ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਸਾਡੀ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ: “ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਇੱਥੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ, ਤਾਂ, ਅਮਰ ਲੋਕੋ, ਮੇਰੇ ਸਿੰਗ ਇਸ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ। ਪਰ ਇੱਥੇ ਵੀ ਵੱਡੀ繁ਤਾ ਹੋਵੇਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਸਰੋਵਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ, ਮੈਂ—ਚਮਕਦੇ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਚਾਰ-ਮੁੰਹਾਂ ਵਾਲਾ—ਉਥੇ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਸਾਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਚਕ੍ਰ ਨਾਲ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵਿੱਢੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਖੇਤਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਸ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਥੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਵੱਸਣਗੇ। ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਉਥੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਗੇ। ਜੋ ਰਾਜੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਨਗੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣਗੇ। ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਸ਼ਿਵਪੁਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਰਾ ਇਹ ਖੇਤਰ ਚੌਦਾਂ ਯੋਜਨ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਭਾਗੀਰਥੀ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਜੋ ਪੁਰੁਹੂਤ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਯਕਸ਼—all ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਥਾਨ, ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਦਾ ਖੇਤਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਖੇਤਰ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਥੋਂ ਹੀ, ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦਰਿਆ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਝਰਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਚਟਾਨਾਂ ਵੀ ਧਰਮਕ ਹਨ। ਇਸ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਸ਼ੈਲੇਸ਼ਵਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਭਾਗੀਰਥੀ, ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਡੁੱਬੀ ਲੈ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਟ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਦੇਹ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਮੈਂ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰਕ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ, ਅਤੇ ਵੈਰ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮ੍ਰਿਗ-ਸ਼੍ਰਿੰਗਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰੀਤ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹਰ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਜਾਂ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਵੀ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਾਗਮਤੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਗਮਤੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਫਲਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਗਿਆ।