ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਦਿਵ੍ਯੈਰਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਯੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਕਾਲਾਤ੍ਯਯੇ ਦੇਵ੍ਯਾ ਹਤੋ ਵੈਤ੍ਰਾਸੁਰੋ ਰਣੇ । ਤਤਃ ਕਿਲਕਿਲਾਸ਼ਬ੍ਦੋ ਦੇਵਸੈਨ੍ਯੇऽਭਵਨ੍ਮਹਾਨ੍ ।। ੨੮.

ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਸੁਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ; ਸਮਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਵੈਤ੍ਰਾਸੁਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ।

ਹਤੇ ਵੈਤ੍ਰਾਸੁਰੇ ਭੀਮੇ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵੌਕਸਃ । ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਜਯ ਯੁਦ੍ਧੇਤਿ ਸ੍ਵਯਮੀਸ਼ਃ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਜਗੌ ।। ੨੮.

ਜਦੋਂ ਭਿਆਨਕ ਵੈਤ੍ਰਾਸੁਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ 'ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ' ਆਖ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਪ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ।

ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ । ਜਯਸ੍ਵ ਦੇਵਿ ਗਾਯਤ੍ਰੇ ਮਹਾਮਾਯੇ ਮਹਾਪ੍ਰਭੇ । ਮਹਾਦੇਵਿ ਮਹਾਭਾਗੇ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵੇ ਮਹੋਤ੍ਸਵੇ ।। ੨੮.

ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਗਾਇਤਰੀ ਦੇਵੀ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭਾ, ਮਹਾਂ ਦੇਵੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ, ਇਸ ਵੱਡੇ ਉਤਸਵ ਵਿੱਚ!'

ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਙ੍ਗਿ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਗ੍ਦਾਮਭੂषਿਤੇ । ਵੇਦਮਾਤਰ੍ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਸ੍ਥੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ ।। ੨੮.

ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ।

ਤ੍ਰਿਲੋਕਸ੍ਥੇ ਤ੍ਰਿਤਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਥੇ ਤ੍ਰਿਵਹ੍ਨਿਸ੍ਥੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਿਨਿ । ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੇ ਭੀਮਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਭੀਮਨੇਤ੍ਰੇ ਭਯਾਨਕੇ । ਕਮਲਾਸਨਜੇ ਦੇਵਿ ਸਰਸ੍ਵਤਿ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ।। ੨੮.

ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ, ਤਿੰਨ ਅੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਕਮਲ-ਆਸਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮਃ ਪਙ੍ਕਜਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿ ਮਹਾਮਾਯੇऽਮृਤਸ੍ਤ੍ਰਵੇ । ਸਰ੍ਵਗੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਸ਼ਿ ਸ੍ਵਾਹਾਕਾਰੇ ਸ੍ਵਧੇऽਮ੍ਬਿਕੇ ।। ੨੮.

ਕਮਲ ਦੀ ਪੱਤੀ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਵਾਲੀ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਗਦੀ, ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, 'ਸਵਾਹਾ' ਤੇ 'ਸਵਧਾ' ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ, ਮਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਸਂਪੂਰ੍ਣੇ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਾਭੇ ਭਾਸ੍ਵਰਾਙ੍ਗੇ ਭਵੋਦ੍ਭਵੇ । ਮਹਾਵਿਦ੍ਯੇ ਮਹਾਵੇਦ੍ਯੇ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਿਨਿ । ਮਹਾਬੁਦ੍ਧ੍ਯੁਦ੍ਭਵੇ ਦੇਵਿ ਵੀਤਸ਼ੋਕੇ ਕਿਰਾਤਿਨਿ ।। ੨੮.

ਪੂਰਨ, ਪੂਰਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਰੌਸ਼ਨ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਂ ਗਿਆਨ, ਮਹਾਂ ਵੇਦ, ਵੱਡੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਦੀ ਜਨਮ ਦਾਤਾ, ਦੁੱਖ ਰਹਿਤ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦੇਵੀ।

ਤ੍ਵਂ ਨੀਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਤ੍ਵਂ ਗੀਸ੍ਤ੍ਵਂ ਗੌਸ੍ਤ੍ਵਮਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਧੀਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਤ੍ਵਮੋਙ੍ਕਾਰਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵੇ ਚਾਪਿ ਪਰਿਸ੍ਥਿਤਾ । ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਾਹਿਤੇ ਦੇਵਿ ਨਮਸ੍ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਿ ।। ੨੮.

ਤੂੰ ਨੀਤੀ ਹੈਂ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਗੀਤ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਗਾਂ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਬੁਧੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਲੱਖਮੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਓਂਕਾਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਤੱਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈਂ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ ਦੇਵੀ ਭਵੇਨ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ । ਦੇਵੈਰਪਿ ਜਯੇਤ੍ਯੁਚ੍ਚੈਰਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ ।। ੨੮.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਵ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤਿ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ 'ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ' ਆਖ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।

ਯਾਵਦਾਸ੍ਤੇ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਾਵਦਨ੍ਤਰ੍ਜਲਾਦ੍ ਬਹਿਃ । ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ ਤਤੋ ਦੇਵੀਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ ।। ੨੮.

ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਚਤੁਰ-ਮੁਖੀ ਰਹੇ, ਉਨਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਹ ਜਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਹੀ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੀ, ਵੇਖਿਆ।

ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਸਿਦ੍ਧਂ ਮਤ੍ਵਾ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਭਵਿष੍ਯਂ ਕਾਰ੍ਯਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤਤੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੨੮.

ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸਮਝ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ । ਇਯਂ ਦੇਵੀ ਵਰਾਰੋਹਾ ਯਾਤੁ ਸ਼ੈਲਂ ਹਿਮੋਦ੍ਭਵਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਯੂਯਂ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਤ੍ਵਾ ਨਨ੍ਦਤ ਮਾਚਿਰਮ੍ ।। ੨੮.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਵਧੀਆ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਓ।'

ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਚ ਸਦਾ ਪੂਜ੍ਯਾ ਇਯਂ ਦੇਵੀ ਸਮਾਧਿਨਾ । ਵਰਦਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੨੮.

'ਨੌਂਵੇਂ ਦਿਨ, ਇਹ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੂਜੋ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਰਹੇਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।'

ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਯਸ਼੍ਚ ਪਿष੍ਟਾਸ਼ੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਹਿ ਮਾਨਵਃ । ਨਾਰੀ ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਸਂਪਨ੍ਨਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਨੋਗਤਮ੍ ।। ੨੮.

'ਨੌਂਵੇਂ ਦਿਨ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਔਰਤ ਪਿਸਾ ਹੋਇਆ ਅਨਾਜ ਖਾਏਗੀ, ਉਸ ਦੀ ਮਨ-ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।'

ਯਸ਼੍ਚ ਸਾਯਂ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਤਰਿਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪਠਿष੍ਯਤਿ । ਤ੍ਵਯੇਰਿਤਂ ਮਹਾਦੇਵ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਮਂ ਭਵਾਨ੍ ।। ੨੮.

'ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਸਤਿ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਬਣਾਈ, ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਪੜ੍ਹੇਗਾ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾਵੇਗਾ।'

ਵਰਦੋ ਦੇਵ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਆਪਤ੍ਸ੍ਵਪ੍ਯੁਦ੍ਧਰਸ੍ਵ ਤਮ੍ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪੁਨਰ੍ਦੇਵੀਂ ਸ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੨੮.

'ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਬਚਾਓ; ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।'

ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਮਹਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚਾਨ੍ਯਦਸ੍ਤਿ ਨਃ । ਭਵਿष੍ਯਂ ਮਹਿषਾਖ੍ਯਸ੍ਯ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ।। ੨੮.

'ਦੇਵੀ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਬਾਕੀ ਹੈ; ਮਾਹਿਸਾ ਨਾਮਕ ਅਸੁਰ ਦਾ ਨਾਸ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਹੈ।'

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਯਥਾਗਤਂ ਤਤੋ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦ੍ਦੇਵੀਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਹਿਮੇ ਗਿਰੌ । ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਨਨ੍ਦਿਤਾ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਨ੍ਦਾऽਭਵਤ੍ ਤੁ ਸਾ ।। ੨੮.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਗਏ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨੰਦਿਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਨੰਦਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਗਈ।

ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਸ਼੍ਰृਣੁਯਾਜ੍ਜਨ੍ਮ ਦੇਵ੍ਯਾ ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਪਠੇਤ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪਰਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮृਚ੍ਛਤਿ ।। ੨੮.

ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਦੇਵੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਆਪ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਚਾ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਮਹਾਤਪਾ ਉਵਾਚ । ਸ਼੍ਰृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਨਵਹਿਤਃ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲ ਕਥਾਮਿਮਾਮ੍ । ਯਦਾ ਦਿਸ਼ਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ ।। ੨੯.

ਮਹਾਤਪਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣੋ—ਜਦੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸृਜਤਃ ਸृष੍ਟਿਮਾਦਿਸਰ੍ਗੇ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤੇ । ਚਿਨ੍ਤਾਭੂਨ੍ਮਹਤੀ ਕੋ ਮੇ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸृष੍ਟਾ ਧਰਿष੍ਯਤਿ ।। ੨੯.

ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਜਗਤ ਰਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਆਈ: 'ਮੇਰੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸੰਭਾਲੇਗਾ?'

ਏਵਂ ਚਿਨ੍ਤਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਅਵਕਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਵਿਹ । ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬਭੂਵੁਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਦਸ਼ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਃ ।। ੨੯.

ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਦਸ ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈਆਂ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ।

ਪੂਰ੍ਵਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਚੈਵ ਪ੍ਰਤੀਚੀ ਚੋਤ੍ਤਰਾ ਤਥਾ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਾऽਧਰਾ ਚ षਣ੍ਮੁਖ੍ਯਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਹ੍ਯਾਸਂਸ੍ਤਦਾ ਨृਪ ।। ੨੯.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਪੂਰਬ, ਦੱਖਣ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰ, ਉੱਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ—ਇਹ ਛੇ ਮੁੱਖ ਕੁੜੀਆਂ ਸਨ, ਰਾਜਾ।

ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੇषਾਂ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਾਃ । ਰੂਪਸ੍ਵਿਨ੍ਯੋ ਮਹਾਭਾਗਾ ਗਾਮ੍ਭੀਰ੍ਯੇਣ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ ।। ੨੯.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੋਰ ਚਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ।

ਤਾ ਊਚੁਃ ਪ੍ਰਣਯਾਦ੍ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮਕਲ੍ਮषਮ੍ । ਅਵਕਾਸ਼ਂ ਤੁ ਨੋ ਦੇਹਿ ਦੇਵਦੇਵ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ ।। ੨੯.

ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀਆਂ: 'ਸਾਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿਓ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।'

ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਾਮਹੇ ਸਰ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤृਭਿਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸੁਖਮ੍ । ਪਤਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਦੇਹਿ ਨੋऽਵ੍ਯਕ੍ਤਸਂਭਵ ।। ੨੯.

'ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿ ਸਕੀਏ; ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਪਤੀ ਵੀ ਦਿਓ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।'

ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਮੇਤਤ੍ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣ੍ਯਃ ਸ਼ਤਕੋਟਿਪ੍ਰਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ । ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਭਦ੍ਰਾ ਉष੍ਯਤਾਂ ਮਾ ਵਿਲਮ੍ਬਤ ।। ੨੯.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਸੋਹਣੀਆਂ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਸੌ ਕਰੋੜ ਵਿਆਪਕ ਹੈ; ਇਸ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਸੋ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ।'

ਭਰ੍ਤॄਂਸ਼੍ਚ ਵਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਿ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੂਪਸ੍ਵਿਨੋऽਨਘਾਃ । ਯਥੇष੍ਟਂ ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਦੇਸ਼ੋ ਯਸ੍ਯਾ ਯੋ ਰੋਚਤੇऽਧੁਨਾ ।। ੨੯.

'ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤੀ ਵੀ ਦਿਆਂਗਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਚ ਕੇ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋਣਗੇ। ਹੁਣ ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਮਨਪਸੰਦ ਥਾਂ 'ਤੇ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।'

ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਯਥੇष੍ਟਂ ਪ੍ਰਯਯੁਸ੍ਤਦਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪਿ ਸਸृਜੇ ਤੂਰ੍ਣਂ ਲੋਕਪਾਲਾਨ੍ ਮਹਾਬਲਾਨ੍ ।। ੨੯.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲ ਪਈਆਂ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਰਚ ਦਿੱਤੇ।