षਡ੍ਭਿਃ ਪਾਤ੍ਰੈਰੁਪੇਤਂ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਏਕਂ ਮਧੁਮਯਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਘृਤਪੂਰਿਤਮ੍ ।। ੫੮.
ਛੇ ਪਾਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ: ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਦ, ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਘਿਉ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤृਤੀਯਂ ਤਿਲਤੈਲਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਗੁਡਸਂਯੁਤਮ੍ । ਪਞ੍ਚਮਂ ਲਵਣੈਃ ਪੂਰ੍ਣਂ षष੍ਠਂ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਸਂਯੁਤਮ੍ ।। ੫੮.
ਤੀਜੇ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਦਾ ਤੇਲ, ਚੌਥੇ ਵਿੱਚ ਗੁੜ, ਪੰਜਵੇਂ ਵਿੱਚ ਲੂਣ, ਛੇਵੇਂ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਭਰੋ।
ਏਤਾਨਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸੁਭਗੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਸ਼੍ਚ ਨਾਰੀ ਵਾ ਪੁਰੁषੋऽਪਿ ਵਾ ।। ੫੮.
ਇਹ ਪਾਤਰ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਜਨਮ ਤੱਕ ਨਰ ਜਾਂ ਨਾਰੀ ਸੋਭਾਵਾਨ ਤੇ ਦਿਖਣਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਅਥਾਵਿਘ੍ਨਕਰਂ ਰਾਜਨ੍ ਕਥਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵ ਮੇ । ਯੇਨ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਕृਤੇਨਾਪਿ ਨ ਵਿਘ੍ਨਮੁਪਜਾਯਤੇ ।। ੫੯.
ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੁਣ, ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਵੀ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।'
ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਮਾਸਿ ਗ੍ਰਹੀਤਵ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍ । ਨਕ੍ਤਾਹਾਰੇਣ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਿਲਾਨ੍ਨਂ ਪਾਰਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਤਦੇਵਾਗ੍ਨੌ ਤੁ ਹੋਤਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਚ ਤਦ੍ ਭਵੇਤ੍ ।। ੫੯.
ਰਾਜਨ, ਫੱਗਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਥ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਲੈਣਾ, ਤੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਚੌਲ ਖਾਣਾ ਪਾਰਣ ਸਮੇਂ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਭੋਜਨ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਚੈਤਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਪਞ੍ਚ ਮੇ ਤਥਾ । ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਗਜਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਾਪਯੇਤ੍ ।। ੫੯.
ਇਹ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਹਾਥੀ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਵਾ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਾਯਸੈਃ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਪਾਤ੍ਰੈਰੁਪੇਤਂ ਤੁ ਤਿਲੈਸ੍ਤਥਾ । ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਚੈਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨੈਰ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੫੯.
ਪੰਜ ਪਿਆਲਿਆਂ ਚਿੱਟੇ ਚੌਲਾਂ ਵਾਲਾ ਖੀਰ ਤੇ ਤਿਲ ਲੈ ਕੇ, ਜਦ ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਯਮੇਧਸ੍ਯ ਵਿਘ੍ਨੇ ਤੁ ਸਂਜਾਤੇ ਸਗਰਃ ਪੁਰਾ । ਏਤਦੇਵ ਚਰਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਹਯਮੇਧਂ ਸਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ।। ੫੯.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਸਗਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘੋੜਾ-ਯੱਗ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇਹੀ ਵਰਤ ਕਰਕੇ, ਘੋੜਾ-ਯੱਗ ਸਫਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਦੇਵੇਨ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਨਿਘ੍ਨਤਾ ਪੁਰਾ । ਏਤਦੇਵ ਕृਤਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਤੇਨ ਪਾਤਿਤਮ੍ । ਮਯਾ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਪਿਬਤਾ ਏਤਦੇਵ ਕृਤਂ ਵ੍ਰਤਮ੍ ।। ੫੯.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਰੁਦਰ ਦੇਵ ਨੇ ਜਦ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਇਹੀ ਵਰਤ ਕਰਕੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਡਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਪੀਤਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯੈਰਪਿ ਮਹੀਪਾਲੈਰੇਤਦੇਵ ਕृਤਂ ਪੁਰਾ । ਤਪੋऽਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਜ੍ਞਾਨਕृਤੈਰ੍ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨਾਰ੍ਥੇ ਪਰਂਤਪ ।। ੫੯.
ਹੋਰ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਵਰਤ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸ਼ੂਰਾਯ ਧੀਰਾਯ ਗਜਾਨਨਾਯ ਲਮ੍ਬੋਦਰਾਯੈਕਦਂष੍ਟ੍ਰਾਯ ਚੈਵ । ਏਵਂ ਪੂਜ੍ਯਸ੍ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਤਤ੍ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਹੇਤੋਃ ।। ੫੯.
ਉਸ ਦਿਨ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ, ਹਾਥੀ-ਮੂੰਹ, ਵੱਡੇ ਪੇਟ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਕृਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨੈਰ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਵਿਨਾਯਕਸ੍ਯ ਕृਪਯਾ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਨਰੋ ਭਵੇਤ੍ ।। ੫੯.
ਇਹ ਵਰਤ ਸਿਰਫ਼ ਕਰ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਸਾਰੇ ਵਿਘਨ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਵ੍ਰਤਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਰਾਜਨ੍ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵ ਤਤ੍ । ਯੇਨ ਚੀਰ੍ਣੇਨ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਦਾ ਗृਹਮੇਧਿਨਾਮ੍ ।। ੬੦.
ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਰਤ ਬਤਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਜਿਸਨੂੰ ਕਰਕੇ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਤੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਆਰਭੇਦ੍ ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਤੁ ਭੁਞ੍ਜੀਯਾਦਮ੍ਲਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ।। ੬੦.
ਹੇ ਸੁਚੱਜੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ, ਤੇ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਖੱਟਾ ਪਦਾਰਥ ਨਾ ਵਰਤ।
ਨਕ੍ਤਂ ਦੇਵਂ ਤੁ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਹਰਿਂ ਸ਼ੇषੋਪਰਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਅਨਨ੍ਤਾਯੇਤਿ ਪਾਦੌ ਤੁ ਵਾਸੁਕਾਯੇਤਿ ਵੈ ਕਟਿਮ੍ ।। ੬੦.
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਰੀ ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਅਨੰਤ, ਤੇ ਕੰਨ ਨੂੰ ਵਾਸੁਕੀ ਮੰਨ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਤਕ੍ਸ਼ਕਾਯੇਤਿ ਜਠਰਮੁਰਃ ਕਰ੍ਕੋਟਕਾਯ ਚ । ਪਦ੍ਮਾਯ ਕਣ੍ਠਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਮਹਾਪਦ੍ਮਾਯ ਦੋਰ੍ਯੁਗਮ੍ ।। ੬੦.
ਉਸ ਦਾ ਪੇਟ ਤੱਖਸ਼ਕ, ਛਾਤੀ ਕਰਕੋਟਕ, ਗਲ ਪਦਮ ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਮਹਾਪਦਮ ਮੰਨ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਸ਼ਙ੍ਖਪਾਲਾਯ ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਕੁਟਿਲਾਯੇਤਿ ਵੈ ਸ਼ਿਰਃ । ਏਵਂ ਵਿष੍ਣੁਗਤਂ ਪੂਜ੍ਯ ਪृਥਕ੍ਤ੍ਵੇਨ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍ ।। ੬੦.
ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਸ਼ੰਖਪਾਲ, ਸਿਰ ਨੂੰ ਕੁਟਿਲਾ ਮੰਨ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਸ੍ਨਪਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਤਾਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਹਰੇਃ ਪੁਨਃ । ਤਦਗ੍ਰੇ ਹੋਮਯੇਤ੍ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਤਿਲੈਃ ਸਹ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ।। ੬੦.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ, ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰ।
ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੋਜਨਮ੍ । ਨਾਗਂ ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ।। ੬੦.
ਇੱਕ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ। ਸੋਨੇ ਦਾ ਨਾਗ ਬਣਵਾ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ।
ਏਵਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤਮੇਤਨ੍ਨਰਾਧਿਪਃ । ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਾਗਾਨਾਂ ਨ ਭਯਂ ਤਥਾ ।। ੬੦.
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵਰਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਕਾਮਵ੍ਰਤਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਮੇ ਗਦਤੋऽਧੁਨਾ । ਯੇਨ ਕਾਮਾਃ ਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮਨਸਾ ਚਿਨ੍ਤਿਤਾ ਅਪਿ ।। ੬੧.
ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮਹਾਰਾਜ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕਾਮ ਵਰਤ ਬਾਰੇ ਸੁਣ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚੀ ਹੋਈਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਫਲਾਸ਼ਨੋ ਯਸ੍ਤੁ ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਵ੍ਰਤਂ ਚਰੇਤ੍ । ਪੌषਮਾਸਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਕृਤਭੋਜਨਃ ।। ੬੧.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਫਲ ਖਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਤੇ ਪੋਹ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਮਾਵੱਸ ਦੀ ਚੌਥ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰੇ—
षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪਾਰਯੇਦ੍ ਧੀਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਥਮਂ ਤੁ ਫਲਂ ਨृਪ । ਤਤੋ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਯਤ੍ਨੇਨ ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮੋਦਨਮ੍ ।। ੬੧.
ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਫਲ ਚੜ੍ਹਾਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁੱਧ ਚੌਲ ਖਾਵੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਅਥਵਾ ਕੇਵਲੈਃ ਫਲੈਃ । ਤਮੇਕਂ ਦਿਵਸਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਪਾਰਯੇਨ੍ਨृਪ ।। ੬੧.
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਫਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਕ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਪੂਰਾ ਕਰੇ।
ਅਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਗੁਹਰੂਪੇਣ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ । ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾਭਿਧਾਨੇਨ ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਵ੍ਰਤਂ ਚਰੇਤ੍ ।। ੬੧.
ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾਵੇ, ਗੁਹਾ-ਸਵਰੂਪ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇਹ ਵਰਤ ਰੱਖੇ।
षਡ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕ ਗੁਹ ਸੇਨਾਨੀ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਸੁਤ । ਕੁਮਾਰ ਸ੍ਕਨ੍ਦ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਪੂਜ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ੍ਵਨਾਮਭਿਃ ।। ੬੧.
ਛੇ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਾਰਤਿਕ, ਗੁਹਾ, ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਕੁਮਾਰ, ਸਕੰਦ—ਇਹਨਾਂ ਆਪਣੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਮਾਪ੍ਤੌ ਤੁ ਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੋਜਨਮ੍ । षਣ੍ਮੁਖਂ ਸਰ੍ਵਸੌਵਰ੍ਣਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ।। ੬੧.
ਇਸ ਵਰਤ ਦੇ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ, ਤੇ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੀ ਛੇ-ਮੁੱਖੀ ਮੂਰਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਮਾਃ ਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਮਮ ਦੇਵ ਕੁਮਾਰਕ । ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਿਮਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਵਿਪ੍ਰ ਮਾਚਿਰਮ੍ ।। ੬੧.
ਹੇ ਦੇਵਤਾ ਕੁਮਾਰਕਾ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ, ਇਹ ਭੇਟ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਲਦੀ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਵੇ।
ਅਨੇਨ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਸਯੁਗ੍ਮਕਮ੍ । ਤਤਃ ਕਾਮਾਃ ਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈ ਇਹ ਜਨ੍ਮਨਿ ।। ੬੧.
ਇਹ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਸਮੇਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣ ਤੇ, ਇਸੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਮਧਨੋ ਲਭਤੇ ਧਨਮ੍ । ਭ੍ਰष੍ਟਰਾਜ੍ਯੋ ਲਭੇਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ।। ੬੧.
ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਧਨ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਗਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।