ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਂ ਦੇਵਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜ । ਯੇਨ ਭੂਯਃ ਪੁਨਃ ਸ਼ੋਚ੍ਯਪਦਵੀਂ ਨੋ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਸਿ ।। ੫੫.

ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਓਟ ਲੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੁੜ ਕਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਂਗਾ।

ਯ ਇਦਂ ਸ਼੍ਰृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਮਾਨਵਃ । ਪਠੇਦ੍ ਯਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਦੋ ਭਵੇਤ੍ ।। ੫੫.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਸਵੇਰ ਉੱਠ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਮੁਕਤੀ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ੁਭਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਸ਼੍ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਜ੍ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ । ਸ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਦਂ ਚੇਹ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵੇਤੇ ਤਲ੍ਲਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ।। ੫੫.

ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭ ਵ੍ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਸਾਰੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਭੋਗ ਕੇ, ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਪਰਮ ਲੀਨਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਧਨ੍ਯਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯੇਨ ਸਦ੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ ਧਨ੍ਯ ਅਧਨ੍ਯੋऽਪਿ ਹਿ ਯੋ ਭਵੇਤ੍ ।। ੫੬.

ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ-ਵ੍ਰਤ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਾਗ ਰਹਿਤ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ ਯਾ ਤਿਥਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਿष੍ਣੁਮਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ।। ੫੬.

ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਨੂਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਯ ਪਾਦੌ ਤੁ ਅਗ੍ਨਯੇਤ੍ਯੁਦਰਂ ਤਥਾ । ਹਵਿਰ੍ਭੁਂਜਾਯ ਚ ਉਰੋ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦੇਤਿ ਵੈ ਭੁਜੋ ।। ੫੬.

ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਪੈਰ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਪੇਟ, ਹਵਿਰਭੁਜ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਅਤੇ ਦ੍ਰਵਿਨੋਦ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਸਂਵਰ੍ਤ੍ਤਾਯੇਤਿ ਚ ਸ਼ਿਰੋ ਜ੍ਵਲਨਾਯੇਤਿ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯੈਵਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ।। ੫੬.

ਸੰਵਰਤ ਨੂੰ ਸਿਰ, ਜਵਲਨ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਤਸ੍ਯੈਵ ਪੁਰਤਃ ਕੁਣ੍ਡਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਘਾਨਤਃ । ਹੋਮਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਏਭਿਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ।। ੫੬.

ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਬਣਾਕੇ, ਉਥੇ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਤਤਃ ਸਂਯਾਵਕਂ ਚਾਨ੍ਨਂ ਭੁਞ੍ਜੀਯਾਦ੍ ਘृਤਸਂਯੁਤਮ੍ । ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇऽਪ੍ਯੇਵਮੇਵ ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯਂ ਤੁ ਯਾਵਤਃ ।। ੫੬.

ਫਿਰ ਜੌਆਂ ਦਾ ਘੀ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਉਂ ਹੀ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਚੈਤ੍ਰਾਦਿषੁ ਚ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਪਾਯਸਂ ਸਘृਤਂ ਬੁਧਃ । ਸ਼੍ਰਾਵਣਾਦਿषੁ ਸਕ੍ਤੂਂਸ਼੍ਚ ਤਤਸ਼੍ਚੈਤਤ੍ ਸਮਾਪ੍ਯਤੇ ।। ੫੬.

ਚੈਤ੍ਰ ਆਦਿਕ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਘੀ ਵਾਲਾ ਖੀਰ ਖਾਵੇ। ਸਾਵਣ ਆਦਿਕ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤੂ ਖਾਵੇ। ਫਿਰ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਤੁ ਵ੍ਰਤੇ ਵਹ੍ਨਿਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ । ਰਕ੍ਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪਾਨੁਲੇਪਨਮ੍ ।। ੫੬.

ਜਦੋਂ ਵ੍ਰਤ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਸੋਨੇ ਦੀ ਅੱਗ ਬਣਾਵੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲਾਲ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਵੇ।

ਕੁਙ੍ਕੁਮੇਨ ਤਥਾ ਲਿਪ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਦੇਵਦੇਵ ਚ । ਸਰ੍ਵਾਵਯਵਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ।। ੫੬.

ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਨਾਲ ਹੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੂੰ, ਕੁੰਗੂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਾਵੇ।

ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਰਕ੍ਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗੇਨ ਚ । ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਤਂ ਦਾਪਯੇਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ।। ੫੬.

ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਲਾਲ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਉਸਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੇ।

ਧਨ੍ਯੋऽਸ੍ਮਿ ਧਨ੍ਯਕਰ੍ਮਾऽਸ੍ਮਿ ਧਨ੍ਯਚੇष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਧਨ੍ਯਵਾਨ੍ । ਧਨ੍ਯੇਨਾਨੇਨ ਚੀਰ੍ਣੇਨ ਵ੍ਰਤੇਨ ਸ੍ਯਾਂ ਸਦਾ ਸੁਖੀ ।। ੫੬.

ਮੈਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੇਰੀਆਂ ਕਿਰਤਾਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਮੈਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਨੂੰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਾਂ।

ਏਵਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰੇ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕੋਸ਼ਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸਦ੍ਯੋ ਧਨ੍ਯਤ੍ਵਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯੋऽਪਿ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਭਾਗ੍ਯਵਰ੍ਜਿਤਃ ।। ੫੬.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਭਾਗ ਨਾ ਵੀ ਹੋਣ।

ਇਹ ਜਨ੍ਮਨਿ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਚ ਪੁष੍ਕਲਮ੍ । ਅਨੇਨ ਕृਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੫੬.

ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹੀ, ਵੱਡਾ ਭਾਗ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।

ਪ੍ਰਾਗ੍ਜਨ੍ਮਜਨਿਤਂ ਪਾਪਮਗ੍ਨਿਰ੍ਦਹਤਿ ਤਸ੍ਯ ਹ । ਦਗ੍ਧੇ ਪਾਪੇ ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਇਹ ਜਨ੍ਮਨ੍ਯਸੌ ਭਵੇਤ੍ ।। ੫੬.

ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ, ਅੱਗ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਪਾਪ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਆਤਮਾ ਇਥੇ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਯੋऽਪੀਦਂ ਸ਼੍ਰृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਠੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਉਭੌ ਤਾਵਿਹ ਲੋਕੇ ਤੁ ਧਨ੍ਯੌ ਸਦ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਃ ।। ੫੬.

ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਗੱਲ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਦੂਜਾ ਜਣਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਸ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਧੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਚ ਵ੍ਰਤਂ ਚੈਤਚ੍ਚੀਰ੍ਣਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਧਨਦੇਨ ਪੁਰਾ ਕਲ੍ਪੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨੌ ਸ੍ਥਿਤੇਨ ਤੁ ।। ੫੬.

ਇਹ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੁਬੇਰ ਨੇ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਤ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਾਨ੍ਤਿਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪੁਰਾ ਸੋਮਃ ਕਾਨ੍ਤਿਮਾਨਭਵਤ੍ ਪੁਨਃ ।। ੫੭.

ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਾਂਤੀ ਵਰਤ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਸੀ।

ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼ਾਪੇਨ ਪੁਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਨਿਸ਼ਾਕਰਃ । ਏਤਚ੍ਚੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਸਦ੍ਯਃ ਕਾਨ੍ਤਿਮਾਨਭਵਤ੍ ਕਿਲ ।। ੫੭.

ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦੱਖ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਰੋਗ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸੀ; ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਿਆ।

ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਂ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਸਿਤੇ ਦਿਨੇ । ਨਕ੍ਤਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਯਤ੍ਨੇਨ ਅਰ੍ਚਯਨ੍ ਬਲਕੇਸ਼ਵਮ੍ ।। ੫੭.

ਹੇ ਰਾਜਨ! ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਦੂਜ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ ਅਤੇ ਬਲਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਬਲਦੇਵਾਯ ਪਾਦੌ ਤੁ ਕੇਸ਼ਵਾਯ ਸ਼ਿਰੋऽਰ੍ਚਯੇਤ੍ । ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮੇਧਾਵੀ ਵੈष੍ਣਵਂ ਰੂਪਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ।। ੫੭.

ਬਲਦੇਵ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪਰਸ੍ਵਰੂਪਂ ਸੋਮਾਖ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਕਲਂ ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਹਿ ਯਤ੍ । ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਘਂ ਦਾਪਯੇਦ੍ ਧੀਮਾਨ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ।। ੫੭.

ਉਸ ਦਿਨ, ਸੋਮ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦੇਵੇ।

ਨਮੋऽਸ੍ਤ੍ਵਮृਤਰੂਪਾਯ ਸਰ੍ਵੌषਧਿਨृਪਾਯ ਚ । ਯਜ੍ਞਲੋਕਾਧਿਪਤਯੇ ਸੋਮਾਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ।। ੫੭.

ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੂਪ ਹੈਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਯਜਨ ਦੇ ਲੋਕ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਸੋਮ! ਪਰਮਾਤਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ।

ਅਨੇਨੈਵ ਚ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ । ਰਾਤ੍ਰੌ ਸਵਿਪ੍ਰੋ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਯਵਾਨ੍ਨਂ ਸਘृਤਂ ਨਰਃ ।। ੫੭.

ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਜੌਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਘੀ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਫਾਲ੍ਗੁਨਾਦਿਚਤੁष੍ਕੇ ਤੁ ਪਾਯਸਂ ਭੋਜਯੇਚ੍ਛੁਚਿਃ । ਸ਼ਾਲਿਹੋਮਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਤੁ ਯਵੈਸ੍ਤਥਾ ।। ੫੭.

ਫਾਲਗੁਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਖੀਰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ, ਜੌਂ ਨਾਲ ਚਾਵਲ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਆषਾਢਾਦਿਚਤੁष੍ਕੇ ਤੁ ਤਿਲਹੋਮਂ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਤਦ੍ਵਤ੍ ਤਿਲਾਨ੍ਨਂ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਏष ਏਵ ਵਿਧਿਕ੍ਰਮਃ ।। ੫੭.

ਆਢ੍ਹ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਹੈ।

ਤਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਸ਼ਸ਼ਿਨਂ ਕृਤਰਾਜਤਮ੍ । ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਸਿਤਪੁष੍ਪਾਨੁਲੇਪਨਮ੍ । ਏਵਮੇਵ ਦ੍ਵਿਜਂ ਪੂਜ੍ਯ ਤਤਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍ ।। ੫੭.

ਫਿਰ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਬਣਿਆ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।