ਵਿਘਸੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਸ਼ੇषਾਸ੍ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਵਚਃ । ਸ਼ੁਭਮੂਚੁਃ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹਰ੍षਿਤਯਾ ਗਿਰਾ ।। ੯੨.
ਵਿਘਸਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲ ਪਏ।
ਸਾਧੂਕ੍ਤਂ ਵਿਘਸੇਨੇਦਂ ਯਤ੍ ਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਵਰਾਨਨਾਮ੍ । ਤਦੇਵ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਦੂਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਸਰ੍ਜ੍ਯਤਾਮ੍ ।। ੯੨.
ਵਿਘਸਾ ਨੇ ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਉਸ ਦੇ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਕਿਹਾ। ਇਹ ਕੰਮ ਜਲਦੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਦੂਤ ਉਥੇ ਭੇਜਿਆ ਜਾਵੇ।
ਯਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਨੀਤਿਜ੍ਞਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ਼ੌਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਜ੍ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਵਰ੍ਣਤੋ ਰੂਪਤੋ ਗੁਣੈਃ ।। ੯੨.
ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਨੀਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ, ਰੂਪ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਪਛਾਣੇ।
ਪਰਾਕ੍ਰਮੇਣ ਸ਼ੌਰ੍ਯੇਣ ਸ਼ੌਣ੍ਡੀਰ੍ਯੇਣ ਬਲੇਨ ਚ । ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗੇਣ ਸਾਮਗ੍ਰ੍ਯ ਸ੍ਥਾਨੇਨ ਕਰਣੇਨ ਚ । ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਤਤਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ ।। ੯੨.
ਸ਼ਕਤੀ, ਹੌਸਲੇ, ਵੀਰਤਾ, ਤਾਕਤ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ, ਸਮੱਗਰੀ, ਥਾਂ ਤੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਫਿਰ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਤਤਃ ਸਪਦਿ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸਾਧੁ ਸਾਧ੍ਵਿਤਿ । ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਰ੍ਵਰਾਰੋਹੇ ਵਿਘਸਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਸਤ੍ਤਮਮ੍ ।। ੯੨.
ਫਿਰ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ, ਦੈਤ ਦੇ ਵਚਨ ਚੰਗੇ ਚੰਗੇ ਆਖ ਕੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਿਘਸਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਤਰੀ, ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਤਂ ਦੂਤਂ ਸਂਦੇष੍ਟੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੁਃ । ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਪ੍ਰਭਂ ਮਹਾਭਾਗਂ ਮਹਾਮਾਯਾਵਿਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ।। ੯੨.
ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਦੂਤ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਭੇਜਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਵਿਦ੍ਯੁਤਪ੍ਰਭਾ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁਭਾਗਾ ਸੀ।
ਵਿਸਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਦੂਤਂ ਵਿਘਸੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਸਂਨਹ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰਙ੍ਗਬਲੇਨ ਹ । ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਵਿਜਯਸ੍ਤਾਵਦ੍ ਦੇਵਸੈਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪ੍ਰਭੋ ।। ੯੨.
ਦੂਤ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਘਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਚੌਕਸ ਚਾਰ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ; ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।
ਅਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਰੈਰ੍ਭਗ੍ਨੈਸ੍ਤਤ੍ ਪਰਾਕ੍ਰਮਭੀषਿਤਾ । ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਵਸ਼ਤਾਮੇਤਿ ਤ੍ਵਯਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮਾਗਤੇ ।। ੯੨.
ਜਦੋਂ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਦੇਵਤੇ ਹਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੀਰਤਾ ਥੱਲੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੁੜੀ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇਗੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਮਾਨ।
ਲੋਕਪਾਲੈਰ੍ਜਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤਥੈਵ ਮਰੁਤਾਂ ਗਣੈਃ । ਨਾਗੈਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਜਿਤੈਃ । ਰੁਦ੍ਰੈਰ੍ਵਸੁਭਿਰਾਦਿਤ੍ਯੈਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ।। ੯੨.
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਨਾਗ, ਵਿਦ੍ਯਾਧਰ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੁ, ਆਦਿਤ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਹੀ ਇੰਦਰ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤੇ ਸ਼ਤਂ ਕਨ੍ਯਾ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯੋषਿਤਃ । ਵਸ਼ਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਸਾऽਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਥਾ ਵਸ਼ਮਾਗਤਾ ।। ੯੨.
ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਸੌ ਕੁੜੀਆਂ, ਦੇਵੀ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਨਾਰੀਆਂ, ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਣਗੀਆਂ; ਉਹ ਵੀ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇਗੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯਃ ਸੇਨਾਪਤਿਮੁਵਾਚ ਹ । ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਮਹਾਮੇਘਵਰ੍ਣਂ ਨੀਲਾਞ੍ਜਨਪ੍ਰਭਮ੍ ।। ੯੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—ਵਿਰੂਪਾਖ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਤੇ ਨੀਲਾ-ਕਾਲਾ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਆਨੀਯਤਾਂ ਦ੍ਰੁਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਪਤ੍ਤਿਨਾਮ੍ । ਯੇਨ ਦੇਵਾਨ੍ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ ਜਯਾਮਿ ਯੁਧਿ ਦੁਰ੍ਜ੍ਜਯਾਨ੍ ।। ੯੨.
ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਜਿੱਤਣੇ ਔਖੇ ਹਨ, ਜਿੱਤ ਲਵਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਦਾ ਸੇਨਾਪਤਿਰ੍ਦ੍ਰੁਤਮ੍ । ਆਨਿਨਾਯ ਮਹਤ੍ਸੈਨ੍ਯਮਨਨ੍ਤਮਪਰਾਜਿਤਮ੍ ।। ੯੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਵਿਰੂਪਾਖ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੱਡੀ, ਅੰਤਹੀਨ ਤੇ ਅਜਿੱਤ ਫੌਜ ਲਿਆ ਆਇਆ।
ਏਕੈਕੋ ਦਾਨਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤਸਮੋ ਯੁਧਿ । ਏਕੈਕਂ ਸ੍ਪਰ੍ਧਤੇ ਦੇਵਂ ਜੇਤੁਂ ਸ੍ਵੇਨ ਬਲੇਨ ਹ ।। ੯੨.
ਉਥੇ ਹਰ ਦਾਨਵ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ; ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨਭੂਤਾਨਾਮਰ੍ਬੁਦਂ ਨਵਕੋਟਯਃ । ਯੇषਾਮੇਕਸ੍ਯਾਨੁਯਾਤਿ ਤਾਵਦ੍ ਬਲਮਰ੍ਥੋਰ੍ਜ੍ਜਿਤਮ੍ ।। ੯੨.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਮੁੱਖ ਸੀ, ਉਹ ਨਵੇਂ ਕਰੋੜ (ਨਵ ਕੋਟੀਆਂ) ਸੀ; ਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਉਤਨੀ ਹੀ ਫੌਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸੀ।
ਤੇषਾਂ ਨੈਕਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਤੁ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਸਮਿਤਿਂ ਚਕ੍ਰੁਰਵ੍ਯਗ੍ਰਾਸ੍ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ । ਪ੍ਰਯਾਣਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸੁਰ੍ਦੇਵਸੈਨ੍ਯਜਿਘਾਂਸਯਾ ।। ੯੨.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਦੈਤ, ਬਿਨਾ ਡਰ-ਫਿਕਰ ਦੇ, ਜੰਗ ਦੀ ਕਤਾਰ ਬਣਾਈ; ਫਿਰ ਦੈਤ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਯਾਨਾ ਵਿਵਿਧਧ੍ਵਜਾਗ੍ਰਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾ ਵਿਵਿਧੋਗ੍ਰਰੂਪਾਃ । ਦੈਤ੍ਯਾ ਸੁਰਾਞ੍ ਜੇਤੁਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤ ਉਚ੍ਚੈਰ੍ ਨਨਰ੍ਤ੍ਤੁਰਾਤ੍ਤਾਯੁਧਭੀਮਹਸ੍ਤਾਃ ।। ੯੨.
ਦੈਤੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਅਜੋਬਾ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉੱਚੇ-ਉੱਚੇ ਹੱਥ ਚੁੱਕ ਕੇ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰੀਵਰਾਹ ਉਵਾਚ । ਤਤੋ ਮਹਿषਦੈਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਕਾਮਰੂਪੀ ਮਹਾਬਲਃ । ਮਤ੍ਤਹਸ੍ਤਿਨਾਮਾਰੁਹ੍ਯ ਯਿਯਾਸੁਰ੍ਮੇਰੁਪਰ੍ਵਤਮ੍ ।। ੯੩.
ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਦੈਤਿਆ ਮਹਿਸ਼ਾ, ਮਸਤ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮੇਰੁ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪੁਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੇਵੈਃ ਸਹ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਅਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਕ੍ਰੁਧਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ।। ੯੩.
ਉਥੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਆਦਾਯ ਸ੍ਵਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਾਹਨਾਨਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਅਧਿष੍ਠਾਯਾਸੁਰਾਨਾਜੌ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਮੁਦਿਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍ ।। ੯੩.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਵਾਹਨ ਚੁੱਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਜੰਗ 'ਚ ਦੌੜ ਪਏ।
ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁਮੁਲਂ ਲੋਮਹਰ੍षਣਮ੍ । ਘੋਰਂ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਯੋਧਾਨਾਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਗਰ੍ਜਤਾਮ੍ ।। ੯੩.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਹੇਰਾਊਂ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਛਿੜ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਗਰਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰਾਞ੍ਜਨੋ ਨੀਲਕੁਕ੍ਸ਼ਿਰ੍ਮੇਘਵਰ੍ਣੋ ਬਲਾਹਕਃ । ਉਦਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਲਲਾਟਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਭੀਮੋ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਸ਼੍ਚੇਤਿ ਦੈਤ੍ਯਾष੍ਟੌ ਵਸੂਨ੍ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰਾਹਵੇ ।। ੯੩.
ਉਥੇ ਅੰਜਨਾ, ਨੀਲਕੁਕਸ਼ੀ, ਮੇਘਵਰਨ, ਬਲਾਹਕ, ਉਦਰਾਕਸ਼, ਲਲਾਟਾਕਸ਼, ਸੁਭੀਮਾ, ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਸਵਰਭਾਨੂ—ਇਹ ਅੱਠ ਦੈਤਿਆਂ, ਵਸੂਆਂ 'ਤੇ ਜੰਗ 'ਚ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਯਥਾਸਂਖ੍ਯੇਨ ਤਦ੍ਵਚ੍ਚ ਦੈਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਚਾਪਰੇ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਨ੍ ਦੈਤ੍ਯਵਰ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯਤਃ ਸ਼੍ਰृਣੁ ।। ੯੩.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਬਾਰਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਦਿਤਿਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ; ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣੋ।
ਭੀਮੋ ਧ੍ਵਙ੍ਕ੍ਸ਼ੋ ਧ੍ਵਸ੍ਤਕਰ੍ਣਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਵਜ੍ਰਕਾਯੋऽਤਿਵੀਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਾਲੀ ਤਥੈਵ ਚ ।। ੯੩.
ਭੀਮਾ, ਧਵੰਕਸ਼, ਧਵਸਤਕਰਨ, ਸ਼ੰਕੁਕਰਨ, ਵਜਰਕਾਇਆ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਦਯੁਨਮਾਲੀ, ਇਹ ਸਾਰੇ,
ਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਭੀਮਦਂष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਯੁਜ੍ਜਿਹ੍ਵਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਅਤਿਕਾਯੋ ਮਹਾਕਾਯੋ ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਃ ਕृਤਾਨ੍ਤਕਃ ।। ੯੩.
ਰਕਤਾਕਸ਼, ਭੀਮਦੰਸ਼ਟਰ, ਵਿਦਯੁੱਜਿਹਵਾ, ਅਤਿਕਾਇਆ, ਮਹਾਕਾਇਆ, ਦੀਰਘਬਾਹੁ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤਾਂਤਕਾ—ਇਹ,
ਏਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਆਦਿਤ੍ਯਾਨ੍ ਯੁਧਿ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ । ਸ੍ਵਕਂ ਸੈਨ੍ਯਮੁਪਾਦਾਯ ਤਦ੍ਵਦਨ੍ਯੇऽਪਿ ਦਾਨਵਾਃ । ਰੁਦ੍ਰਾਨ੍ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਯਥਾਸਂਖ੍ਯੇਨ ਕੋਪਿਤਾਃ ।। ੯੩.
ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਦਿਤਿਆਂ 'ਤੇ ਜੰਗ 'ਚ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਦਾਨਵ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਰੁਦਰਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਕਾਲਃ ਕृਤਾਨ੍ਤੋ ਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਹਰਣੋ ਮਿਤ੍ਰਹਾऽਨਿਲਃ । ਯਜ੍ਞਹਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਗੋਘ੍ਨਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਘ੍ਨਃ ਸਂਵਰ੍ਤ੍ਤਕਸ੍ਤਥਾ ।। ੯੩.
ਕਾਲ, ਕ੍ਰਿਤਾਂਤ, ਰਕਤਾਕਸ਼, ਹਰਨ, ਮਿਤ੍ਰਹਾ, ਅਨਿਲ, ਯਜ੍ਨਹਾ, ਬ੍ਰਹਮਹਾ, ਗੋਘਨ, ਸਤਰੀਘਨ ਅਤੇ ਸੰਵਰਤਕ—ਇਹ,
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਦਸ਼ ਚੈਕਸ਼੍ਚ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ । ਯਥਾਸਂਖ੍ਯੇਨ ਰੁਦ੍ਰਾਂਸ੍ਤੁ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਾਃ ।। ੯੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਦਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਜੰਗ ਦੀ ਤਲਬ ਨਾਲ ਪਾਗਲ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਭੀਮ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰੁਦਰਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਸ਼ੇषਾਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਸ਼ੇषਦੈਤ੍ਯਾ ਯਥਾਯੋਗਮੁਪਾਦ੍ਰਵਨ੍ । ਸ੍ਵਯਂ ਮਹਿषਦੈਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦੁਦ੍ਰਾਵ ਵੇਗਿਤਃ ।। ੯੩.
ਬਾਕੀ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਮਹਿਸ਼ਾ ਦੈਤਿਆ ਖੁਦ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਇੰਦ੍ਰ 'ਤੇ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਸ ਚਾਪਿ ਬਲਵਾਨ੍ ਦੈਤ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਰਦਰ੍ਪਿਤਃ । ਅਵਧ੍ਯਃ ਪੁਰੁषੇਣਾਜੌ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍ ।। ੯੩.
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੈਤਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ 'ਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਿਨਾਕ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ।