ਏਵਂ ਕृਤੇ ਸ਼ਰੀਰਂ ਤੁ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸ੍ਵਕੀਯਮੇਵਾਕਸ੍ਯਾਨ੍ਤਃ ਪਿਤਰਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ ।। ੫੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਸੀ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤ੍ਰਸਰੇਣੁਸਮਂ ਮੂਰ੍ਤ੍ਯਾ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਤੁषੁ । ਸਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਂ ਹਰ੍षਂ ਉਭੇ ਵਿਸਸ੍ਵਰਾਰ੍ਤ੍ਤਵਿਤ੍ ।। ੫੩.
ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤਿ ਧੂੜ ਦੇ ਰੇੜੇ ਵਾਂਗ ਛੋਟੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰਹੀ। ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉੱਚਾ ਸੁਖ ਪਾਇਆ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਵਂਵਿਧੋऽਸੌ ਪੁਰੁषਃ ਸ੍ਵਰਨਾਮਾ ਮਹਾਤਪਾਃ । ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਖ੍ਯਂ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਖ੍ਯਂ ਸ਼ਿਰੋ ਮਹਤ੍ ।। ੫੩.
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤਿ 'ਪ੍ਰਵ੍ਰਿੱਤੀ' ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਿਰ 'ਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ' ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਾਦੇਵ ਤਸ੍ਯਾਸ਼ੁ ਕਥਯਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ । ਸਂਭੂਤਿਰਭਵਦ੍ ਰਾਜਨ੍ ਵਿਵृਤ੍ਤੇਸ੍ਤ੍ਵੇष ਏਵ ਤੁ ।। ੫੩.
ਇਸੇ ਕਹਾਣੀ ਤੋਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਤਪੱਤੀ ਹੋਈ। ਪਰ ਵਿਗਣ ਤੋਂ, ਇਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏषੇਤਿਹਾਸਃ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਯ ਇਮਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਕਰ੍ਮਪਰੋ ਭਵੇਤ੍ ।। ੫੩.
ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਥਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵ ਉਵਾਚ । ਵਿਜ੍ਞਾਨੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਕਾਮਸ੍ਯ ਕ ਆਰਾਧ੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜ । ਕਥਂ ਚਾਰਾਧ੍ਯਤੇऽਸੌ ਹਿ ਏਤਦਾਖ੍ਯਾਹਿ ਮੇ ਦ੍ਵਿਜ ।। ੫੪.
ਭਦਰਾਸ਼ਵ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਦਵਿਜ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਕੌਣ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਤੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਵਿष੍ਣੁਰੇਵ ਸਦਾਰਾਧ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਰਪਿ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਤਸ੍ਯੋਪਾਯਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੇਨਾਸੌ ਵਰਦੋ ਭਵੇਤ੍ ।। ੫੪.
ਅਗਸਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਿਰਫ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰਹਸ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਮਨੁਜਾਂਸ੍ਤਥਾ । ਨਾਰਾਯਣਃ ਪਰੋ ਦੇਵਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਨ ਸੀਦਤਿ ।। ੫੪.
ਸਭ ਦੇਵਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ਼ ਨਾਰਾਇਣ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ। ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਡਿੱਗਦਾ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਚ ਪੁਰਾ ਰਾਜਨ੍ ਨਾਰਦੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਕਥਿਤਂ ਤੁष੍ਟਿਦਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵ੍ਰ੍ਤਮਪ੍ਸਰਸਾਂ ਤਥਾ ।। ੫੪.
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਰਦ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਕ ਵਰਤ ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਲਈ ਵੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਨਾਰਦਸ੍ਤੁ ਪੁਰਾ ਕਲ੍ਪੇ ਗਤਵਾਨ੍ ਮਾਨਸਂ ਸਰਃ । ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰ ਚਜਾਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਸਰ੍ਵਮਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਮ੍ ।। ੫੪.
ਇੱਕ ਵਾਰ ਪੁਰਾਣੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਨਾਰਦ ਜੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਮਾਨਸਰੋਵਰ ਗਏ, ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਾਸ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਲਾਸਿਨ੍ਯੋ ਜਟਾਮੁਕੁਟਧਾਰਿਣਮ੍ । ਅਸ੍ਥਿਚਰ੍ਮਾਵਸ਼ੇषਂ ਤੁ ਛਤ੍ਰਦਣ੍ਡਕਪਾਲਿਨਮ੍ ।। ੫੪.
ਉਹ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਮੁਕੁਟ ਪਹਿਨੇ, ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਚਮੜੀ ਹੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਛਤਰੀ, ਦੰਡ ਤੇ ਖੋਪੜੀ ਫੜੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਦੇਵਾਸੁਰਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਂ ਕਲਹਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਂ ਤਪੋਯੁਕ੍ਤਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਸ੍ਤਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ ।। ੫੪.
ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਝਗੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਉਤਮ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਿਆ।
ਅਪ੍ਸਰਸ ਊਚੁਃ । ਭਗਵਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤਨਯ ਭਰ੍ਤृਕਾਮਾ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ਚ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਨੋ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਤ੍ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਨਃ ।। ੫੪.
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਨਾਰਾਇਣ ਸਾਡੇ ਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ?'
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ । ਪ੍ਰਣਾਮਪੂਰ੍ਵਕਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਹਿਤਃ ਸ਼ੁਭਃ । ਸ ਚ ਮੇ ਨ ਕृਤੋ ਗਰ੍ਵਾਦ੍ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਯੌਵਨਸ੍ਮਯਾਤ੍ ।। ੫੪.
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹਰ ਥਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਗਰੂਰ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।'
ਤਥਾਪਿ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਯਨ੍ਨਾਮਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ । ਭਵਤੀਭਿਸ੍ਤਥਾ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਭਵਤ੍ਵਿਤਿ ਹਰਿਃ ਕृਤਃ । ਤਨ੍ਨਾਮੋਚ੍ਚਾਰਣਾਦੇਵ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੫੪.
'ਫਿਰ ਵੀ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਨਾਮ ਤੁਸੀਂ ਲਿਆ, ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਪਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹਰੀ ਤੁਹਾਡਾ ਪਤੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਕੇਵਲ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।'
ਇਦਾਨੀਂ ਕਥਯਾਮ੍ਯਾਸ਼ੁ ਵ੍ਰਤਂ ਯੇਨ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਵਰਦਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭਰ੍ਤृਤ੍ਵਂ ਚ ਨਿਯਚ੍ਛਤਿ ।। ੫੪.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਵਰਤ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਰੀ ਆਪ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਤੀ ਹੋਣ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ । ਵਸਨ੍ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਯਾ ਭਵੇਚ੍ਛੁਭਾ । ਤਸ੍ਯਾਮੁਪੋष੍ਯ ਵਿਧਿਵਨ੍ ਨਿਸ਼ਾਯਾਂ ਹਰਿਮਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍ ।। ੫੪.
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਵਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।'
ਪਰ੍ਯਙ੍ਕਾਸ੍ਤਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਯੁਤਂ ਰੌਪ੍ਯਂ ਹਰਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ ।। ੫੪.
ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਚਿੱਟੀ ਚਾਦਰ ਜਾਂ ਵਿਛੌਣਾ ਬਿਛਾ ਕੇ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਕਸ਼ ਬਣੇ ਹੋਣ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਹਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਤਤਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਮਣ੍ਡਪਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ । ਨृਤ੍ਯਵਾਦਿਤ੍ਰਗੇਯੈਸ਼੍ਚ ਜਾਗਰਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਯੇਤ੍ ।। ੫੪.
ਫਿਰ, ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੰਡਪ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਥੇ ਨਾਚ-ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਨੋਭਵਾਯੇਤਿ ਸ਼ਿਰ ਅਨਙ੍ਗਾਯੇਤਿ ਵੈ ਕਟਿਮ੍ । ਕਾਮਾਯ ਬਾਹੁਮੂਲੇ ਤੁ ਸੁਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਯੇਤਿ ਚੋਦਰਮ੍ ।। ੫੪.
ਸਿਰ ਉੱਤੇ 'ਮਨੋਭਾਵ ਲਈ', ਕਮਰ ਉੱਤੇ 'ਅਨੰਗ ਲਈ', ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਨੀਵੇਂ 'ਕਾਮ ਲਈ', ਤੇ ਪੇਟ ਉੱਤੇ 'ਚੰਗੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਲਈ' ਆਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਮਥਾਯੇਤਿ ਪਾਦੌ ਤੁ ਹਰਯੇਤਿ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਪੁष੍ਪੈਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਮਲ੍ਲਿਕਾਜਾਤਿਭਿਸ੍ਤਥਾ ।। ੫੪.
ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ 'ਮਨਮਥ ਲਈ', ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ 'ਹਰੀ ਲਈ', ਅਤੇ ਮੱਲਿਕਾ ਆਦਿਕ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚਤੁਰ ਆਦਾਯ ਇਕ੍ਸ਼ੁਦਣ੍ਡਾਨ੍ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਨ੍ । ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣਤੋ ਨृਪ ।। ੫੪.
ਫਿਰ, ਚਾਰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਇੱਖ ਦੀਆਂ ਲਾਠੀਆਂ ਲੈ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤੁ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਵੈ । ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਯੁਕ੍ਤਾਯ ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਙ੍ਗਾਯ ਧੀਮਤੇ ।। ੫੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਉਹਨਾਂ ਲਾਠੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਪੂਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪੂਜ੍ਯ ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ ਸਮਾਪਯੇਤ੍ । ਏਵਂ ਕृਤੇ ਤਥਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਵੋ ਭਵਿਤਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ।। ੫੪.
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪਤੀ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।
ਅਕृਤ੍ਵਾ ਮਤ੍ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਤੁ ਪृष੍ਟੋ ਗਰ੍ਵੇਣ ਸ਼ੋਭਨਾਃ । ਅਵਮਾਨਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਯਂ ਵਿਪਾਕੋ ਵੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੫੪.
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਇਸ ਬੇਅਦਬੀ ਦਾ ਫਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੋਗਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਸਰਸਿ ਅष੍ਟਾਵਕ੍ਰੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਤਸ੍ਯੋਪਹਾਸਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਾਪਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਥ ਸ਼ੋਭਨਾਃ ।। ੫੪.
ਇਸੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਅਸ਼ਟਾਵਕ੍ਰ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਹੰਸੀ ਉਡਾਓਗੀਆਂ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵੇਗਾ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਆਂ।
ਵ੍ਰਤੇਨਾਨੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪਤਿਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾऽਭਿਮਾਨਤਃ । ਅਵਮਾਨੇऽਪਹਰਣਂ ਗੋਪਾਲੈਰ੍ਵੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਪੁਰਾ ਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਚ ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਦੇਵੋ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੫੪.
ਇਸ ਵਰਤ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪਾ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਵਲੋਂ ਗੋਪਾਂ ਵਲੋਂ ਅਪਮਾਨ ਤੇ ਚੋਰੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਹੀ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਦੇਵਰ੍षਿਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਨਾਰਦਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ । ਤਾ ਅਪ੍ਯੇਤਦ੍ ਵ੍ਰਤਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੁष੍ਟਸ਼੍ਚਾਸਾਂ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਿਃ ।। ੫੪.
ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਤੁਰੰਤ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਹਰੀ ਆਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ । ਸ਼੍ਰृਣੁ ਰਾਜਨ੍ ਮਹਾਭਾਗ ਵ੍ਰਤਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਯੇਨ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ਼ੁਭੇਨੈਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੫੫.
ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਵਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਵਰਤ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇऽਥ ਮਾਸੇ ਤੁ ਪ੍ਰਥਮਾਹ੍ਨਾਤ੍ ਸਮਾਰਭੇਤ੍ । ਏਕਭਕ੍ਤਂ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯਾਵਤ੍ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਦਸ਼ਮੀ ਤਿਥਿਃ ।। ੫੫.
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਪੱਖ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਆਉਣ ਤੱਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।