ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਨੇਨ ਕਿਲ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਵਾਗ੍ਯਤਃ । ਦਤ੍ਤਮਾਤ੍ਰੇ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਾਨ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ ।। ੫੭.

ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਦਾਨ ਹੋਇਆ, ਮਨੁੱਖ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਆਤ੍ਰੇਯੇਣਾਪਿ ਸੋਮੇਨ ਕृਤਮੇਤਤ੍ ਪੁਰਾ ਨृਪ । ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਤੇ ਸਂਤੁष੍ਟਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਮਪਨੀਯਾਸ਼ੁ ਅਮृਤਾਖ੍ਯਾਂ ਕਲਾਂ ਦਦੌ ।। ੫੭.

ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਹ ਵਰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਆਤ੍ਰੇਯ ਸੋਮ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਖੁਦ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਰੋਗ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੀ ਕਲਾ ਦਿੱਤੀ।

ਤਾਂ ਕਲਾਂ ਸੋਮਰਾਜਾऽਸੌ ਤਪਸਾ ਲਬ੍ਧਵਾਨਿਤਿ । ਸੋਮਤ੍ਵਂ ਚਾਗਮਤ੍ ਸੋऽਸ੍ਯ ਓषਧੀਨਾਂ ਪਤਿਰ੍ਬਭੌ ।। ੫੭.

ਉਹ ਕਲਾ ਸੋਮ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸੋਮ ਬਣ ਗਿਆ ਤੇ ਜੜੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੋ ਗਿਆ।

ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਮਸ਼੍ਵਿਨੌ ਸੋਮਭੁਜੌ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਨृਪ । ਤੌ ਸ਼ੇषਵਿष੍ਣੂ ਵਿਖ੍ਯਾਤੌ ਮੁਖ੍ਯਪਕ੍ਸ਼ੌ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੫੭.

ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਸ਼ੇਸ਼ ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਮੁੱਖ ਪੱਖ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਨ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵ੍ਯਤਿਰਿਕ੍ਤਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਦੈਵਤਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ । ਨਾਮਭੇਦੇਨ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ।। ੫੭.

ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਨ! ਵਿਸ਼ਣੂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ; ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਹਰ ਥਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਅਤਃ ਪਰਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸੌਭਾਗ੍ਯਕਰਣਂ ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਸ਼੍ਰृਣੁ ਯੇਨਾਸ਼ੁ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਸਾਮੁਪਜਾਯਤੇ ।। ੫੮.

ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੁਣ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਵਰਤ ਸੁਣੋ ਜੋ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਰਤ ਨਾਲ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।'

ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਤृਤੀਯਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਤਃ । ਉਪਾਸਿਤਵ੍ਯਾ ਨਕ੍ਤੇਨ ਸ਼ੁਚਿਨਾ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਾ ।। ੫੮.

ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ ਨੂੰ, ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰਾ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲ ਕੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਸ਼੍ਰੀਕਂ ਚ ਹਰਿਂ ਪੂਜ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਂ ਵਾ ਚੋਮਯਾ ਸਹ । ਯਾ ਸ਼੍ਰੀਃ ਸਾ ਗਿਰਿਜਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਯੋ ਹਰਿਃ ਸ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ ।। ੫੮.

ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ ਹਰੀ ਦੀ ਜਾਂ ਉਮਾ ਨਾਲ ਰੁਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਹੀ ਗਿਰਿਜਾ ਆਖਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਹੀ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਚ ਪਠ੍ਯਤੇ । ਏਤਸ੍ਮਾਦਨ੍ਯਥਾ ਯਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰੂਤੇ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪृਥਕ੍ਤਯਾ ।। ੫੮.

ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਗੱਲ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰੇ, ਉਹ ਗਲਤ ਹੈ।

ਰੁਦ੍ਰੋ ਜਨਾਨਾਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਕਾਵ੍ਯਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍ । ਵਿष੍ਣੁਂ ਰੁਦ੍ਰਕृਤਂ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਗੌਰੀ ਨ ਤੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਤਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਨਾਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਕਾਵ੍ਯਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ ।। ੫੮.

ਜੇ ਕੋਈ ਆਖੇ ਕਿ ਰੁਦਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਂ ਕਾਵਿ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਰੁਦਰ ਨੇ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ, ਜਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਗੌਰੀ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਕਂ ਹਰਿਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਤਸ੍ਤਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ।। ੫੮.

ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ ਹਰੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰੋ।

ਗਮ੍ਭੀਰਾਯੇਤਿ ਪਾਦੌ ਤੁ ਸੁਭਗਾਯੇਤਿ ਵੈ ਕਟਿਮ੍ । ਉਦਰਂ ਦੇਵਦੇਵੇਤਿ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਯੇਤਿ ਵੈ ਮੁਖਮ੍ । ਵਾਚਸ੍ਪਤਯੇ ਚ ਸ਼ਿਰੋ ਰੁਦ੍ਰਾਯੇਤਿ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ ।। ੫੮.

ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ 'ਗੰਭੀਰ' ਆਖੋ, ਕਮਰ ਉੱਤੇ 'ਸੁਭਾਗ', ਪੇਟ ਉੱਤੇ 'ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ', ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ 'ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ', ਸਿਰ ਉੱਤੇ 'ਵਾਕ ਦੇ ਮਾਲਕ' ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ 'ਰੁਦਰ' ਆਖੋ।

ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮੇਧਾਵੀ ਵਿष੍ਣੁਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਹਰਂ ਵਾ ਗੌਰਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ।। ੫੮.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜਾਂ ਗੌਰੀ ਨਾਲ ਹਰਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਚੰਦਨ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ।

ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਹੋਮਂ ਕਾਰਯੇਨ੍ਮਧੁਸਰ੍ਪਿषਾ । ਤਿਲੈਃ ਸਹ ਮਹਾਰਾਜ ਸੌਭਾਗ੍ਯਪਤਯੇਤਿ ਚ ।। ੫੮.

ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਮਧੂ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ, ਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, 'ਸੌਭਾਗ੍ਯ ਦੇ ਮਾਲਕ' ਆਖ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰੋ।

ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਾਰਵਿਰਸਂ ਨਿਸ੍ਨੇਹਂ ਧਰਣੀਤਲੇ । ਗੋਧੂਮਾਨ੍ਨਂ ਤੁ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਕृष੍ਣੇਪ੍ਯੇਵਂ ਵਿਧਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਆषਾਢਾਦਿਦ੍ਵਿਤੀਯਾਂ ਤੁ ਪਾਰਣਂ ਤਤ੍ਰ ਭੋਜਨਮ੍ ।। ੫੮.

ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਲੂਣ, ਖਾਰ ਜਾਂ ਤੇਲ ਦੇ, ਗੇਂਹੂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਓ। ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੈ। ਆਢੀ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਵਰਤ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰੋ।

ਯਵਾਨ੍ਨਂ ਤੁ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕਾਦਿषੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਸ਼੍ਯਾਮਾਕਂ ਤਤ੍ਰ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਤ੍ਰੀਨ੍ ਮਾਸਾਨ੍ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ।। ੫੮.

ਫਿਰ, ਕਾਰਤਿਕ ਆਦਿ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਨ, ਜੌਂ ਜਾਂ ਸ਼ਿਆਮਕ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰੋ, ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ, ਨਿਯਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ।

ਤਤੋ ਮਾਘਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਨਰਾਧਿਪ । ਸੌਵਰ੍ਣਾਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ ਗੌਰੀਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਚੈਕਤ੍ਰ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ।। ੫੮.

ਫਿਰ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ ਨੂੰ, ਰਾਜਨ, ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗੌਰੀ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੀ ਇਕਠੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਏ।

ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਕਂ ਹਰਿਂ ਚਾਪਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ । ਤਤਸ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪਾਤ੍ਰਭੂਤੇ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੇ ।। ੫੮.

ਅਤੇ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ ਹਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵੀ ਬਣਾਏ। ਫਿਰ, ਉਹ ਪਾਤਰ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।

ਅਨ੍ਨੇਨ ਹੀਨੇ ਵੇਦਾਨਾਂ ਪਾਰਗੇ ਸਾਧੁਵਰ੍ਤਿਨਿ । ਸਦਾਚਾਰੇਤਿ ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਦਲ੍ਪਵਿਤ੍ਤੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ।। ੫੮.

ਜੇ ਭੋਜਨ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੂਰਤੀ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਸੱਚੇ ਵਿਅਕਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਧਨ ਘੱਟ ਹੋਵੇ।

षਡ੍ਭਿਃ ਪਾਤ੍ਰੈਰੁਪੇਤਂ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਏਕਂ ਮਧੁਮਯਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਘृਤਪੂਰਿਤਮ੍ ।। ੫੮.

ਛੇ ਪਾਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ: ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਦ, ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਘਿਉ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।

ਤृਤੀਯਂ ਤਿਲਤੈਲਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਗੁਡਸਂਯੁਤਮ੍ । ਪਞ੍ਚਮਂ ਲਵਣੈਃ ਪੂਰ੍ਣਂ षष੍ਠਂ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਸਂਯੁਤਮ੍ ।। ੫੮.

ਤੀਜੇ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਦਾ ਤੇਲ, ਚੌਥੇ ਵਿੱਚ ਗੁੜ, ਪੰਜਵੇਂ ਵਿੱਚ ਲੂਣ, ਛੇਵੇਂ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਭਰੋ।

ਏਤਾਨਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸੁਭਗੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਸ਼੍ਚ ਨਾਰੀ ਵਾ ਪੁਰੁषੋऽਪਿ ਵਾ ।। ੫੮.

ਇਹ ਪਾਤਰ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਜਨਮ ਤੱਕ ਨਰ ਜਾਂ ਨਾਰੀ ਸੋਭਾਵਾਨ ਤੇ ਦਿਖਣਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਅਥਾਵਿਘ੍ਨਕਰਂ ਰਾਜਨ੍ ਕਥਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵ ਮੇ । ਯੇਨ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਕृਤੇਨਾਪਿ ਨ ਵਿਘ੍ਨਮੁਪਜਾਯਤੇ ।। ੫੯.

ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੁਣ, ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਵੀ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।'

ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਮਾਸਿ ਗ੍ਰਹੀਤਵ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍ । ਨਕ੍ਤਾਹਾਰੇਣ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਿਲਾਨ੍ਨਂ ਪਾਰਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਤਦੇਵਾਗ੍ਨੌ ਤੁ ਹੋਤਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਚ ਤਦ੍ ਭਵੇਤ੍ ।। ੫੯.

ਰਾਜਨ, ਫੱਗਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਥ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਲੈਣਾ, ਤੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਚੌਲ ਖਾਣਾ ਪਾਰਣ ਸਮੇਂ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਭੋਜਨ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਚੈਤਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਪਞ੍ਚ ਮੇ ਤਥਾ । ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਗਜਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਾਪਯੇਤ੍ ।। ੫੯.

ਇਹ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਹਾਥੀ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਵਾ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਪਾਯਸੈਃ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਪਾਤ੍ਰੈਰੁਪੇਤਂ ਤੁ ਤਿਲੈਸ੍ਤਥਾ । ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਚੈਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨੈਰ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੫੯.

ਪੰਜ ਪਿਆਲਿਆਂ ਚਿੱਟੇ ਚੌਲਾਂ ਵਾਲਾ ਖੀਰ ਤੇ ਤਿਲ ਲੈ ਕੇ, ਜਦ ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹਯਮੇਧਸ੍ਯ ਵਿਘ੍ਨੇ ਤੁ ਸਂਜਾਤੇ ਸਗਰਃ ਪੁਰਾ । ਏਤਦੇਵ ਚਰਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਹਯਮੇਧਂ ਸਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ।। ੫੯.

ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਸਗਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘੋੜਾ-ਯੱਗ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇਹੀ ਵਰਤ ਕਰਕੇ, ਘੋੜਾ-ਯੱਗ ਸਫਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਦੇਵੇਨ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਨਿਘ੍ਨਤਾ ਪੁਰਾ । ਏਤਦੇਵ ਕृਤਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਤੇਨ ਪਾਤਿਤਮ੍ । ਮਯਾ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਪਿਬਤਾ ਏਤਦੇਵ ਕृਤਂ ਵ੍ਰਤਮ੍ ।। ੫੯.

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਰੁਦਰ ਦੇਵ ਨੇ ਜਦ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਇਹੀ ਵਰਤ ਕਰਕੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਡਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਪੀਤਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਅਨ੍ਯੈਰਪਿ ਮਹੀਪਾਲੈਰੇਤਦੇਵ ਕृਤਂ ਪੁਰਾ । ਤਪੋऽਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਜ੍ਞਾਨਕृਤੈਰ੍ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨਾਰ੍ਥੇ ਪਰਂਤਪ ।। ੫੯.

ਹੋਰ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਵਰਤ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸੀ।