ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਯ ਏਤਂ ਸ਼੍ਰृਣੁਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਗਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪਰਮਂ ਸ਼ਿਵਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪਰਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੯੫.

ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਸ਼੍ਰृਣੁਯਾਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਨਿਯਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਸ ਰਾਜ੍ਯਮਤੁਲਂ ਲੇਭੇ ਭਯੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੯੫.

ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਨੌਂਵੇਂ ਦਿਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਡਰਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਯਸ੍ਯੇਦਂ ਲਿਖਿਤਂ ਗੇਹੇ ਸਦਾ ਤਿष੍ਠਤਿ ਧਾਰਿਣਿ । ਨ ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਭਯਂ ਘੋਰਂ ਸਰ੍ਪਚੌਰਾਦਿਕਂ ਭਵੇਤ੍ ।। ੯੫.

ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ, ਸੱਪ, ਚੋਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਡਰ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਖਤਰਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।

ਯਸ਼੍ਚੈਤਤ੍ ਪੂਜਯੇਦ੍ ਭਕ੍ਤਯਾ ਪੁਸ੍ਤਕੇऽਪਿ ਸ੍ਥਿਤਂ ਬੁਧਃ । ਤੇਨ ਯष੍ਟਂ ਭਵੇਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍ ।। ੯੫.

ਜੇਹੜਾ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਪੁਸਤਕ ਵਿਚ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਲੋਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਜਿਵੇਂ ਅਰਪਣ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਪਸ਼ਵਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ । ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਸ਼੍ਵਾ ਗਜਾ ਭृਤ੍ਯਾ ਯਾਨਾਸ਼੍ਚਾਸ਼ੁ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੁਤ । ਯਸ੍ਯੇਦਂ ਤਿष੍ਠਤੇ ਗੇਹੇ ਤਸ੍ਯੇਦਂ ਜਾਯਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ।। ੯੫.

ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਇਹ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਚੰਗੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ, ਰਤਨ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਨੌਕਰ ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਲਦੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ । ਏਤਦੇਵ ਰਹਸ੍ਯਂ ਤੇ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਂ ਭੂਤਧਾਰਿਣਿ । ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਖਲੁ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਕਲਂ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਂ ਮਯਾ ।। ੯੫.

ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਇਹੀ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਰੁਦਰ ਜੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਵਰਣਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।

ਨਵਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤੁ ਚਾਮੁਣ੍ਡਾ ਭੇਦਭਿਨ੍ਨਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾ । ਯਾ ਰੌਦ੍ਰੀ ਤਾਮਸੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸਾ ਚਾਮੁਣ੍ਡਾ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾ ।। ੯੫.

ਚਾਮੁੰਡਾ ਦੀ ਨੌਂ ਕਰੋੜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਉਹ ਜੋ ਰੌਦਰ ਤੇ ਤਾਮਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਚਾਮੁੰਡਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਅष੍ਟਾਦਸ਼ ਤਥਾ ਕੋਟ੍ਯੋ ਵੈष੍ਣਵ੍ਯਾ ਭੇਦ ਉਚ੍ਯਤੇ । ਯਾ ਸਾ ਚ ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਪਾਲਨੀ ਚੈਵ ਵੈष੍ਣਵੀ । ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਥਾ ਅਨਨ੍ਤਾਸ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾ ।। ੯੫.

ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਦੀ ਅੱਠਾਰਾਂ ਕਰੋੜ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਤੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਤਵਗੁਣ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਅਨੰਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਏਤਾਸਾਂ ਸਰ੍ਵਭੇਦੇषੁ ਪृਥਗੇਕੈਕਸ਼ੋ ਧਰੇ । ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਭਗਵਾਨ੍ ਰੁਦ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਗਸ਼੍ਚ ਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ ।। ੯੫.

ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਹਰ ਇਕ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਭਗਵਾਨ ਰੁਦਰ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।

ਯਾਵਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯਾ ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਤਾਵਦ੍ ਰੂਪਾਣਿ ਸ਼ਂਕਰਃ । ਕृਤਵਾਂਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਭਜਤੇ ਪਤਿਰੂਪੇਣ ਸਰ੍ਵਦਾ ।। ੯੫.

ਜਿੰਨੇ ਰੂਪ ਇਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਤਨੇ ਹੀ ਰੂਪ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਬਣਾਏ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਯਸ਼੍ਚਾਰਾਧਯਤੇ ਤਾਸ੍ਤੁ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਾਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵ੍ਯੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੯੫.

ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰੁਦਰ ਜੀ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਅਥ ਤ੍ਰਿਸ਼ਕ੍ਤਿਰਹਰਯੇ ਰੌਦ੍ਰੀਵ੍ਰਤਮ੍ ਯਾ ਸਾ ਨੀਲ ਗਿਰਿ ਯਾਤਾ ਤਪਸੇ ਧृਤਮਾਨਸਾ

ਹੁਣ ਹਰੀ ਲਈ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ: ਉਹ ਰੌਦਰ ਵਰਤ ਜੋ ਨੀਲੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਤਪ ਕਰਣ ਲਈ ਗਈ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਪਾਲਯਾਮ੍ਯਾਖਲਂ ਜਗਤ੍

ਉਸ ਨੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਤਰਯਾਃ ਕਾਲਾਨ੍ਤਰੇ ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤਪਨ੍ਯਾਸ੍ਤਪ ਉਤ੍ਤਮਮ੍

ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਪ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।

ਸਮੁਦ੍ਰਮਧ੍ਯੇ ਰਤ੍ਨਾਢ੍ਯਂ ਪੁਰਮਸ੍ਤਿ ਮਹਾਵਨਮ੍

ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ ਹੈ।

ਅਨੇਕਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਕੇਟਿਟ੍ਯੁਤ੍ਤਰੋਤ੍ਤਰੈਃ

ਉੱਥੇ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਵਾਰੀ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਬੇਅੰਤ ਜੀਵ ਹਨ।

ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਚਾਸੌ ਲੋਕਪਾਲਪੁਰਾਣ੍ਯਥ

ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣ ਗਏ।

ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਸੁਰਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰਤੋਯਂ ਵਵृਥੇऽਤਿਮਾਤ੍ਰਮ੍

ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਉੱਠਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਬੇਹੱਦ ਵਧ ਗਿਆ।

ਅਨ੍ਤਃਸ੍ਥਿਤਾਨੇਕਸੁਰਾਰਿ ਸਙ੍ਕਵਾਦ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਵਮਯੁਧਚਿਤ੍ਰਸ਼ੋਭਮ੍

ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਕਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਬਕਤਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।

ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਿਪਾ ਦੈਤ੍ਯਵਰੈਰੁਪੇਤਾਃ ਸਮਾਨਘਣ੍ਟਾਯੁਤ ਕਿਂਕਿਣੀਕਾਃ

ਉਥੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਚੋਟੀਲੇ ਹਾਥੀਆਂ ਖੜੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘੰਟੀਆਂ ਤੇ ਛਣਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘੁੰਗਰੂਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਅਸ਼੍ਵਾਸ੍ਤਥਾ ਕਾਞ੍ਚਨਪੀਠਨਦ੍ਧਾ ਰੋਡੈਸ੍ਤੁ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਿਤਚਾਮਰੈਸ਼੍ਚ

ਉੱਥੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੰਜੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਸਨ, ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜੁਆਏ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਰਥਾ ਰਵਿਸ੍ਯਨ੍ਦਨਤੁਲ੍ਯਵੇਗਾਃ ਸੁਚਕ੍ਰਦਣ੍ਡਾਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਵੇਣੁਯੁਕ੍ਤਾਃ

ਰਥ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੇ ਡੰਡੇ, ਧੁਰੀਆਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਿਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਸੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।

ਤਥੈਵ ਯੋਧਾਃ ਸ੍ਥਗਿਤੇਤਰੇਤਾਸ੍ਤਤਰ੍षਿਕੋ ਯੇ ਵਰਤੂਣਪਣਿਯਃ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਯੋਧੇ ਵੀ ਲੁਕ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਵਧੀਆ ਤੂਣੀਆਂ ਸਨ।

ਦੇਵੇषੁ ਚੈਵ ਭਰੇषੁ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਜ੍ਦਾਤ੍ਤਤਃ

ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।

ਯੁਯੋਧ ਚ ਸੁਰੈਃ ਸਾਢੇ ਰੁਦੈਤ੍ਯਪਤਿਸ੍ਤਥਾ । ਸੁਦੂਰ੍ਮੁਸਲਧੇਰੈਃ ਸ਼ਰੈਰ੍ਦਣ੍ਡਾਯੁਧੈਸ੍ਤਥਾ

ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਭਾਰੀ ਗਦਿਆਂ, ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਡੰਡਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।

ਜਨੁਦੈਰਯਾਃ ਸੁਰਾਨ੍ਸਂਖ੍ਯ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾਸੁਰਾਨ੍

ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਅਸੁਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।

ਅਸੁਰੈਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸਦ੍ਯੋ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਵਿਮੁਖਾ ਭृਸ਼ਮ੍

ਅਸੁਰ ਜਦੋਂ ਅਚਾਨਕ ਹਾਰ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਪਏ।

ਅਸੁਰਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਨ੍ਵਧਾਵਤ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਤਤੋ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਰਵਨ੍ਤੋ ਭਯਾਵਹ੍ਵਲਾਃ

ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਸੁਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਿਆ; ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਪਏ।

ਨੀਲੇ ਗਿਰਿਵਰ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੀ ਵ੍ਯਵਾਸ੍ਥਤਾ

ਉਹ ਨੀਲੇ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਗਏ, ਜਿਥੇ ਦੇਵੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।