ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਪਾਤਾਲਂ ਵਿਤਲਂ ਚੈਵ ਹਰ੍ਮ੍ਯਾਖ੍ਯਂ ਚ ਤृਤੀਯਕਮ੍ । ਦਤ੍ਤਂ ਚੈਵ ਸਦਾ ਰਮ੍ਯਂ ਗृਹਂ ਤਤ੍ਰ ਗਮਿष੍ਯਥ ।। ੨੪.

ਪਾਤਾਲ, ਵਿਤਲ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਜੋ ਹਰਮਿਆ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਥਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਜਾਓ।

ਤਤ੍ਰ ਭੋਗਾਨ੍ ਬਹੁਵਿਧਾਨ੍ ਭੁਞ੍ਜਾਨਾ ਮਮ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ । ਤਿष੍ਠਧ੍ਵਂ ਸਪ੍ਤਮਂ ਯਾਵਦ੍ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਤੁ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ।। ੨੪.

ਉਥੇ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਮਾਣੋ; ਉਥੇ ਸੱਤਵੀਂ ਰਾਤ ਤੱਕ, ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਰਹੋ।

ਤਤੋ ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯਾਦੌ ਕਾਸ਼੍ਯਪੇਯਾ ਭਵਿष੍ਯਥ । ਦਾਯਾਦਾਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਸੁਪਰ੍ਣਸ੍ਯ ਚ ਧੀਮਤਃ ।। ੨੪.

ਫਿਰ, ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਸੁਪਰਨ ਦੇ وارਸ ਬਣੋਂਗੇ।

ਤਦਾ ਪ੍ਰਸੂਤਿਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਾ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਨਾ । ਭਵਤਾਂ ਨੈਵ ਦੋषੋऽਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੨੪.

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਰੀ ਔਲਾਦ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁ ਦੁਆਰਾ ਖਾ ਲਈ ਜਾਵੇਗੀ; ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।

ਯੇ ਵੈ ਕ੍ਰੂਰਾ ਭੋਗਿਨੋ ਦੁਰ੍ਵਿਨੀਤਾ - ਸ੍ਤੇषਾਮਨ੍ਤੋ ਭਵਿਤਾ ਨਾਨ੍ਯਥੈਤਤ੍ । ਕਾਲਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਧ੍ਵਂ ਦਸ਼ਧ੍ਵਂ ਤਥਾऽਪਕਾਰੇ ਚ ਕृਤੇ ਮਨੁष੍ਯਮ੍ ।। ੨੪.

ਜੋ ਸੱਪ ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਬਦਤਮੀਜ਼ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਆਵੇਗਾ, ਇਹ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਸਮਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਡਸੋ ਅਤੇ ਖਾਓ, ਅਤੇ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਉਲਟਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ।

ਮਨ੍ਤ੍ਰੌषਧੈਰ੍ਗਾਰੁਡਮਣ੍ਡਲੈਸ਼੍ਚ ਬਦ੍ਧੈਰ੍ਦृष੍ਟੈਰ੍ਮਾਨਵਾ ਯੇ ਚਰਨ੍ਤਿ । ਤੇषਾਂ ਭੀਤੈਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਿਤਵ੍ਯਂ ਨ ਚਾਨ੍ਯ- ਚ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ਵੋ ਵਿਨਾਸ਼ਃ ।। ੨੪.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤ੍ਰਾਂ, ਜੜੀਆਂ, ਅਤੇ ਗਰੁੜ ਚੱਕਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ, ਜਾਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਂ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਡਰ ਕੇ ਰਹੋ; ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਸੋਚੋ, ਨਾ ਕਰੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।

ਇਤੀਰਿਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤੇ ਭੁਜਙ੍ਗਾ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਤਲਾਖ੍ਯਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇ । ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਭੋਗਾਨ੍ ਭੁਞ੍ਜਮਾਨਾਃ ਸਮਗ੍ਰਾਨ੍ ਰਸਾਤਲੇ ਲੀਲਯਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤੇ ।। ੨੪.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੱਪ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤਹ 'ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ; ਉਥੇ, ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।

ਏਵਂ ਸ਼ਾਪਂ ਤੁ ਤੇ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਾਤ੍ । ਤਸ੍ਥੁਃ ਪਾਤਾਲਨਿਲਯੇ ਮੁਦਿਤੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ ।। ੨੪.

ਚੌਹਰੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਅੰਦਰੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਹਿ ਗਏ।

ਏਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਤੇषਾਂ ਜਾਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਿਯਂ ਤਿਥਿਰ੍ਧਨ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਸ਼ੁਭਾ ।। ੨੪.

ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਪੰਜਵੀਂ ਤਿੱਥ 'ਤੇ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਤਰੀਕ ਮੁਬਾਰਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।

ਏਤਸ੍ਯਾਂ ਸਂਯਤੋ ਯਸ੍ਤੁ ਅਮ੍ਲਂ ਤੁ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਸ੍ਨਾਪਯੇਨ੍ਨਾਗਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਿਤ੍ਰਤਾਮ੍ ।। ੨੪.

ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਖੱਟਾ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸੱਪ ਦੋਸਤੀ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਪ੍ਰਜਾਪਾਲ ਉਵਾਚ । ਅਹਂਕਾਰਾਤ੍ ਕਥਂ ਜਜ੍ਞੇ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਏਤਨ੍ਮੇ ਸਂਸ਼ਯਂ ਛਿਨ੍ਧਿ ਪृਚ੍ਛਤੋ ਵੈ ਮਹਾਮੁਨੇ ।। ੨੫.

ਪ੍ਰਜਾਪਾਲ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ? ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ।

ਮਹਾਤਪਾ ਉਵਾਚ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਾਂ ਯਃ ਪਰਃ ਪੁਰੁषਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਦਵ੍ਯਕ੍ਤਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਦਿ ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਤੁ ਤਤ੍ ।। ੨੫.

ਮਹਾਤਪਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਭ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਜੋ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਅਪ੍ਰਗਟ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਤਿੰਨ ਰੂਪੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ।

ਪੁਰੁषਾਵ੍ਯਕ੍ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਮਹਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਪਦ੍ਯਤ । ਸ ਚਾਹਂਕਾਰ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਯੋ ਮਹਾਨ੍ ਸਮੁਦਾਹृਤਃ ।। ੨੫.

ਪੁਰਖ ਅਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹੱਤ ਤੱਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪੁਰੁषੋ ਵਿष੍ਣੁਰਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵੋ ਵਾ ਨਾਮਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਤੁ ਉਮਾ ਦੇਵੀ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਾ ।। ੨੫.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਾਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ, ਉਹ ਉਮਾ ਦੇਵੀ ਹੈ ਜਾਂ ਪਦਮ-ਆਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ।

ਤਤ੍ਸਂਯੋਗਾਦਹਂਕਾਰਃ ਸ ਚ ਸੇਨਾਪਤਿਰ੍ਗੁਹਃ । ਤਸ੍ਯੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਰਾਜਨ੍ ਮਹਾਮਤੇ ।। ੨੫.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਅਹੰਕਾਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਗੁਹਾ ਨਾਮਕ ਸੈਨਾ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ।

ਆਦ੍ਯੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਤੋऽਭਵਤ੍ । ਅਤਃ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਮਰੀਚ੍ਯਾਦ੍ਯਾਰ੍ਕਸਂਭਵਾਃ ।। ੨੫.

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਾ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ, ਸਵਯੰਭੂ ਅਤੇ ਮਰੀਚੀ ਆਦਿ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜੰਮੇ।

ਤੇष੍ਵਾਰਭ੍ਯ ਸੁਰਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਮਾਨੁषਾਃ ਖਗਾਃ । ਪਸ਼ਵਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸृष੍ਟਿਰੇषਾ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ।। ੨੫.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਗੰਧਰਵ, ਮਨੁੱਖ, ਪੰਛੀ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ—ਇਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਸृष੍ਟ੍ਯਾਂ ਵਿਸ੍ਤਾਰਿਤਾਯਾਂ ਤੁ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਾ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਸਾਪਤ੍ਨ੍ਯਂ ਭਾਵਮਾਸ੍ਥਾਯ ਯੁਯੁਧੁਰ੍ਵਿਜਿਗੀषਵਃ ।। ੨੫.

ਜਦੋਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਫੈਲੀ, ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ, ਵਿਰੋਧੀ ਭਾਵ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ।

ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਬਲਿਨਃ ਸਨ੍ਤਿ ਨਾਯਕਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ । ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਭੀਮਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚ ਏਵ ਚ ।। ੨੫.

ਦੈਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮੁਖੀ ਹਨ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਹਨ: ਪਹਿਲਾਂ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ, ਫਿਰ ਮਹਾਬਲੀ ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼, ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤਿ, ਵਿਚਿੱਤਿ, ਭੀਮਾਕਸ਼ ਅਤੇ ਕ੍ਰੌਂਚ ਵੀ।

ਏਤੇऽਤਿਬਲਿਨਃ ਸ਼ੂਰਾ ਦੇਵਸੈਨ੍ਯਂ ਮਹਾਮृਧੇ । ਅਨਾਰਤਂ ਸਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਜਯਨ੍ਤੇऽਨੁਦਿਨਂ ਮृਧੇ ।। ੨੫.

ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧੇ ਵੱਡੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਤੇषਾਂ ਪਰਾਜਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤੁ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਉਵਾਚ ਹੀਨਂ ਵਃ ਸੈਨ੍ਯਂ ਨਾਯਕੇਨ ਵਿਨਾ ਸੁਰਾਃ ।। ੨੫.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਤੁਹਾਡੀ ਫੌਜ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਦੇਵੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸੇ ਮੁਖੀ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ।'

ਏਕੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤੁ ਸੈਨ੍ਯਂ ਪਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ । ਅਤਃ ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦਨ੍ਵੇषਯਤ ਮਾਚਿਰਮ੍ ।। ੨੫.

'ਇੰਦਰ ਇਕੱਲਾ ਇਸ ਦਿਵਿਆ ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਜਲਦੀ ਕੋਈ ਸੈਨਾ ਦਾ ਮੁਖੀ ਲੱਭੋ।'

ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਮ੍ । ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਚ ਨੋ ਦੇਹਿ ਵਾਕ੍ਯਮੂਚੁਃ ਸਸਂਭ੍ਰਮਮ੍ ।। ੨੫.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਸਾਨੂੰ ਸੈਨਾ ਦਾ ਮੁਖੀ ਦਿਓ।'

ਤਤੋ ਦਧ੍ਯੌ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਕਿਮੇषਾਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਮਯਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾऽਥ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਰੁਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਨੋਗਤਮ੍ ।। ੨੫.

ਫਿਰ ਚਾਰ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?' ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੁਦਰ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ।

ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ऋषਯਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਾਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪੁਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਗ੍ਮੁਃ ਕੈਲਾਸਪਰ੍ਵਤਮ੍ ।। ੨੫.

ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੇ।

ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਸ਼ਿਵਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿਂ ਵਿਭੁਮ੍ । ਤੁष੍ਟਵੁਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵੌਕਸਃ ।। ੨੫.

ਉਥੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸ਼ਿਵ, ਪਸ਼ੂਪਤੀ, ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਤ੍ਰਿਦਿਵ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।

ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ । ਨਮਾਮ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਰਣਾਰ੍ਥਿਨੋ ਵਯਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਭੂਤਭਾਵਨਮ੍ । ਉਮਾਪਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਪਤੇ ਮਰੁਤ੍ਪਤੇ ਜਗਤ੍ਪਤੇ ਸ਼ਂਕਰ ਪਾਹਿ ਨਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ।। ੨੫.

ਦੇਵਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਅਸੀਂ ਸਭ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਆਏ ਹਾਂ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਤਿੰਨ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ੰਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ।'

ਜਟਾਕਲਾਪਾਗ੍ਰਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਦੀਧਿਤਿ- ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਾਸ਼ੇषਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਾਮਲ । ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਾਣੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਚ੍ਯੁਤ ਪ੍ਰਪਾਹਿ ਦੈਤ੍ਯਾਚ੍ਚ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੋਦਰੇ ।। ੨੫.

'ਜਟਾ ਦੇ ਉਪਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ, ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੈਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।'

ਤ੍ਵਮਾਦਿਦੇਵਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੋ ਹਰਿ- ਰ੍ਭਵੋ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਨ੍ਤਕੋ ਵਿਭੁਃ । ਭਗਾਕ੍ਸ਼ਿਹਾ ਦੈਤ੍ਯਰਿਪੁਃ ਪੁਰਾਤਨੋ ਵृषਧ੍ਵਜਃ ਪਾਹਿ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮ ।। ੨੫.

'ਤੁਸੀਂ ਆਦਿ ਦੇਵ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ, ਹਰੀ, ਭਵ, ਮਹੇਸ਼, ਤਿੰਨ ਪੁਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਮਹਾਨ, ਭਾਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਸਣ ਵਾਲੇ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵੈਰੀ, ਵੱਛ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ—ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ।'