ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਯਥਾਵਿਭਵਸਾਰੇਣ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਤਥਾ । ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਚਤੁਰੋ ਦਾਪਯੇਦ੍ ਘਟਾਨ੍ ।। ੩੯.

ਸਵੇਰੇ, ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਚਾਰ ਘੜੇ ਚਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ।

ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਬਹ੍ਵृਚੇ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਨ੍ਦੋਗੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤਥਾ । ਯਜੁਃਸ਼ਾਖਾਨ੍ਵਿਤੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਘਟਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਉਤ੍ਤਰਂ ਕਾਮਤੋ ਤਦ੍ਯਾਦੇष ਏਵ ਵਿਧਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ ।। ੩੯.

ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰਬ ਵਾਲਾ ਘੜਾ ਬਹੁ-ਰਿਚਾ (ਰਿਗਵੇਦ) ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਦੱਖਣ ਵਾਲਾ ਛਾਂਦੋਗ (ਸਾਮਵੇਦ) ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਪੱਛਮ ਵਾਲਾ ਯਜੁਰਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵਾਲਾ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਨੂੰ ਦਿਓ—ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਹੈ।

ऋਗ੍ਵੇਦਃ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਪੂਰ੍ਵੇ ਸਾਮਵੇਦਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ । ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਤੋ ਅਥਰ੍ਵਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ ।। ੩੯.

ਰਿਗਵੇਦ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ, ਸਾਮਵੇਦ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ, ਯਜੁਰਵੇਦ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਅਥਰਵਵੇਦ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।

ਅਨੇਨ ਕ੍ਰਮਯੋਗੇਨ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ ਵਾਚਯੇਤ੍ । ਮਤ੍ਸ੍ਯਰੂਪਂ ਚ ਸੌਵਰ੍ਣਮਾਚਾਰ੍ਯਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ।। ੩੯.

ਇਸ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੱਛੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਅਚਾਰਯ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੋ।

ਗਨ੍ਧਧੂਪਾਦਿਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਯਸ੍ਤ੍ਵਿਮਂ ਸਰਹਸ੍ਯਂ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚੈਵੋਪਪਾਦਯੇਤ੍ । ਵਿਧਾਨਂ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਫਲਂ ਕੋਟਿਗੁਣੋਤ੍ਤਰਮ੍ ।। ੩੯.

ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ ਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਇਹ ਗੁਪਤ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯ ਗੁਰੁਂ ਯਸ੍ਤੁ ਮੋਹਾਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ । ਸ ਜਨ੍ਮਕੋਟਿ ਨਰਕੇ ਪਚ੍ਯਤੇ ਪੁਰੁषਾਧਮਃ । ਵਿਧਾਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਯੋ ਗੁਰੁਰਿਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ ।। ੩੯.

ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਭਟਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੜਦਾ ਹੈ। ਵਿਧੀ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੀ ਗਿਆਨੀਆਂ 'ਗੁਰੂ' ਆਖਦੇ ਹਨ।

ਏਵਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿष੍ਣੁਮਰ੍ਚ੍ਯ ਚ । ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਭੋਜਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ ।। ੩੯.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਦੁਆਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਿ਷ਣੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਦੱਖਣਾ ਦਿਓ।

ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਤਿਲੈਃ ਸ੍ਥਗਿਤਾਨ੍ ਕਾਰਯੇਦ੍ ਘਟਾਨ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸਜ੍ਜਲਪਾਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨੇ ।। ੩੯.

ਤਾਮੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ।

ਦੇਵਂ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਭਾਗਸ੍ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਭੋਜਯੇਤ੍ । ਭੂਰਿਣਾ ਪਰਮਾਨ੍ਨੇਨ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਸ੍ਵਯਂ ਨਰਃ । ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਸਹਿਤੋ ਬਾਲੈਰ੍ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ।। ੩੯.

ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਮੂਰਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਆਪ, ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰੋ।

ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਧਰਣੀਵ੍ਰਤਕृਨ੍ਨਰਃ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਚਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਵਰ ।। ੩੯.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਧਰਤੀ-ਵ੍ਰਤ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਉਸ ਦੇ ਵਧੀਆ ਪੁੰਨ ਫਲ ਨੂੰ ਸੁਣ।

ਯਦਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਭਵਨ੍ਤਿ ਮਮ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਆਯੁਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਭਵੇਦ੍ ਯਦਿ ਮਹਾਵ੍ਰਤ ।। ੩੯.

ਹੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਮੂੰਹ ਵੀ ਹੋ ਜਾਣ ਤੇ ਜੇ ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ,

ਤਦਾਨੀਮਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਫਲਂ ਕਥਯਿਤੁਂ ਭਵੇਤ੍ । ਤਥਾਪ੍ਯੁਦ੍ਦੇਸ਼ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਕਥਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵ ਤਤ੍ ।। ੩੯.

ਤਾਂ ਵੀ ਮੈਂ ਇਸ ਧਰਮ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ। ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।

ਦਸ਼ ਸਪ੍ਤ ਦਸ਼ ਦ੍ਵੇ ਚ ਅष੍ਟੌ ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਵ ਚ । ਲਕ੍ਸ਼ਾਯੁਤਾਨਿ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਏਕਸ੍ਥਂ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਮ੍ ।। ੩੯.

ਦਸ, ਸੱਤ, ਦਸ, ਦੋ, ਅੱਠ ਤੇ ਚਾਰ—ਇਹ ਗਿਣਤੀਆਂ ਹਨ; ਚਾਰ ਲੱਖ ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਚਤੁਰਯੁਗ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਤੈਰੇਕਸਪ੍ਤਤਿਯੁਗਂ ਭਵੇਨ੍ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਮੁਨੇ । ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਹੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਸ੍ਤੁ ਤਾਵਤੀ ਰਾਤ੍ਰਿਰਿष੍ਯਤੇ ।। ੩੯.

ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇਕੱਤਰ ਇਕੱਤਰ ਇਕੱਤਰ ਸੱਤਰ ਯੁਗ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਮਨਵੰਤਰੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਚੌਦਾਂ ਮਨਵੰਤਰੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੰਨੀ ਹੀ ਲੰਬੀ ਉਸ ਦੀ ਰਾਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਏਵਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦਿਨੋ ਮਾਸਸ੍ਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਸਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ । ਤੇषਾਂ ਸ਼ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁ ਆਯੁਰ੍ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੩੯.

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਐਸੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।

ਯਃ ਸਕृਦ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਮੇਤਾਮਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਤ੍ਕਾਲਂ ਚੈਵ ਤਿष੍ਠਤਿ ।। ੩੯.

ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਇਸ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਇੰਨੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਪਸਂਹਾਰੇ ਤਲ੍ਲਯਂ ਤਿष੍ਠਤੇ ਚਿਰਮ੍ । ਪੁਨਃ ਸृष੍ਟੌ ਭਵੇਦ੍ ਦੇਵੋ ਵੈਰਾਜਾਨਾਂ ਮਹਾਤਪਾਃ ।। ੩੯.

ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸੰਸਾਰ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੁਬਾਰਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਹ ਵੈਰਾਜ ਨਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਪਾਪਾਨਿ ਇਹ ਲੋਕਕृਤਾਨ੍ਯਪਿ । ਅਕਾਮੇ ਕਾਮਤੋ ਵਾਪਿ ਤਾਨਿ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ।। ੩੯.

ਇਸ ਵਰਤ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਕੀਤੇ ਪਾਪ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ-ਬੁਝ ਕੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਲੋਕੇ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਯੋ ਭ੍ਰष੍ਟਰਾਜ੍ਯੋऽਥ ਵਾ ਨृਪਃ । ਉਪੋष੍ਯ ਤਾਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸ ਰਾਜਾ ਜਾਯਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ।। ੩੯.

ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੇ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਗਵਾ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਇਹ ਵਰਤ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੁੜ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਨ੍ਧ੍ਯਾ ਨਾਰੀ ਭਵੇਦ੍ ਯਾ ਤੁ ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸ਼ੁਭਾ । ਉਪੋष੍ਯਤਿ ਭਵੇਤ੍ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ।। ੩੯.

ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੱਚਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਗਮ੍ਯਾਗਮਨਂ ਯੇਨ ਕृਤਂ ਜਾਨਾਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਸ ਇਮਂ ਵਿਧਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਾਪਾਦ੍ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੩੯.

ਜੇ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਗਲਤ ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਰਿਯਾਯਾ ਲੋਪੇਨ ਬਹੁਵਰ੍षਕृਤੇਨ ਚ । ਉਪੋष੍ਯੇਮਾਂ ਸਕृਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੇਦਸਂਸ੍ਕਾਰਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੩੯.

ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹੋਣ, ਪਰ ਇਹ ਵਰਤ ਇਕ ਵਾਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਨ ਤਦਸ੍ਤਿ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨੈਵ ਪਾਪਂ ਵਾ ਯਨ੍ਨ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ।। ੩੯.

ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਕੀ ਕਹੀਏ? ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਅਣਪਹੁੰਚੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਤੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਜੋ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।

ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹ੍ਯੁਪੋषਿਤਾ । ਧਰਣ੍ਯਾ ਮਗ੍ਨਯਾ ਤਾਤ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ।। ੩੯.

ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਇਹ ਨਿਯਮ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਪਿਆਰੇ।

ਅਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਯ ਨੋ ਦੇਯਂ ਵਿਧਾਨਂ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਯ ਚ । ਦੇਵਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषੇ ਵਾऽਪਿ ਨ ਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯਂ ਤੁ ਕਦਾਚਨ । ਗੁਰੁਭਕ੍ਤਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸਦ੍ਯਃ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ ।। ੩੯.

ਇਹ ਨਿਯਮ ਨਾ ਤਾਂ ਅਦীক্ষਿਤ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਨਾਸਤਿਕ ਨੂੰ, ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਗੁਰੂ-ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤੁਰੰਤ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਜਨ੍ਮਨਿ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ । ਭਵਨ੍ਤਿ ਵਿਵਿਧਾ ਯਸ੍ਤੁ ਉਪੋष੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਤਤਃ ।। ੩੯.

ਇਸੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਖ, ਧਨ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।

ਯ ਇਮਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਕਲ੍ਪਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸ਼੍ਰृਣੋਤਿ ਵਾ ਸ ਪਾਪੈਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੈਰੇਵ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੩੯.

ਜੇ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਉੱਤਮ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਉਵਾਚ । ਤਥੈਵ ਪੌषਮਾਸੇ ਤੁ ਅਮृਤਂ ਮਥਿਤਂ ਸੁਰੈਃ । ਤਤ੍ਰ ਕੂਰ੍ਮੋ ਭਵੇਦ੍ ਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ।। ੪੦.

ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਥਿਆ ਸੀ। ਉਥੇ ਆਪ ਹੀ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਕੱਛੂਏ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਸੀ।

ਤਸ੍ਯੇਯਂ ਤਿਥਿਰੁਦ੍ਦਿष੍ਟਾ ਹਰੇਰ੍ਵੈ ਕੂਰ੍ਮਰੂਪਿਣਃ । ਪੁष੍ਯਮਾਸਸ੍ਯ ਯਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਤਃ ।। ੪੦.

ਇਹ ਤਿਥੀ ਹਰੀ ਦੇ ਕੱਛੂਏ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।