ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਚ ਪੁਰਾ ਰਾਜਾ ਸ਼ੂਰਸੇਨਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਸ ਹ੍ਯਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਹਿਮਵਤ੍ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮੇ ।। ੬੩.

ਇਹ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਨਾਂ ਦਾ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਤਪ ਕਰਿਆ।

ਤਸ੍ਯੈਵਂ ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਦੇਵੋ ਵ੍ਰਤਮੇਤਜ੍ਜਗਾਦ ਹ । ਸੋऽਪ੍ਯੇਤਤ੍ ਕृਤਵਾਨ੍ ਰਾਜਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਚੈਵੋਪਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ ।। ੬੩.

ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਇਹ ਵਰਤ ਦੱਸਿਆ; ਰਾਜੇ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

ਵਸੁਦੇਵਂ ਮਹਾਭਾਗਮਨੇਕਕ੍ਰਤੁਯਾਜਿਨਮ੍ । ਤਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸੋऽਪਿ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਪਰਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਾਪਤ੍ਵਾਨ੍ ।। ੬੩.

ਉਸ ਨੇ ਵਸੁਦੇਵ ਵਰਗਾ ਵੱਡਾ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਈ ਯੱਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਇਆ; ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।

ਏਵਂ ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮੀ ਰਾਜਨ੍ ਮਯਾ ਤੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤੇ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਯੁਗ੍ਮਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ ।। ੬੩.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦਾ ਵਰਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਦੋ ਕਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਏਤਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਮਯਾ ਤੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ । ਏਤਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਪਾਪੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰੇਵ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੬੩.

ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਵਰਤ ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਅਥਾਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੌਰ੍ਯਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯੇਨ ਭੀਰੋਰਪਿ ਮਹਚ੍ਛੌਰ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ।। ੬੪.

ਅਗਸਤਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਿਰਤਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਡਰਪੋਕ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਵੱਡੀ ਹਿੰਮਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਮਾਸਿ ਚਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਨਵਮੀਂ ਸਮੁਪੋषਯੇਤ੍ । ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਕृਤਸਂਕਲ੍ਪਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾऽष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਨਿਰੋਦਨਃ ।। ੬੪.

ਅਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਨੌਂਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰਹੋ।

ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਪਾਰਯੇਤ੍ ਪਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਭਕ੍ਤਿਤੋ ਨृਪ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੇਵੀਂ ਚੈਵ ਤੁ ਪੂਜਯੇਤ੍ । ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਦੇਵੀਂ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਮਹਾਮਾਯਾਂ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਮ੍ ।। ੬੪.

ਨੌਂਵੀਂ ਨੂੰ, ਰਾਜਾ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਪੀਠਾ ਚੜ੍ਹਾਏ; ਫਿਰ ਭਰਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਖਵਾਏ ਅਤੇ ਦੇਵੀ, ਦੁਰਗਾ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਦੁਪੋष੍ਯੇਤਿ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਤੇ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਧੀਮਾਨ੍ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਮਾਰਿਕਾਃ ।। ੬੪.

ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁਮਾਰੀ ਬੱਚੀਆਂ ਨੂੰ ਖਵਾਏ।

ਹੇਮਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਭਿਸ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਭੂषਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍ ਤਾਸ੍ਤੁ ਦੇਵੀ ਮੇ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ ।। ੬੪.

ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਮਾਫੀ ਮੰਗੇ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ: 'ਦੇਵੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।'

ਏਵਂ ਕृਤੇ ਭ੍ਰष੍ਟਰਾਜ੍ਯੋ ਲਭੇਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਅਵਿਦ੍ਯੋ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਭੀਤਃ ਸ਼ੌਰ੍ਯਂ ਚ ਵਿਦਨ੍ਤਿ ।। ੬੪.

ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੇ ਰਾਜ ਗੁਆ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਡਰਪੋਕ ਵੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਵ੍ਰਤਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ ਕਥਯਾਮਿ ਸਮਾਸਤਃ । ਯੇਨ ਸਮ੍ਯਕ੍ਕृਤੇਨਾਸ਼ੁ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਨृਪੋ ਭਵੇਤ੍ ।। ੬੫.

ਅਗਸਤਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਸਰਵਭੌਮ ਵਰਤ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਭ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਦਸ਼ਮੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਿਕਾ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਤਾਸ਼ਨੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸ਼ੁਦ੍ਧਬਲਿਂ ਹਰੇਤ੍ ।। ੬੫.

ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਓ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਃ ਕੁਸੁਮੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍ । ਦਿਸ਼ਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤਃ । ਸਰ੍ਵਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਃ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤੁ ਮਮ ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ ।। ੬੫.

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ: 'ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਮੇਰੇ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ।'

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬਲਿਂ ਤਾਸੁ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਚੇਤਸਾ । ਤਤੋ ਰਾਤ੍ਰੌ ਤੁ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਦਧ੍ਯਨ੍ਨਂ ਤੁ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ ।। ੬੫.

ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਦਹੀਂ-ਚੌਲ ਖਾਓ।

ਪੂਰ੍ਵਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਯਥੇष੍ਟਂ ਤੁ ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਨृਪ । ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਦਿਗ੍ਵਿਜਯੋ ਭਵੇਤ੍ ।। ੬੫.

ਪਹਿਲਾਂ ਤੇ ਆਖਰ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਸਾਲ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵਰਤ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨਰਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਾਦਾਰਭ੍ਯਾਬ੍ਦਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਤਦ੍ ਵ੍ਰਤ ਧਨਦਸ੍ਯੇष੍ਟਂ ਕृਤਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ।। ੬੫.

ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੇ; ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਾ ਸਾਲ; ਇਹ ਵਰਤ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਨ ਨਾਲ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਦਿਨੇ । ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਵਾऽਪ੍ਯਥਵਾ ਕृष੍ਣੇ ਤਦ੍ ਵ੍ਰਤਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਮਹਤ੍ ।। ੬੫.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਵੈਸ਼ਨਵ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਏਵਂ ਚੀਰ੍ਣ ਸੁਘੋਰਾਣਿ ਹਨ੍ਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਰਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਕ੍ਤੇਨ ਧਰ੍ਮਵ੍ਰਤਮਥੋਚ੍ਯਤੇ ।। ੬੫.

ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਠੋਰ ਵਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ; ਤੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ ਧਰਮ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਤਥਾਰਭ੍ਯ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਰੌਦ੍ਰਂ ਵ੍ਰਤਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਮਾਘਮਾਸਾਦਥਾਰਭ੍ਯ ਪੂਰ੍ਣਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਨृਪ ।। ੬੫.

ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਤੋਂ, ਸਮਝਦਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰੌਦ੍ਰ ਵਰਤ ਕਰੇ; ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਪੂਰਾ ਸਾਲ, ਰਾਜਾ।

ਇਨ੍ਦੁਵ੍ਰਤਂ ਪਞ੍ਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍ । ਪਿਤृਵ੍ਰਤਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਮਿਤਿ ਰਾਜਨ ਤਥੇਰਿਤਮ੍ ।। ੬੫.

ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਨੂੰ, ਚੰਦ ਵਰਤ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪਿਤਰ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।

ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਯ ਏਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨृਪ । ਤਿਥਿਵ੍ਰਤਾਨਿ ਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਫਲਂ ਵ੍ਰਤਪ੍ਰਮਾਣਤਃ ।। ੬੫.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਰਾਜਾ, ਦਸ ਜਾਂ ਪੰਜ ਸਾਲ ਇਹ ਤਿਥੀ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?

ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਰਾਜਸੂਯਸ਼ਤਾਨਿ ਚ । ਯष੍ਟਾਨਿ ਤੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਲ੍ਪੋਕ੍ਤਾਃ ਕ੍ਰਤਵਸ੍ਤਥਾ ।। ੬੫.

ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ, ਸੈਂਕੜੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਤਬ, ਉਹ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ।

ਏਕਮੇਵ ਕृਤਂ ਹਨ੍ਤਿ ਵ੍ਰਤਂ ਪਾਪਾਨਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਯਃ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਧਿ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਰਵਰਾਤ੍ਮਜ । ਸ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਵਿਰਜੋ ਲੋਕਾਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਕਲਂ ਨृਪ ।। ੬੫.

ਜੇ ਕੋਈ ਇਕ ਵੀ ਵਚਨ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸਦਾ ਪਾਪ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੇ ਕੋਈ ਦਾਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।

ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵ ਉਵਾਚ । ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਯਦਿ ਤੇ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਵਿਦਿਤਂ ਦृष੍ਟਮੇਵ ਵਾ । ਤਨ੍ਮੇ ਕਥਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਮਮ ਕੌਤੂਹਲਂਮਹਤ੍ ।। ੬੬.

ਭਦਰਾਸ਼ਵ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਚੀਜ਼ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੇਖੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।

ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਭੂਤੋ ਭਗਵਾਨੇष ਏਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਣਿ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਬਹੂਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਵੈ ।। ੬੬.

ਅਗਸਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਭਗਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ ਆਪ ਹੀ ਅਚੰਭਿਆਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਜੀਬ ਕਾਰਜ ਵੇਖੇ ਗਏ ਹਨ।

ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਂ ਗਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਨਾਰਦਃ ਕਿਲ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਚ੍ਛਙ੍ਖਚਕ੍ਰਾਬ੍ਜਾਨ੍ ਪੁਰੁषਾਂਸ੍ਤਿਗ੍ਮਤੇਜਸਃ ।। ੬੬.

ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਸ਼੍ਵੇਤਦੀਪ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਉਥੇ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਕਮਲ ਫੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਪੁਰਖ ਵੇਖੇ।

ਅਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰੇष ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਨਾਤਨਃ । ਚਿਨ੍ਤਾऽਭੂਤ੍ਤਸ੍ਯਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੋऽਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰਿਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੬੬.

ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ—'ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਇਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ'—ਪਰ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਇਆ, 'ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਸਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਕੌਣ ਹੈ?'

ਏਵਂ ਚਿਨ੍ਤਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਿਨ੍ਤਾ ਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪ੍ਰਭੋ । ਆਰਾਧਯਾਮਿ ਚ ਕਥਂ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ੍ ।। ੬੬.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ: 'ਮੈਂ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਨਾਵਾਂ?'