ਤਾਸ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਲਾਸਿਨ੍ਯੋ ਜਟਾਮੁਕੁਟਧਾਰਿਣਮ੍ । ਅਸ੍ਥਿਚਰ੍ਮਾਵਸ਼ੇषਂ ਤੁ ਛਤ੍ਰਦਣ੍ਡਕਪਾਲਿਨਮ੍ ।। ੫੪.
ਉਹ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਮੁਕੁਟ ਪਹਿਨੇ, ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਚਮੜੀ ਹੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਛਤਰੀ, ਦੰਡ ਤੇ ਖੋਪੜੀ ਫੜੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਦੇਵਾਸੁਰਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਂ ਕਲਹਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਂ ਤਪੋਯੁਕ੍ਤਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਸ੍ਤਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ ।। ੫੪.
ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਝਗੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਉਤਮ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਿਆ।
ਅਪ੍ਸਰਸ ਊਚੁਃ । ਭਗਵਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤਨਯ ਭਰ੍ਤृਕਾਮਾ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ਚ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਨੋ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਤ੍ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਨਃ ।। ੫੪.
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਨਾਰਾਇਣ ਸਾਡੇ ਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ?'
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ । ਪ੍ਰਣਾਮਪੂਰ੍ਵਕਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਹਿਤਃ ਸ਼ੁਭਃ । ਸ ਚ ਮੇ ਨ ਕृਤੋ ਗਰ੍ਵਾਦ੍ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਯੌਵਨਸ੍ਮਯਾਤ੍ ।। ੫੪.
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹਰ ਥਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਗਰੂਰ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।'
ਤਥਾਪਿ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਯਨ੍ਨਾਮਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ । ਭਵਤੀਭਿਸ੍ਤਥਾ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਭਵਤ੍ਵਿਤਿ ਹਰਿਃ ਕृਤਃ । ਤਨ੍ਨਾਮੋਚ੍ਚਾਰਣਾਦੇਵ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੫੪.
'ਫਿਰ ਵੀ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਨਾਮ ਤੁਸੀਂ ਲਿਆ, ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਪਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹਰੀ ਤੁਹਾਡਾ ਪਤੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਕੇਵਲ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।'
ਇਦਾਨੀਂ ਕਥਯਾਮ੍ਯਾਸ਼ੁ ਵ੍ਰਤਂ ਯੇਨ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਵਰਦਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭਰ੍ਤृਤ੍ਵਂ ਚ ਨਿਯਚ੍ਛਤਿ ।। ੫੪.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਵਰਤ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਰੀ ਆਪ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਤੀ ਹੋਣ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ । ਵਸਨ੍ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਯਾ ਭਵੇਚ੍ਛੁਭਾ । ਤਸ੍ਯਾਮੁਪੋष੍ਯ ਵਿਧਿਵਨ੍ ਨਿਸ਼ਾਯਾਂ ਹਰਿਮਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍ ।। ੫੪.
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਵਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।'
ਪਰ੍ਯਙ੍ਕਾਸ੍ਤਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਯੁਤਂ ਰੌਪ੍ਯਂ ਹਰਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ ।। ੫੪.
ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਚਿੱਟੀ ਚਾਦਰ ਜਾਂ ਵਿਛੌਣਾ ਬਿਛਾ ਕੇ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਕਸ਼ ਬਣੇ ਹੋਣ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਹਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਤਤਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਮਣ੍ਡਪਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ । ਨृਤ੍ਯਵਾਦਿਤ੍ਰਗੇਯੈਸ਼੍ਚ ਜਾਗਰਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਯੇਤ੍ ।। ੫੪.
ਫਿਰ, ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੰਡਪ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਥੇ ਨਾਚ-ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਨੋਭਵਾਯੇਤਿ ਸ਼ਿਰ ਅਨਙ੍ਗਾਯੇਤਿ ਵੈ ਕਟਿਮ੍ । ਕਾਮਾਯ ਬਾਹੁਮੂਲੇ ਤੁ ਸੁਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਯੇਤਿ ਚੋਦਰਮ੍ ।। ੫੪.
ਸਿਰ ਉੱਤੇ 'ਮਨੋਭਾਵ ਲਈ', ਕਮਰ ਉੱਤੇ 'ਅਨੰਗ ਲਈ', ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਨੀਵੇਂ 'ਕਾਮ ਲਈ', ਤੇ ਪੇਟ ਉੱਤੇ 'ਚੰਗੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਲਈ' ਆਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਮਥਾਯੇਤਿ ਪਾਦੌ ਤੁ ਹਰਯੇਤਿ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਪੁष੍ਪੈਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਮਲ੍ਲਿਕਾਜਾਤਿਭਿਸ੍ਤਥਾ ।। ੫੪.
ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ 'ਮਨਮਥ ਲਈ', ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ 'ਹਰੀ ਲਈ', ਅਤੇ ਮੱਲਿਕਾ ਆਦਿਕ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚਤੁਰ ਆਦਾਯ ਇਕ੍ਸ਼ੁਦਣ੍ਡਾਨ੍ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਨ੍ । ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣਤੋ ਨृਪ ।। ੫੪.
ਫਿਰ, ਚਾਰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਇੱਖ ਦੀਆਂ ਲਾਠੀਆਂ ਲੈ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤੁ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਵੈ । ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਯੁਕ੍ਤਾਯ ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਙ੍ਗਾਯ ਧੀਮਤੇ ।। ੫੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਉਹਨਾਂ ਲਾਠੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਪੂਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪੂਜ੍ਯ ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ ਸਮਾਪਯੇਤ੍ । ਏਵਂ ਕृਤੇ ਤਥਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਵੋ ਭਵਿਤਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ।। ੫੪.
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪਤੀ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।
ਅਕृਤ੍ਵਾ ਮਤ੍ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਤੁ ਪृष੍ਟੋ ਗਰ੍ਵੇਣ ਸ਼ੋਭਨਾਃ । ਅਵਮਾਨਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਯਂ ਵਿਪਾਕੋ ਵੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੫੪.
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਇਸ ਬੇਅਦਬੀ ਦਾ ਫਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੋਗਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਸਰਸਿ ਅष੍ਟਾਵਕ੍ਰੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਤਸ੍ਯੋਪਹਾਸਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਾਪਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਥ ਸ਼ੋਭਨਾਃ ।। ੫੪.
ਇਸੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਅਸ਼ਟਾਵਕ੍ਰ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਹੰਸੀ ਉਡਾਓਗੀਆਂ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵੇਗਾ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਆਂ।
ਵ੍ਰਤੇਨਾਨੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪਤਿਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾऽਭਿਮਾਨਤਃ । ਅਵਮਾਨੇऽਪਹਰਣਂ ਗੋਪਾਲੈਰ੍ਵੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਪੁਰਾ ਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਚ ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਦੇਵੋ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੫੪.
ਇਸ ਵਰਤ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪਾ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਵਲੋਂ ਗੋਪਾਂ ਵਲੋਂ ਅਪਮਾਨ ਤੇ ਚੋਰੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਹੀ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਦੇਵਰ੍षਿਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਨਾਰਦਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ । ਤਾ ਅਪ੍ਯੇਤਦ੍ ਵ੍ਰਤਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੁष੍ਟਸ਼੍ਚਾਸਾਂ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਿਃ ।। ੫੪.
ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਤੁਰੰਤ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਹਰੀ ਆਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਸ਼੍ਰृਣੁ ਰਾਜਨ੍ ਮਹਾਭਾਗ ਵ੍ਰਤਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਯੇਨ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ਼ੁਭੇਨੈਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੫੫.
ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਵਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਵਰਤ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇऽਥ ਮਾਸੇ ਤੁ ਪ੍ਰਥਮਾਹ੍ਨਾਤ੍ ਸਮਾਰਭੇਤ੍ । ਏਕਭਕ੍ਤਂ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯਾਵਤ੍ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਦਸ਼ਮੀ ਤਿਥਿਃ ।। ੫੫.
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਪੱਖ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਆਉਣ ਤੱਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਮਰ੍ਚ੍ਯ ਚ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਦ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਪਕ੍ਸ਼ਤੋ ਨृਪ ।। ੫੫.
ਫਿਰ ਦਸਵੀਂ ਨੂੰ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਨਿਯਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਤਾਮਪ੍ਯੇਵਮੁषਿਤ੍ਵਾ ਚ ਯਵਾਨ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਾਪਯੇਤ੍ । ਕृष੍ਣਾਯੇਤਿ ਹਰਿਰ੍ਵਾਚ੍ਯੋ ਦਾਨੇ ਹੋਮੇ ਤਥਾਰ੍ਚ੍ਚਨੇ ।। ੫੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਯਵ (ਜੌ) ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਹਨ ਤੇ ਦਾਨ, ਹੋਮ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਲਈ' ਆਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯਮਥੈਵਂ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਪਿਤ੍ਵਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ । ਚੈਤ੍ਰਾਦਿषੁ ਪੁਨਸ੍ਤਦ੍ਵਦੁਪੋष੍ਯ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸੁਧੀਃ । ਸਕ੍ਤੁਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਿਰਣ੍ਯਾਨਿ ਦਾਪਯੇਤ੍ ।। ੫੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਚੈਤ੍ਰ ਤੋਂ ਮੁੜ ਇਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਿਆਣੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤੂ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ ਤੇ ਸੋਨਾ ਦੇਣ।
ਸ਼੍ਰਾਵਣਾਦਿषੁ ਮਾਸੇषੁ ਤਦ੍ਵਚ੍ਛਾਲਿਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ । ਤ੍ਰਿषੁ ਮਾਸੇषੁ ਯਾਵਚ੍ਚ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕਸ੍ਯਾਦਿਰਾਗਤਃ ।। ੫੫.
ਸਾਵਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਆਉਣ ਤੱਕ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਵਲ ਦਾਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤਮਪ੍ਯੇਵਂ ਕ੍ਸ਼ਪਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਸਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ।। ੫੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਦਸਵੀਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਕਲ੍ਪਂ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਾਰਯੇਤ੍ ਪृਥਿਵੀਂ ਨृਪ ।। ੫੫.
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਿਯਤ ਕਰਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਕਾਞ੍ਚਨਾਙ੍ਗਾਂ ਚ ਪਾਤਾਲਕੁਲਪਰ੍ਵਤਸਂਯੁਤਾਮ੍ । ਭੂਮਿਨ੍ਯਾਸਵਿਧਾਨੇਨ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ ਤਾਂ ਹਰੇਃ ਪੁਰਃ ।। ੫੫.
ਸੋਨੇ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਾਤਾਲ ਤੇ ਪਰਬਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਚ੍ਛਨ੍ਨਾਂ ਸਰ੍ਵਬੀਜਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ । ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਦਤ੍ਤੇਤਿ ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨੈਰ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ।। ੫੫.
ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਬੀਜਾਂ ਸਮੇਤ, 'ਪ੍ਰਿਯਦੱਤਾ' ਆਖ ਕੇ, ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ।
ਜਾਗਰਂ ਤਤ੍ਰ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤੁ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ । ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਂ ਸਂਖ੍ਯਯਾ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿ ਯਾਵਤਃ ।। ੫੫.
ਉਥੇ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਵੇਰੇ, ਮੁੜ, ਚੋਣ ਕਰਕੇ, ਚੌਵੀ ਤੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਤੇषਾਂ ਏਕੈਕਸ਼ੋ ਗਾਂ ਚ ਅਨਡ੍ਵਾਹਂ ਚ ਦਾਪਯੇਤ੍ । ਏਕੈਕਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਅਙ੍ਗੁਲੀਯਕਮੇਵ ਚ ।। ੫੫.
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ, ਇਕ ਗਾਂ, ਇਕ ਬਲਦ, ਇਕ ਜੋੜਾ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਇਕ ਅੰਗੂਠੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।