾਨਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਬਦ੍ਧਤੂਣਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਉਹ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਤਰਕਸ਼ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਯੁਯੁਧੁਨਗਂ ਬਲਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦਾਨਵਬਲਮਨਯਦ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਯਮ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਚ ਮਾਯਾਂ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰੀ ਰੌਵੀਂ ਵਿਸਸਰ੍ਜ ਹੈ
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਵੱਡੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਮਾਇਆ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਸੀ।
ਤਯਾ ਵਿਮੋਹਿਤਾ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਦ੍ਰਾ ਤੁ ਲੇਭਿਰੇ
ਉਸ ਮਾਇਆ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਭੁੱਲ ਗਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਆ ਗਈ।
ਤਯਾ ਤੁ ਤਾਡਿਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਲੋਚਨੇ
ਉਸ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਚੋਟ ਲੱਗੀ।
ਰੁਸ੍ਤੁ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਰ੍ਮਮੁਣ੍ਡੇ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਯਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਖਾਲ ਤੇ ਸਿਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਵਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨ ਯੁਯੁਧੁਨਿਚ ੩੩ ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਹਾਰੌਦ੍ਰੀ ਯਾ ਦੇਵੀ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਸਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਪਰਮ ਮਾਤਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾ ਅਨੁਚਰਾ ਦੇਵ੍ਯੋ ਬਢ੍ਯੋऽਸਂਖ੍ਯਾਤ ਕੋਟਯਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਥਣ ਮਾਤਾਵਾਂ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਸਨ।
ਯਾਚਯਾਮਾਸੁਰਵ੍ਯਗ੍ਰਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਉਹ ਭੁੱਖੀਆਂ ਤੇ ਚੈਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਉਸ ਮਾਤਾ ਕੋਲੋਂ ਰੋਟੀ ਮੰਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਦਧ੍ਯਾ ਤਾਸਾਂ ਤੁ ਭੋਜਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਪੀਣ ਲਈ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਦਧ੍ਯੋ ਮਹਾਦੇਵਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿਂ ਵਿਭੁਮ੍ । ਸੋऽਪਿ ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ
ਫਿਰ ਦਧਿ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਰੁਦਰ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਧਿਆਨ ਵਿਚੋਂ ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਬਲਾਤ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮਾਮੇਤਾ ਭਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਿਨ੍ਯੋ ਮਃ ਬਲਾਃ
ਮਾਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਤਾਕਤਵਾਨ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਖਾਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਮਾਮਪਿ ਬਲਾਦ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਯष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਾਃ ਪ੍ਰਭੋ ਏਤਾਸਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵੇਸ਼ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮੇਕਂ ਮਯੋਦਿਤਮ੍
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਖਾ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਕ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦੱਸ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਕਥ੍ਯ ਮਾਨਂ ਵਰਾਰੋਹੇ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੇ ਮਹਾਪ੍ਰਭੇ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਦੱਸੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਕਾਲਰਾਤਰੀ।
ਪਰਿਧਤ੍ਤੇ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਚਾਪਿ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਹ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਓੜ੍ਹਣ।
ਅਨ੍ਯਾਃ ਸੁਤਿਗृਹੇ ਚ੍ਛਿਦ੍ਰਂ ਗृਹ੍ਣੀਯੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਿਤਾਃ
ਦੂਜੀਆਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੱਚਘਰ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰੀਆਂ ਜਾਣ, ਉਥੇ ਕੋਈ ਚੀਰ ਲੈਣ।
ਗृਹੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤਡਾਗੇषੁ ਵਾਪ੍ਯੁਦ੍ਯਾਨੇषੁ ਚੈਵ ਹਿ
ਘਰਾਂ, ਖੇਤਾਂ, ਝੀਲਾਂ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਟਾਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਤਾਸਾਂ ਸ਼ਰੀਰਾਣ੍ਯਾਵਿਸ਼੍ਯ ਕਚਿਤ੍ਤृਪ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਕੁਝ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਮਨੋਜਵੇ ਜਯੇ ਜृਮ੍ਭੇ ਭੀਮਾਕ੍ਸ਼ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਮਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ, ਜਿੱਤ, ਵਧਾਵਾ, ਭਿਆਨਕ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਅਤੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ।
ਵਿਕਰਾਲੇ ਮਹਾਕਾਲਿ ਕਾਲਿਕੇ ਪਾਪਹਾਰਿਣਿ । ਪਾਸ਼ਹਸ੍ਤੇ ਦਣ੍ਡਹਸ੍ਤੇ ਭੀਮਰੂਪੇ ਭਯਾਨਕੇ
ਹੇ ਭਿਆਨਕ, ਮਹਾਂਕਾਲੀ, ਕਾਲਿਕਾ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਫੰਨ੍ਹੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਦੰਡ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਚਾਮੁਣ੍ਡੇ ਜ੍ਵਮਾਨਾਸ੍ਯੇ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦੇष੍ਟੇ ਮਹਾਬਲੇ
ਹੇ ਚਾਮੁੰਡਾ, ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਮੂੰਹ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ।
ਤੁਤੋष ਪਰਮਾ ਦੇਵੀ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚੇਦ ਮੁਵਾਚ ਹ । ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਾਸ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਉੱਚੀ ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਅਤੇ ਇਹ ਬੋਲਿਆ: 'ਇੱਛਾ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।'