ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਨਮੋ ਰਾਮਾਭਿਰਾਮਾਯ ਪਾਦੌ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ । ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਾਯੇਤਿ ਕਟਿਂ ਧृਤਵਿਸ਼੍ਵਾਯ ਚੋਦਰਮ੍ ।। ੪੫.

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 'ਰਾਮ, ਜੋ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਆਖ ਕੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਫਿਰ 'ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ' ਆਖ ਕੇ ਕਮਰ ਦੀ ਤੇ 'ਸਭ ਕੁਝ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ' ਆਖ ਕੇ ਪੇਟ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਉਰਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਯੇਤਿ ਕਣ੍ਠਂ ਸਂਵਰ੍ਤ੍ਤਕਾਯ ਚ । ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਧਾਰਿਣੇ ਬਾਹੂ ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾऽਬ੍ਜਰਥਾਙ੍ਗਕੌ ।। ੪੫.

'ਸੰਵਤਸਰ' ਆਖ ਕੇ ਛਾਤੀ ਦੀ, 'ਸੰਵਰਤਕ' ਆਖ ਕੇ ਗਲੇ ਦੀ, 'ਸਾਰੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੇ ਧਾਰੀ' ਆਖ ਕੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਕਮਲ-ਰਥ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਿਰਸੇऽਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪ੍ਰਾਗੁਕ੍ਤਂ ਕੁਮ੍ਭਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ ।। ੪੫.

ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਦੱਸਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਘੜਾ ਉਥੇ ਰੱਖੇ।

ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਦ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਚ੍ਛਨ੍ਨੌ ਸੌਵਰ੍ਣੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ । ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਤੌ । ਦਾਤਵ੍ਯੌ ਮਨਸਾ ਕਾਮਮੀਹਤਾ ਪੁਰੁषੇਣ ਤੁ ।। ੪੫.

ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੋ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।

ਅਪੁਤ੍ਰੇਣ ਪੁਰਾ ਪृष੍ਟੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਦਸ਼ਰਥੇਨ ਚ । ਪੁਤ੍ਰਕਾਮਪਰਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਵਸਿष੍ਠਃ ਪਰਮਾਰ੍ਚਿਤਃ ।। ੪੫.

ਇਕ ਵਾਰ ਦਸ਼ਰਥ ਰਾਜਾ, ਜਦ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਹ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਪੁੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਖਾਸ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।

ਇਦਮੇਵ ਵਿਧਾਨਂ ਤੁ ਕਥਯਾਮਾਸ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਪ੍ਰਾਗ੍ਰਹਸ੍ਯਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ ਰਾਜਾ ਕृਤਵਾਨਿਦਮ੍ ।। ੪੫.

ਉਸ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇ ਨੇ ਇਹੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ।

ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਵਯਂ ਜਜ੍ਞੇ ਰਾਮਨਾਮਾ ਸੁਤੋ ਬਲੀ । ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਧਾ ਸੋऽਵ੍ਯਯੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਰਿਤੁष੍ਟੋ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਏਤਦੈਹਿਕਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪਾਰਤ੍ਰਿਕਮਤਃ ਸ਼੍ਰृਣੁ ।। ੪੫.

ਉਸਦਾ ਪੁੱਤ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਰਾਮ ਨਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤ ਸੀ। ਅਵਿਨਾਸੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਹੁਣ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਦਾ ਸੁਣ।

ਤਾਵਦ੍ ਭੋਗਾਨ੍ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸਂਸ੍ਥੋ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾ ਦਸ਼ ਚ ਦ੍ਵਿਦ੍ਵਿਸਂਖ੍ਯਾ । ਅਤੀਤਕਾਲੇ ਪੁਨਰੇਤ੍ਯ ਮਰ੍ਤ੍ਤ੍ਯੋ ਭਵੇਤ ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਯਜ੍ਞਯਾਜੀ । ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਚ ਤਸ੍ਯ ਪੁਂਸਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਲਂ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ ।। ੪੫.

ਉਹ ਇੰਨਾ ਸਮਾਂ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਦਸ ਇੰਦਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੋ ਗੁਣਾ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਕੇ ਜੰਮਦਾ ਤੇ ਸੌ ਯਗ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਉਵਾਚ । ਆषਾਢੇऽਪ੍ਯੇਵਮੇਵਂ ਤੁ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਨਰਃ । ਅਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਪਰਮਂ ਦੇਵਂ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈਰਨੇਕਸ਼ਃ ।। ੪੬.

ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਆਢੀ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਪਾਦੌ ਤੁ ਕਟਿਂ ਸਂਕਰ੍षਣਾਯ ਚ । ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਯੇਤਿ ਜਠਰਂ ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਾਯ ਵੈ ਉਰਃ ।। ੪੬.

ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਚਰਨ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਲਈ ਕਮਰ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਲਈ ਪੇਟ ਅਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਲਈ ਛਾਤੀ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ।

ਚਕ੍ਰਪਾਣਯੇਤਿ ਭੁਜੌ ਕਣ੍ਠਂ ਭੂਪਤਯੇ ਤਥਾ । ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰੌ ਤੁ ਪੁਰੁषਾਯੇਤਿ ਵੈ ਸ਼ਿਰਃ ।। ੪੬.

ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ, ਭੂਪਤੀ ਨੂੰ ਗਲ੍ਹ, ਆਪਣੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚੱਕਰ, ਅਤੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਸਿਰ ਅਰਪਣ ਕਰੋ।

ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮੇਧਾਵੀ ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਤ੍ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਘਟਮ੍ । ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਤਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ । ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਵ੍ਯੂਹਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ ।। ੪੬.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਘੜਾ ਰੱਖੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਚੌਥੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖੇ।

ਤਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਾਨੇਨ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਤ੍ ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵੇਦਵਾਦਿਨਿ ਸੁਵ੍ਰਤੇ । ਏਵਂ ਨਿਯਮਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਮੇ ।। ੪੬.

ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣ, ਜੋ ਇਹ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਉਸਦਾ ਪੂਣ।

ਵਸੁਦੇਵੋऽਭਵਦ੍ ਰਾਜਾ ਯਦੁਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ । ਦੇਵਕੀ ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤੁ ਸਮਾਨਵ੍ਰਤਧਾਰਿਣੀ ।। ੪੬.

ਵਾਸੁਦੇਵ ਯਦੁ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇਵਕੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਵਰਗੇ ਹੀ ਵਰਤ ਰੱਖਦੀ ਸੀ।

ਸਾ ਤ੍ਵਪੁਤ੍ਰਾऽਭਵਤ੍ ਸਾਧ੍ਵੀ ਪਤਿਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾ । ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਨਾਰਦੋऽਭ੍ਯਗਮਦ੍ ਗृਹਮ੍ ।। ੪੬.

ਉਹ ਸੁਤੀਵ, ਪਤੀ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ, ਪਰ ਪੁੱਤਰ ਰਹਿਤ ਸੀ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਆਏ।

ਵਸੁਦੇਵੇਨਾਸੌ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਿਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਵਸੁਦੇਵ ਸ਼੍ਰੁਣੁष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਮਮਾਨਘ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਾਂ ਚ ਕਥਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਗਤੋऽਸ੍ਮਿ ਤਵਾਨ੍ਤਿਕਮ੍ ।। ੪੬.

ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਵਾਸੁਦੇਵ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਸੁਣ। ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਤੁਰੰਤ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।'

ਪृਥਿਵੀ ਦੇਵਸਮਿਤੌ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਯਦੂਤ੍ਤਮ । ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਜਲ੍ਪਤੀ ਭਾਰਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਊਹਿਤੁਂ ਸੁਰਾਃ ।। ੪੬.

ਹੇ ਯਦੂਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭਾਰ ਨਹੀਂ ਝੱਲ ਸਕਦੇ।

ਸੌਭਕਂਸਜਰਾਸਨ੍ਧਾਃ ਪੁਨਰ੍ਨਰਕ ਏਵ ਚ । ਕੁਰੁਪਾਞ੍ਚਾਲਭੋਜਾਸ਼੍ਚ ਬਲਿਨੋ ਦਾਨਵਾਃ ਸੁਰਾਃ । ਪੀਡਯਨ੍ਤਿ ਸਮੇਤਾ ਮਾਂ ਤਾਨ੍ ਹਨਧ੍ਵਂ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ।। ੪੬.

ਸੌਭ, ਕੰਸ, ਜਰਾਸੰਧ, ਨਰਕ, ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਕੁਰੂ, ਪਾਂਚਾਲ, ਭੋਜ ਤੇ ਦਾਨਵ — ਇਹ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਤੇ ਦੇਵਾ ਨਾਰਾਯਣਂ ਗਤਾਃ । ਮਨਸਾ ਸ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਬਭੌ ।। ੪੬.

ਧਰਤੀ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਕੋਲ ਗਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ।

ਉਵਾਚ ਚ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ੍ਵਯਂ ਕਾਰ੍ਯਮਿਦਂ ਸੁਰਾਃ । ਸਾਧਯਾਮਿ ਨ ਸਨ੍ਦੇਹੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਮਨੁष੍ਯਵਤ੍ ।। ੪੬.

ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਹ ਕੰਮ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਵਾਂਗਾ।'

ਕਿਂਤ੍ਵਾषਾਢੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯਾ ਨਾਰੀ ਸਹ ਭਰ੍ਤ੍ਤृਣਾ । ਉਪੋष੍ਯਤਿ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਤਸ੍ਯਾ ਗਰ੍ਭੇ ਭਵਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੬.

ਪਰ ਆਢੀ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿਚ, ਜਿਹੜੀ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਸਮੇਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇਗੀ, ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤੋ ਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਂ ਚਾਹਮਿਹਾਗਤਃ । ਉਪਦਿष੍ਟਂ ਤੁ ਭਵਤੋ ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਉਪੋष੍ਯ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਹਭਾਰ੍ਯੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੪੬.

ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਮੈਂ ਖੁਦ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੁੱਤਰ ਰਹਿਤ ਨੂੰ, ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਏਤਾਂ ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਤਥਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ । ਮਹਤੀਂ ਚ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ।। ੪੬.

ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਇਹ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪਾਈ।

ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਸ਼੍ਰਿਯਂ ਸੋऽਥ ਗਤਃ ਪਰਮਿਕਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਏष ਤੇ ਵਿਧਿਰੁਦ੍ਦਿष੍ਟ ਆषਾਢੇ ਮਾਸਿ ਵੈ ਮੁਨੇ ।। ੪੬.

ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਅਖੀਰ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇਹ ਆਢੀ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਯਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਉਵਾਚ । ਸ਼੍ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਤੁ ਮਾਸਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ । ਅਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਪਰਮਂ ਦੇਵਂ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈਰ੍ਜਨਾਰ੍ਨਮ੍ ।। ੪੭.

ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿਚ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਦਾਮੋਦਰਾਯ ਪਾਦੌ ਤੁ ਹृषੀਕੇਸ਼ਾਯ ਵੈ ਕਟਿਮ੍ । ਸਨਾਤਨੇਤਿ ਜਠਰਮੁਰਃ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਧਾਰਿਣੇ ।। ੪੭.

ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਚਰਨ, ਹਰੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਕਮਰ, ਸਨਾਤਨ ਨੂੰ ਪੇਟ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ।

ਚਕ੍ਰਪਾਣਯੇਤਿ ਭੁਜੌ ਕਣ੍ਠਂ ਚ ਹਰਯੇ ਤਥਾ । ਮੁਞ੍ਜਕੇਸ਼ਾਯ ਚ ਸ਼ਿਰੋ ਭਦ੍ਰਾਯੇਤਿ ਸ਼ਿਖਾਂ ਤਥਾ ।। ੪੭.

ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਗਲ੍ਹ, ਮੁੰਜਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਿਰ ਅਤੇ ਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਚੋਟੀ ਅਰਪਣ ਕਰੋ।

ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕੁਮ੍ਭਂ ਪੂਰ੍ਵਵਦੇਵ ਤੁ । ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਤੁ ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਤਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ ।। ੪੭.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਘੜਾ ਪੂਜ ਕੇ ਥਾਂ ਰੱਖੋ। ਫਿਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦੋ ਕਪੜੇ ਰੱਖੋ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਸਜਾਓ।

ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਤੁ ਦਾਮੋਦਰਸਨਾਮਕਮ੍ । ਤਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਾਨੇਨ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ।। ੪੭.

ਸੋਨੇ ਦੀ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਦਾਮੋਦਰ ਨਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈਏ। ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੰਦਨ, ਫੁੱਲ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।