ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਭਾਵਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮੈष ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ । ਧਾਰਯਾਮਿ ਸ਼ਿਰਸ੍ਯੇਨਂ ਲੋਕਮਧ੍ਯੇ ਵਿਭੂषਣਮ੍ ।। ੬੨.
ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਗਹਿਣੇ ਵਾਂਗ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ।
ਏਵਂ ਤੇ ਜਲ੍ਪਤਾ ਪਾਪਮਿਦਂ ਦੇਵੇਨ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਇਦਾਨੀਮਿਮਮੇਵ ਤ੍ਵਮਾਰਾਧਯ ਮਹਾਮਤੇ ।। ੬੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਹ ਪਾਪ ਦੇਵਤੇ ਵਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਤੁ ਇਮਮੇਵ ਵ੍ਰਤਂ ਤਦਾ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਰਾਧਨਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਰੋਗ੍ਯਾਖ੍ਯਂ ਜਗਾਦ ਹ ।। ੬੨.
ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਇਹੀ ਵਰਤ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਉਪਾਸਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਆਰੋਗਤਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋऽਪਿ ਰਾਜਾऽਕਰੋਚ੍ਚੇਮਂ ਵ੍ਰਤਂ ਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵਿਰੋਗਸ਼੍ਚਾਭਵਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ।। ੬੨.
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਅਥਾਪਰਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਵ੍ਰਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਕਥਯਾਮਿ ਸਮਾਸੇਨ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼੍ਰृਣੁ ।। ੬੩.
ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਾਲਾ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਮਾਸੇ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਯਾ ਤੁ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਮੁਪਵਾਸੇਨ ਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਵ੍ਰਤਂ ਹਿ ਤਤ੍ ।। ੬੩.
ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਤੁ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮਰ੍ਚਯੇਦ੍ ਹਰਿਮ੍ । ਦੇਵਕ੍ਯੁਤ੍ਸਙ੍ਗਗਂ ਦੇਵਂ ਮਾਤृਭਿਃ ਪਰਿਵੇष੍ਟਿਤਮ੍ ।। ੬੩.
ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਕੇ, ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ ਹਰੀ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਕੀ ਜੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਮਾਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇऽष੍ਟਮ੍ਯਾਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਯਤੋ ਹਰਿਮ੍ । ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਿਧਾਨੇਨ ਗੋਵਿਨ੍ਦਮਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ ।। ੬੩.
ਅਠਵੀਂ ਦੀ ਸੁੱਧ ਸਵੇਰ ਨੂੰ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਹਰੀ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਗੋਵਿੰਦ ਜੀ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਤਤੋ ਯਵੈਃ ਕृष੍ਣਤਿਲੈਃ ਸਘृਤੈਰ੍ਹੋਮਯੇਦ੍ ਦਧਿ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨ੍ ।। ੬੩.
ਫਿਰ ਜੌ ਤੇ ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰੋ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਤੁ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਪ੍ਰਥਮਂ ਬਿਲ੍ਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਯਥੇष੍ਟਂ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਸ੍ਨੇਹੈਃ ਸਰ੍ਵਰਸੈਰ੍ਯੁਤਮ੍ ।। ੬੩.
ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੈਲ ਪਹਿਰਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪ ਖਾਓ, ਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੇਲ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਮਨੇਨੈਵ ਵਿਧਿਨੋਪੋष੍ਯ ਮਾਨਵਃ । ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮੀਮਪੁਤ੍ਰੋऽਪਿ ਲਭੇਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੬੩.
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਚ ਪੁਰਾ ਰਾਜਾ ਸ਼ੂਰਸੇਨਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਸ ਹ੍ਯਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਹਿਮਵਤ੍ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮੇ ।। ੬੩.
ਇਹ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਨਾਂ ਦਾ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਤਸ੍ਯੈਵਂ ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਦੇਵੋ ਵ੍ਰਤਮੇਤਜ੍ਜਗਾਦ ਹ । ਸੋऽਪ੍ਯੇਤਤ੍ ਕृਤਵਾਨ੍ ਰਾਜਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਚੈਵੋਪਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ ।। ੬੩.
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਇਹ ਵਰਤ ਦੱਸਿਆ; ਰਾਜੇ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਵਸੁਦੇਵਂ ਮਹਾਭਾਗਮਨੇਕਕ੍ਰਤੁਯਾਜਿਨਮ੍ । ਤਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸੋऽਪਿ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਪਰਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਾਪਤ੍ਵਾਨ੍ ।। ੬੩.
ਉਸ ਨੇ ਵਸੁਦੇਵ ਵਰਗਾ ਵੱਡਾ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਈ ਯੱਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਇਆ; ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮੀ ਰਾਜਨ੍ ਮਯਾ ਤੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤੇ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਯੁਗ੍ਮਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ ।। ੬੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦਾ ਵਰਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਦੋ ਕਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਮਯਾ ਤੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ । ਏਤਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਪਾਪੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰੇਵ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੬੩.
ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਵਰਤ ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਅਥਾਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੌਰ੍ਯਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯੇਨ ਭੀਰੋਰਪਿ ਮਹਚ੍ਛੌਰ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ।। ੬੪.
ਅਗਸਤਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਿਰਤਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਡਰਪੋਕ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਵੱਡੀ ਹਿੰਮਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸਿ ਚਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਨਵਮੀਂ ਸਮੁਪੋषਯੇਤ੍ । ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਕृਤਸਂਕਲ੍ਪਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾऽष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਨਿਰੋਦਨਃ ।। ੬੪.
ਅਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਨੌਂਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰਹੋ।
ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਪਾਰਯੇਤ੍ ਪਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਭਕ੍ਤਿਤੋ ਨृਪ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੇਵੀਂ ਚੈਵ ਤੁ ਪੂਜਯੇਤ੍ । ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਦੇਵੀਂ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਮਹਾਮਾਯਾਂ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਮ੍ ।। ੬੪.
ਨੌਂਵੀਂ ਨੂੰ, ਰਾਜਾ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਪੀਠਾ ਚੜ੍ਹਾਏ; ਫਿਰ ਭਰਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਖਵਾਏ ਅਤੇ ਦੇਵੀ, ਦੁਰਗਾ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਦੁਪੋष੍ਯੇਤਿ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਤੇ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਧੀਮਾਨ੍ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਮਾਰਿਕਾਃ ।। ੬੪.
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁਮਾਰੀ ਬੱਚੀਆਂ ਨੂੰ ਖਵਾਏ।
ਹੇਮਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਭਿਸ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਭੂषਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍ ਤਾਸ੍ਤੁ ਦੇਵੀ ਮੇ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ ।। ੬੪.
ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਮਾਫੀ ਮੰਗੇ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ: 'ਦੇਵੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।'
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਭ੍ਰष੍ਟਰਾਜ੍ਯੋ ਲਭੇਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਅਵਿਦ੍ਯੋ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਭੀਤਃ ਸ਼ੌਰ੍ਯਂ ਚ ਵਿਦਨ੍ਤਿ ।। ੬੪.
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੇ ਰਾਜ ਗੁਆ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਡਰਪੋਕ ਵੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਵ੍ਰਤਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ ਕਥਯਾਮਿ ਸਮਾਸਤਃ । ਯੇਨ ਸਮ੍ਯਕ੍ਕृਤੇਨਾਸ਼ੁ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਨृਪੋ ਭਵੇਤ੍ ।। ੬੫.
ਅਗਸਤਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਸਰਵਭੌਮ ਵਰਤ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਭ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਦਸ਼ਮੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਿਕਾ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਤਾਸ਼ਨੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸ਼ੁਦ੍ਧਬਲਿਂ ਹਰੇਤ੍ ।। ੬੫.
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਓ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਃ ਕੁਸੁਮੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍ । ਦਿਸ਼ਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤਃ । ਸਰ੍ਵਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਃ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤੁ ਮਮ ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ ।। ੬੫.
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ: 'ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਮੇਰੇ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬਲਿਂ ਤਾਸੁ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਚੇਤਸਾ । ਤਤੋ ਰਾਤ੍ਰੌ ਤੁ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਦਧ੍ਯਨ੍ਨਂ ਤੁ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ ।। ੬੫.
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਦਹੀਂ-ਚੌਲ ਖਾਓ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਯਥੇष੍ਟਂ ਤੁ ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਨृਪ । ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਦਿਗ੍ਵਿਜਯੋ ਭਵੇਤ੍ ।। ੬੫.
ਪਹਿਲਾਂ ਤੇ ਆਖਰ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਸਾਲ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵਰਤ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨਰਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਾਦਾਰਭ੍ਯਾਬ੍ਦਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਤਦ੍ ਵ੍ਰਤ ਧਨਦਸ੍ਯੇष੍ਟਂ ਕृਤਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ।। ੬੫.
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੇ; ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਾ ਸਾਲ; ਇਹ ਵਰਤ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਨ ਨਾਲ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਦਿਨੇ । ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਵਾऽਪ੍ਯਥਵਾ ਕृष੍ਣੇ ਤਦ੍ ਵ੍ਰਤਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਮਹਤ੍ ।। ੬੫.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਵੈਸ਼ਨਵ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਚੀਰ੍ਣ ਸੁਘੋਰਾਣਿ ਹਨ੍ਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਰਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਕ੍ਤੇਨ ਧਰ੍ਮਵ੍ਰਤਮਥੋਚ੍ਯਤੇ ।। ੬੫.
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਠੋਰ ਵਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ; ਤੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ ਧਰਮ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।