ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਗਮ੍ਯਾਗਮਨਂ ਯੇਨ ਕृਤਂ ਜਾਨਾਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਸ ਇਮਂ ਵਿਧਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਾਪਾਦ੍ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੩੯.

ਜੇ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਗਲਤ ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਰਿਯਾਯਾ ਲੋਪੇਨ ਬਹੁਵਰ੍षਕृਤੇਨ ਚ । ਉਪੋष੍ਯੇਮਾਂ ਸਕृਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੇਦਸਂਸ੍ਕਾਰਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੩੯.

ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹੋਣ, ਪਰ ਇਹ ਵਰਤ ਇਕ ਵਾਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਨ ਤਦਸ੍ਤਿ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨੈਵ ਪਾਪਂ ਵਾ ਯਨ੍ਨ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ।। ੩੯.

ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਕੀ ਕਹੀਏ? ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਅਣਪਹੁੰਚੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਤੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਜੋ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।

ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹ੍ਯੁਪੋषਿਤਾ । ਧਰਣ੍ਯਾ ਮਗ੍ਨਯਾ ਤਾਤ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ।। ੩੯.

ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਇਹ ਨਿਯਮ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਪਿਆਰੇ।

ਅਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਯ ਨੋ ਦੇਯਂ ਵਿਧਾਨਂ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਯ ਚ । ਦੇਵਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषੇ ਵਾऽਪਿ ਨ ਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯਂ ਤੁ ਕਦਾਚਨ । ਗੁਰੁਭਕ੍ਤਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸਦ੍ਯਃ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ ।। ੩੯.

ਇਹ ਨਿਯਮ ਨਾ ਤਾਂ ਅਦীক্ষਿਤ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਨਾਸਤਿਕ ਨੂੰ, ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਗੁਰੂ-ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤੁਰੰਤ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਜਨ੍ਮਨਿ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ । ਭਵਨ੍ਤਿ ਵਿਵਿਧਾ ਯਸ੍ਤੁ ਉਪੋष੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਤਤਃ ।। ੩੯.

ਇਸੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਖ, ਧਨ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।

ਯ ਇਮਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਕਲ੍ਪਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸ਼੍ਰृਣੋਤਿ ਵਾ ਸ ਪਾਪੈਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੈਰੇਵ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੩੯.

ਜੇ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਉੱਤਮ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਉਵਾਚ । ਤਥੈਵ ਪੌषਮਾਸੇ ਤੁ ਅਮृਤਂ ਮਥਿਤਂ ਸੁਰੈਃ । ਤਤ੍ਰ ਕੂਰ੍ਮੋ ਭਵੇਦ੍ ਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ।। ੪੦.

ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਥਿਆ ਸੀ। ਉਥੇ ਆਪ ਹੀ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਕੱਛੂਏ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਸੀ।

ਤਸ੍ਯੇਯਂ ਤਿਥਿਰੁਦ੍ਦਿष੍ਟਾ ਹਰੇਰ੍ਵੈ ਕੂਰ੍ਮਰੂਪਿਣਃ । ਪੁष੍ਯਮਾਸਸ੍ਯ ਯਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਤਃ ।। ੪੦.

ਇਹ ਤਿਥੀ ਹਰੀ ਦੇ ਕੱਛੂਏ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਤਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਗੇਵ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਤ੍ ਸ੍ਨਾਨ੍ਨਾਦਿਕਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ । ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯਾਰਾਧਯੇਦ੍ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਪृਥਙ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ।। ੪੦.

ਉਸ ਦਿਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਕੇ, ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ ਨ੍ਹਾਉਣ-ਧੋਣ ਆਦਿਕ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਤ ਭਰ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ।

ੴਕੂਰ੍ਮਾਯ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯ ਨਾਰਾਯਣੇਤਿ ਹਰੇਃ ਕਟਿਂ ਚ । ਸਂਕਰ੍षਣਾਯੇਤ੍ਯੁਦਰਂ ਵਿਸ਼ੋਕੇ- ਤ੍ਯੁਰੋਭਵਾਯੇਤਿ ਤਥੈਵ ਕਣ੍ਠਮ੍ । ਸੁਬਾਹਵੇਤ੍ਯੇਵ ਭੁਜੌ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚ ਨਮੋ ਵਿਸ਼ਾਲਾਯ ਰਥਾਙ੍ਗਸਾਰਮ੍ ।। ੪੦.

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 'ਓਮ ਕੱਛੂਏ ਨੂੰ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੈਰ ਪੂਜੋ। ਫਿਰ 'ਨਾਰਾਇਣ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਕਮਰ, 'ਸੰਕਰਸ਼ਣ' ਨਾਲ ਪੇਟ, 'ਵਿਸ਼ੋਕ' ਨਾਲ ਗਲਾ, 'ਸੁਬਾਹੁ' ਨਾਲ ਬਾਂਹਾਂ, ਅਤੇ 'ਵੱਡੇ ਤੇ ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਿਰ ਪੂਜੋ।

ਸ੍ਵਨਾਮਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸੁਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈ- ਰ੍ਨਾਨਾਨਿਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਫਲੈਸ਼੍ਚ । ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਦੇਵਂ ਕਲਸ਼ਂ ਤਦਗ੍ਰੇ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮਾਲ੍ਯੈਃ ਸਿਤਕਣ੍ਠਦਾਮ ।। ੪੦.

ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਫਿਰ ਉਸ ਘੜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਰਾਂ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਗਲਦੇ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਕਰ।

ਤਂ ਰਤ੍ਨਗਰ੍ਭਂ ਤੁ ਪੁਰੇਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਹੇਮਮਯਂ ਤੁ ਦੇਵਮ੍ । ਸਮਨ੍ਦਰਂ ਕੂਰ੍ਮਰੂਪੇਣ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਾਮ੍ਰੇ ਘृਤਪੂਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰੇ । ਪੂਰ੍ਣਘਟਸ੍ਯੋਪਰਿ ਸਂਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਸ਼੍ਵੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯੈਵਮੇਵਂ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ।। ੪੦.

ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਜੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਮਤੀ ਪਦਾਰਥਾਂ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣਾਵੇ। ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਕੱਛੂਆ ਰੂਪ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰੇ ਤਾਮੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਘੜੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।

ਸ਼੍ਵੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜ੍ਯ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਸ਼੍ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੀਣਯੇਦ੍ ਦੇਵਦੇਵਮ੍ । ਨਾਰਾਯਣਂ ਕੂਰ੍ਮਰੂਪੇਣ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਤਥਾ ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਸਭृਤ੍ਯਵਰ੍ਗਃ ।। ੪੦.

ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਆਪਣੇ ਜੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਕੱਛੂਏ ਵਾਲੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਪ ਭੋਜਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਏਵਂ ਕृਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਸਮਸ੍ਤਪਾਪਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਚਾਰਮ੍ । ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰਂ ਤੁ ਵਿਹਾਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਲੋਕਂ ਚ ਹਰੇਃ ਪੁਰਾਣਮ੍ । ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਵਿਨਾਸ਼ਮਾਸ਼ੁ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ੍ਤਥਾ ਜਾਯਤੇ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਃ ।। ੪੦.

ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਅਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਹਰੀ ਦਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਪ ਜਲਦੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਨੇਕਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰਸਂਚਿਤਾਨਿ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਨਰਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ । ਪ੍ਰਾਗੁਕ੍ਤਰੂਪਂ ਤੁ ਫਲਂ ਭਵੇਤ ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਤੁष੍ਟਿਮਾਯਾਤਿ ਸਦ੍ਯਃ ।। ੪੦.

ਅਨੇਕ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪਾਪ ਭੀ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਉਵਾਚ । ਏਵਂ ਮਾਘੇ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਧਰਣੀਭृਤਃ । ਵਰਾਹਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵਾਦ੍ਯਾਂ ਮੁਨੇ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕ ।। ੪੧.

ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸੁੱਕਲੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਵਡਿਆਰ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ, ਵਾਰਾਹਾ ਦਾ ਮੂਲ ਵਰਤ ਸੁਣ।

ਪ੍ਰਾਗੁਕ੍ਤੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸਂਕਲ੍ਪਸ੍ਨਾਨਮੇਵ ਚ । ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ।। ੪੧.

ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਨਿਯਤ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਧੂਪਨੈਵੇਦ੍ਯਗਨ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾऽਚ੍ਯੁਤਂ ਨਰਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤਃ ਕੁਮ੍ਭਂ ਜਲਪੂਰ੍ਣਂ ਤੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ ।। ੪੧.

ਧੂਪ, ਨੈਵੇਦ, ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਅਚੁਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਰੱਖੇ।

ੴ ਵਾਰਾਹਾਯੇਤਿ ਪਾਦੌ ਤੁ ਮਾਧਵਾਯੇਤਿ ਵੈ ਕਟਿਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜ੍ਞਾਯੇਤਿ ਜਠਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪੇਤ੍ਯੁਰੋ ਹਰੇਃ ।। ੪੧.

ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ 'ਓਂ ਵਾਰਾਹਾ' ਉਚਾਰਨ ਕਰ, ਕਮਰ ਤੇ 'ਮਾਧਵਾ', ਪੇਟ ਤੇ 'ਕਸ਼ੇਤ੍ਰਜਨਾ', ਤੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ 'ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ' ਆਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰ।

ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਯੇਤਿ ਕਣ੍ਠਂ ਤੁ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਸ਼ਿਰਃ । ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਯੇਤਿ ਚ ਭੁਜੌ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਾਯ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਅਮृਤੋਦ੍ਭਵਾਯ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਤੁ ਏष ਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਵਿਧਿਃ ।। ੪੧.

ਗਲ ਉੱਤੇ 'ਸਰਵਜਨਾ', ਸਿਰ ਉੱਤੇ 'ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ', ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ 'ਪ੍ਰਦਯੁਮਨਾ', ਚੱਕਰ ਉੱਤੇ 'ਦਿਵਿਆਸਤਰ', ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਉੱਤੇ 'ਅਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਉਪਜੇ' ਉਚਾਰਨ ਕਰ। ਇਹ ਹੈ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ।

ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮੇਧਾਵੀ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕੁਮ੍ਭੇ ਤੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ । ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਰੌਪ੍ਯਤਾਮ੍ਰਂ ਵਾ ਪਾਤ੍ਰਂ ਵਿਭਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ।। ੪੧.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਤਾਮੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ, ਆਪਣੇ ਜੋੜ ਅਨੁਸਾਰ, ਰੱਖ ਦੇ।

ਸਰ੍ਵਬੀਜੈਸ੍ਤੁ ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਵਾਰਾਹਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ ।। ੪੧.

ਉਸ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਾਰਾਹਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਉਥੇ ਬਣਾਵੇ।

ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਗ੍ਰੇਣੋਦ੍ਧृਤਾਂ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਸਪਰ੍ਵਤਵਨਦ੍ਰੁਮਾਮ੍ । ਮਾਧਵਂ ਮਧੁਹਨ੍ਤਾਰਂ ਵਾਰਾਹਂ ਰੂਪਮਾਸ੍ਥਿਤਮ੍ ।। ੪੧.

ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਸਮੇਤ ਉਠਾ ਲਿਆ। ਮਾਧਵਾ, ਮਧੁ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਵਾਰਾਹਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ।

ਸਰ੍ਵਬੀਜਭृਤੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਰਤ੍ਨਗਰ੍ਭਂ ਘਟੋਪਰਿ । ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ ਪਰਮਂ ਦੇਵਂ ਜਾਤਰੂਪਮਯਂ ਹਰਿਮ੍ ।। ੪੧.

ਸਾਰੇ ਬੀਜਾਂ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਉੱਤੇ, ਕੀਮਤੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਘੜੇ ਦੇ ਉੱਪਰ ਰੱਖ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ ਹਰੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਸਥਾਪਤ ਕਰ।

ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਵੈ ਮੁਨੇ । ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਦ੍ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ ।। ੪੧.

ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜ ਨਾਲ ਤਾਮੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਢੱਕ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ।

ਪੁष੍ਪਮਣ੍ਡਲਿਕਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਾਗਰਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾਨ੍ ਹਰੇਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾਚਯੇਦ੍ ਭਾਵਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ ।। ੪੧.

ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮੰਡਲੀ ਬਣਾਕੇ, ਉਥੇ ਜਾਗਰਣ ਕਰ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਹਰੀ ਦੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਤੇ ਚਿੰਤਨ ਕਰੇ।

ਏਵਂ ਸਨ੍ਨਿਯਮਸ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਉਦਿਤੇ ਰਵੌ । ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਪੂਜ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ।। ੪੧.

ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ।

ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਵਿਦੁषੇ ਸਾਧੁਵृਤ੍ਤਾਯ ਧੀਮਤੇ । ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਾਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ ।। ੪੧.

ਵੇਦ ਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ।